Vrije Universiteitsblad 1958 - pagina 114

Prof. Kuilman was het met zijn collega eens. Hij vond dat het probleem nog veel te weinig leeft in onze kring. Gelukkig had hij bij een aantal jongeren belangsteUing kunnen Wekken en verlevendigen, ze wijzend op tajken en mogelijkheden. Het verdient niet alleen aanbeveling, maar het is noodzakelijk, aldus prof. Kuilman, om te komen tot iets, waardoor deze vraagstukken grondig kunnen worden beschouwd aan onze universiteit. In dit verband merken wij^op dat de referent in zijn inleiding tot zijn studie betoogt, dat het vraagstuk waarover hij handelt, in de Heihge Schrift veel dringender aan de orde wordt gesteld dan men gewoonlijk meent.

gaan rusten, de V.U. heeft onze inkomsten nog hard nodig.

anders loopt de zaak beslist in het honderd. De vrouwelijke V.U.-studenten waren ook dit jaar bij de dames present en haar praeses mej. C. A. Wierda formuleerde de verhouding heel aardig, toen zij opmerkte: wij zijn eigenlijk een dagje thuis, want de dames van Vrouwen V.U.-Hulp zijn zo'n beetje onze moeders, omdat wij de spaarsters van straks zijn. Dat over en weer de relaties uitstekend zijn, werd bewezen door een collecte ten bate van het nieuwe clubhuis van de vereniging van vrouwelijke V.U.-studenten, waarvoor de studentes nu een actie voeren. Wij doen ook een duit in het zakje, besliste mevrouw Bos — en de studentes konden m e t / 2 2 0 , 3 7 naar huis gaan.

Onze weg op de V.U.-dagen voerde vervolgens naar de jaarvergadering van Vrouwen V.U.-Hulp: steeds een zeer geanimeerde aangelegenheid. Dat spreekt eigenlijk vanzelf, want het blijft goed gaan met de actie. Het jaarlijks refrein is: meer busjes, een grotere opbrengst. Prachtig!, maar, zo waarschuwde de voorzitster mevrouw B. Bos-Koning uit Den Haag, we mogen dit niet gewoon gaan vinden. We kunnen nog niet op onze lauweren

Uit het jaarverslag weten we al een en ander. De laatste cijfers, die mevrouw Bos meedeelde, waren: er zijn thans 104.198 busjes in gebruik, dié door 5500 dames tweemaal per jaar worden geleegd. De najaarslichting leverde ƒ 146.400 op en de nog niet helemaal afgesloten voorjaarsUchting ƒ134.461,85. Men ziet, hoe dicht de dames bij het ideaal van drie ton per jaar zitten. Tijdens de lunch vertelde de heer B. Faber ons dat hij eens opgeteld had hoeveel de busjes sinds 1932 in totaal opgebracht hadden: niet minder dan 2,5 miljoen. Dit is de zuivere opbrengst dus zonder rente. Met andere woorden: Vrouwen V.U.-Hulp heeft haar bestaansrecht, zo er nog iemand mocht zijn die daaraan twijfelde, geducht bewezen! Nu we het toch over de heer Faber hebben, die kreeg van de dames alle dank voor de uitnemende zorgen van zijn bureau. Verder lijkt ons goed door te geven, wat de heer Faber in antwoord op een vraag zei: er worden alléén busjes gestuurd als zij op naam van een spaarster worden aangevraagd;

De belangstelling van VrouwenV.U.Hulp voor de medische faculteit werd op de vergadering nog eens onderstreept door de grote aandacht, waarmee men luisterde naar prof. dr. P. R. Michael, die sprak over: eerbied voor het leven. Hij het in zijn betoog duidelijk zien dat het beoefenen van de geneeskunde nooit een neutrale zaak kan zijn, en dat men de vele vragen en problemen

De voorzitster van de vergadering van Vrouwen V.U.-Hulp, mevrouw B. BosKoning tijdens haar openingswoord.

Prof. dr P. R. Michael vindt bij de dames van Vrouwen V.U.-Hulp eén zeer aanr dachtig gehoor.

De heer B. Faber, die ook dit jaar weer antivoord gaf op de hejn gestelde vragen in de vergadering Vrouwen V.U.-Hulp.

2798

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen