Vrije Universiteitsblad 1955 - pagina 79

critiek op het werk van deze cursisten geleverd. • Hij schrijft: 'De opgave is niet op een voor deze tijd karakteristieke wijze behandeld. De cursisten hebben de studentenwereld ten onrechte gezien als een exclusief elite-milieu. De sociale en culturele achtergrond, de verwevenheid m.et 'alle mensen', is niet in het middelpunt geplaatst. Het project kwam los van de maatschappij te staan: werd opzichzelf-staand. Dit leidde tot een onwerkelijke monumentaliteit: een paleis voor aanstaande cultuurdragers. Wij mogen van de H.B.O.-opleiding meer realiteitszin verlangen; in een bepaald stadium pas kunnen op beschavingen paleizen bloeien. Dit gebouw behoorde te worden uitgewerkt als een tehuis voor jonge werkers aan wie de samenleving de gelegenheid biedt zichzelf te ontwikkelen.' Deze opmerkingen zijn ook van belang voor de bouw van het nieuwe V.U.-complex. Zijn wij nu met elkaar bezig om een paleis voor a.s. cultuurdragers te helpen bouwen? Of zien wij achter de nieuwe V.U.-gebouwen 'alle mensen' staan? Het is steeds meer tot de studentenwereld doorgedrongen, dat er ook nog een andere wereld is. De studenten van de V.U. willen geen 'exclusief elite-milieu' vormen. De verwevenheid met het sociale en culturele leven heeft in de jaren na de oorlog terecht steeds meer accent gekregen. Het zal in de bouw van de nieuwe V.U. ook wel duidelijk uitkomen, dat deze universiteit ook werkelijk universeel wil zijn. Het M'ordt geen paleis, met de Kennis en het Intellect als schildwachten bij de stoep. Wij geven ons geld niet om de EKte wat rmmer te laten zitten op de zachte kussens van het eigen Milieu. De nieuwe V.U. zal diezelfde wonderlijke sfeer om zich heen hebben als de aloude V.U., — die sfeer als of je op elke trap een Zeeuwse boerin zou kunnen tegenkomen — alsof je bij elke bocht van de gang tegen een stoere Friese plattelander te pletter zou kunnen lopen. Er werd een jeugd-avond gehouden op Noord Beveland, dat eiland dat zó eenzaam in het water ligt, dat een mens zich welhaast afvraagt: ben ik hier ook

in de 20e eeuw? Na de pauze moesten tien of twaalf meisjes het podium beklimmen en volkomen onverwachts een onderling gesprek houden over de Vrije Universiteit. Zij hadden van te voren niet geweten, dat zij hiervoor aangewezen zouden worden. Ze keken elkaar eens aan — flink uit de kluiten gewassen boerendochters van een eiland, vèr van Amsterdam. Ze keken elkaar eens aan, en de zaal wachtte in vol vertrouwen. Ze gingen zitten, daar op dat podium op dat eiland, zo ver van alle 'sociale en culturele achtergronden', en ze begonnen te praten over de V.U., alsof ze elke avond niets anders deden dan — praten over de V.U. En dan wrijf je toch wel even je ogen uit. Dat zoiets mogelijk is, — dat meisjes van een eiland een vlot en ongedwongen podiumgesprek houden over het wel en wee van een universiteit die ze nog nooit gezien hebben. Dat is de merkwaardige sfeer, die er nog altijd om de V.U. hangt: door alle gangen gaan de schimmen van kleine luyden. En dat moet zo blijven in de nieuwe gangen van het nieuwe gebouw. De V.U. zal nooit op-zichzelf-staand worden. Het nieuwe complex zal er niet monumentaal-van-opgeblazenheid uitzien. De kennis maakt opgeblazen, maar de liefde sticht. De liefde sticht ook de nieuwe V.U. 'Zullen de andere universiteiten niet jaloers worden, als de V.U. er zo mooi gaat uitzien?' vroeg een meisje op een podium. 'Och', zei een ander nuchter, 'er staat niet voor niets in de Talmud: De afgunst der geleerden bevordert de wetenschap!' 'ZviUen wij zelf niet trots worden op onze nieuwe V.U.?' vroeg schuchter een derde. 'Och', zei de nuchtere, 'wij, mensen, lijken op de korenhalmen daarbuiten: ze heffen het hoofd trots in de lucht, zolang de aren nog leeg zijn; maar zodra ze zwellen en rijp worden, laten ze nederig en ootmoedig het hoofd hangen.' 'Moeten wij niet té veel off'eren voor de V.U.?' vroeg een ander. 'Och', zei die éne, die niet bang was voor een verkeerde exegese, 'wie wetenschap vermeerdert, vermeerdert smart.' Waarvan acte! O. J.

De ziekenhuisbouw Hoe staat het met de plannen voor het academisch ziekenhuis der V.U.? Vanzelfsprekend kan op deze vraag in kort bestek geen volledig antwoord gegeven worden. Niettemin willen wij trachten in enkele woorden U een, laten wij zeggen vogelvlucht indruk, van dit ziekenhuis te geven.

Het terrein, thans reeds bouwrijp opgehoogd, is gelegen ten Oosten van de Amstelveensche weg en ten Zuiden van de ringspoordijk. Dus als het ware op h e t ontmoetingspunt van de zuidelijke uitbreiding van Amsterdam met het zich Noordwaarts uitbreidende Amstelveen. Het ziekenhuiscomplex is opgebouwd uit versehil13

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen