Studentenalmanak 1969 - pagina 168

De fietsenmaker

De vuilnisauto was net om de hoek verdwenen toen hij de deur van de

zaak opende. Door de winkel, met de rijen glimmende fietsen en brom-

fietsen, liep hij naar achter, naar de werkplaats. Plij deed de neonverlichting

aan, keek bij het knipogend licht naar de reclameplaat: Neem Toch De

Fiets! Uit de lange kast haalde hij zijn overall tevoorschijn, trok hem aan,

terwijl hij mompelde:

„K'en was noyt meer verheucht/K'en had'noyt meerder vreucht/Van

mijne ionghe daghen/Dan doen ik bij v quam", enkele regels van jonkheer

Jan van der Noot, aan wie hij zich zeer verwant voelde.

Neem Toch De Fiets! Er was weer van alles te doen: lekke banden,

kapotte lichten, afgelopen kettingen, gebroken remkabels, ja, er was zelfs

een fiets bij, die nauwelijks nog een fiets te noemen was!

De winkelbel ging. Hij hep de klant, een sympathieke jongeheer, tegemoet

en hielp hem aan het gevraagde artikel. Met enkele simpele woorden

nam hij afscheid en begaf zich weer naar de werkplaats.

Uit de gereedschapskist haalde hij een vlijmscherp mes tevoorschijn.

Uiterst zorgvuldig gegon hij van alle fietsen de banden aan repen te

snijden. Het was een heel werk en hij was er dan ook vrij lang mee bezig.

Daarna haalde hij de zware hamer uit zijn foudraal en begon hij de fietsen

in elkaar te slaan. Eerst zorgvuldig, met overleg, maar al gauw kreeg hij

er echt plezier in.

D.M.

i66

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen