Vrije Universiteitsblad 1955 - pagina 43

In memoriam Professor Dr R. H. Woltjer t 23 April 1955 Het laatste nummer van ons blad was nog niet verschenen, toen wij opgeschrikt werden door het bericht Van het overlijden van Professor Woltjer. Het was echter te laat om er nog in dat nummer melding van te maken. Daarom kunnen wij eerst thans een kort woord aan zijn nagedachtenis wijden. Woltjer was de oudste in actieve dienst zijnde hoogleraar van onze Universiteit. Hij werd, tijdens de Paasvacantie, te Wassenaar door een ongeval op de rijksweg getroffen, een ongeval dat een paar dagen daarna zijn dood tot gevolg heeft gehad. Op 27 Aprü is op de begraafplaats te Westerveld zijn stoffelijk overschot, onder grote belangsteUing van de zijde der Universiteit, aan de aarde toevertrouwd. Woltjer kon zich moeilijk losmaken van zijn arbeid

als hoogleraar. Die arbeid was hem lief. En bepaalde omstandigheden maakten, dat hij, bij het bereiken van de zeventig-jarige leeftijd, niet genoodzaakt was zijn ambt neer te leggen. Langzamerhand was hij bezig een gedeelte van zijn taak aan anderen over te dragen. Juist zou, in verband daarmede, op Vrijdag 6 Mei een nieuwe hoogleraar inaugureren. Maar hij heeft dat niet meer meegemaakt. God heeft hem van zijn post en uit zijn werk afgeroepen. Woltjer heeft langer dan een halve eeuw gedoceerd en zich in die periode op velerlei wijze verdienstelijk gemaakt voor onze Universiteit. Naast de geleerde, die zich op de wetenschap toelegde, was hij ook vooral de organisator, die veel gedaan heeft voor de goede inrichting van de zich aldoor uitbreidende Universiteit.

Dr J. Hoek I n d e n vroegen morgen van de 31e Mei j.l. nam God Zijn dienstknecht Hoek ia heerlijkheid op. Een slepende ziekte, ten vorigen jare openbaar geworden had zijn krachten tot het laatste uitgeteerd. Op velerlei gebied is Dr Hoek werkzaam geweest. Hier gedenken wij in het bijzonder zijn arbeid als Curator onzer Universiteit. In 1945 volgde hij Dr van Es als zodanig op. Leerling van de Universiteit, was hij met warme liefde voor haar vervuld. En de bijzondere-gaven, welke hem op kerkelijk terrein een zo vooraanstaande plaats hebben gegeven, heeft hij met grote toewijding ook aan onze Universiteit ten goede doen komen. Hij was een wijs man met een bezonken oordeel. Maar ook een man van krachtige overtuiging. (Fortiter in re, suaviter in modo.) In de zorgen, welke de uitbreiding van de Universiteit ia de naoorlogse jaren ook voor Curatoren meebrachten.

heeft hij ten volle gedeeld. En steeds was zijn oog daarop gericht, dat de verbreding niet aan de verdieping schade zou doen; dat het beginsel, waaruit onze Universiteit leeft, ongerept zou worden bewaard. Dat beginsel vormt het bestaansrecht onzer Universiteit; daarmede transigeerde hij niet. Het drukte hem, dat hij het laatste jaar aan de vergaderingen van Curatoren niet meer kon deelnemen. Nog eenmaal heeft hij een vergadering bijgewoond, doch wij moesten toen reeds vrezen, dat deze voor hem de laatste zou zijn. God heeft hem het werk uit de hand genomen. Het is hem zwaar gevallen, zijn velerlei arbeid op te geven. Maar hij heeft zich gevoegd in Gods weg met hem. Wij zien hem met droefheid na, maar ook met grote dankbaarheid voor wat hij ook voor onze Universiteit is geweest. J. Donner

Vrije Universiteit De titel van dit artikel noemt alleen de naam van onze Universiteit. Deze naam klinkt ons vertrouwd in de oren. Hij wordt ook honderden malen op onze lippen genomen. Wij weten wat er onder verstaan en wat er mede bedoeld wordt. Deze naam behoeft voor ons geen toelichting en geen verantwoording. Wij gevoelen er ons veilig bij. Wij durven er mee voor de dag te komen. Wij hebben er wat voor over en lopen er het vuur voor uit de sloffen. Deze naam is in pén woord ons hef. Toch is het een merkwaardige naam. Hij roept vragen wakker. Het besef daarvan dringt tot U door, w.anneer gij soms in aanraking komt met een buiten-

lander en deze vol belangstelling informeert naar de betekenis van die U zo vertrouwde naam. Hij wil weten, waarom aan de naam van Uw universiteit dat adjectief „vrije" is verbonden. Natuurlijk levert het geen bijzondere moeilijkheden op, een dergelijke vraag te beantwoorden en aan de vrager duidelijk te maken, hoe en waarom, in de dagen van haar stichting, er alle aanleiding bestond onze hogeschool zo te benoemen. Ik ga die geschiedenis thans niet uiteenzetten. Ik blijf nog even bij de geopperde vraag. Want zij werd vermoedelijk niet enkel gesteld uit belangstelling naar de betekenis van het bedoelde adjectief. Zij 2511

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen