Vrije Universiteitsblad 1957 - pagina 154

V.U.-concert in Amsterdam

Amsterdammers hebben bij het organiseren van een V.U.-avond véél voox\ Zij hebben, om zo te zeggen, de Vrije Universiteit direct bij de hand en zij behoeven — alweeribij wijze van spreken — maar een vinger uit te steken, of er staat een hooggeleerde of zeergeleerde heer achter de catheder voor het houden van een rede. Dit jaar is men in Amsterdam van een vertrouwde gewoonte afgeweken. Die gewoonte bestond hieruit, dat altijd aansluitend aan de jaarlijkse bidstond voor de V.U. een ontmoetingsavond gehouden werd, waarop dan iemand uit de V.U.-kring een causerie of lezing hield. Deze keer verviel de ontmoetingsbijeenkomst en in de plaats daarvan kwam, een paar weken later, een V.U.-concert, Weer geldt, dat de Amsterdammers

D«. G. J. van Kamp bood de zangeres Aafje Heynis als huldeblijk een boeket bloemen aan.

het mee hebben, dat in hun stad de V.U. staat, want ook voor de concertgevers konden zij terecht aan dit adres: het studentenkoor aan de V.U. kwam zingen. Ds. G. J. van Kamp, voorzitter van de ring Amsterdam, opende deze V.U.-concertavond en hij keek daarbij een zeer goed bezette zaal in het fleurige nieuwe gebouw „Marcanti" in. „Een heel verschU met vroeger", zei ds. Van Kamp: Hij herinnerde zich V.U.-avonden met niet minder dan twee hooggeleerde verhandelingen. De voorzitter zag wel wat in deze verandering: hij was blij, dat de V.U.-studenten zich ook met muziek en zang bezighouden en kon meedelen, dat de studenten op hun beurt verheugd waren zich te kunnen laten horen in de kring van V.U.-vrienden uit Amsterdam en omgeving. Wat niet veranderd is en ot)k daarop wees ds. Van Kamp, is het streven naar de versteviging van de band met de V.U. Daar ging het ook deze avond om — en in dat raam viel tevens de beknopte toespraak van ds. G. Brinkmaii uit Schiedam over: „Met Jezus aan de universiteit". Het studentenkoor aan de V.U. heeft Simon C. Jansen, bekend organist en koorleider, als dirigent en onder zijn leiding heeft het koor zich laten horen in werken van Buxtehude, Bach, Mozart, Mendelssohn en Distier. Hoé men zong? Het dagblad „Trouw" schreef dit: „Het koor heeft een heel beschaafde, homogene klank, waarin de stemmen zorgvuldig worden afgewogen. Simon C. Jansen kent de mogelijkheden van het ensemble, benut deze ten volle, maar forceert ze nooit: liever bindt hij de expressie wat in dan dat hij het gevaar wü lopen, dat het geluid vertrokken wordt of de doorzichtigheid vermindert. De dirigent heeft in vrij korte tijd al veel met dit materiaal bereikt — en er is duidelijk ruimte gebleven voor verdere prestaties". Behalve het studentenkoor werkten mee de alt Aafjes Heynis, de clavecinist Hans Philips en het Bachorkest. Verschillende Amsterdammers kenden deze musici al uit de Bachcantate-diensten in de Amsterdamse Westerkerk en niet-Amsterdammers misschien via de radio. Het was een beetje een experiment, deze concertavond en de organisatoren waren erg benieuwd hoe dit concert zou „vallen". Het is best gevallen: er was veel belangstelling uit de V.U.-kring, van directeuren tot contribuanten en de geluiden, die we in de koffiepauze en bij de garderobe opvingen, waren 2730

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen