Vrije Universiteitsblad 1963 - pagina 53

heid, dat van oudsher werd aangeduid als „het staatkundig leven". Dit heeft een nieuw belang gekregen, het vraagt om nieuw onderzoek. De wetenschappen welke zich om deze kern gekristaliseerd hebben, worden genoemd „politieke wetenschappen". Hoewel de Verenigde Staten en vele andere landen ons in het ontwikkelen van die politieke wetenschappen zijn voorgegaan, is na de oorlog ook in Nederland het belang daarvan erkend. Dat wil natuurlijk niet zeggen, dat de wetenschappelijke bestudering der politieke verschijnselen of geschikte opleidingen voorheen ontbroken hebben. Integendeel: met name de rechtswetenschap is in Europa sinds eeuwen haar voortreffelijke hoedster geweest. Maar ook juristen erkennen reeds sinds lang, dat het onmogelijk is om de staatkundige processen uitsluitend te vatten in termen van recht

veelzijdig

Zo bestaat ook aan de Vrije Universiteit sedert een achttal jaren de mogelijkheid om „politicologie" te studeren, zoals men ook „economie", „rechten" of „theologie" studeert. Het is een wetenschappelijke opleiding, die zich verheugt in een groeiende belangstelling. Zij richt zich — dat zal in het licht van het voorgaande wel duidelijk zijn — op het leven van de moderne staat. Kort gezegd: het studieprogram vindt daarin zijn eenheid. Dit program is niet bepaald licht maar men moet ook zeggen: het is veelzijdig. Gegroepeerd om het vak politicologie — dat hoofdvak is in de kandidaats-

studie zowel als in de doctoraalstudie — omvat de vakken als : sociologie, economie, statistiek, nieuwste geschiedenis, staatsrecht, administratief recht, psychologie, politieke wijsbegeerte, leer der communicatie-media en bestuurskunde. Het kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn van de politicologische student iemand te maken, die een econoom in het klein is en tegelijk jurist in het klein, statisticus enz. Niet daarom zijn die vakken opgenomen. Waar het om gaat is, dat door samenwerking van verschillende wetenschappen de basis wordt gelegd voor een kennis, die de aldus gevormde academicus in staat stelt zijn weg te vinden op het gehele terrein van het tegenwoordige staatsieven en dat is nu eenmaal oneindig gevarieerd zie de voorbeelden in de aanhef.

pionieren

Er is, behoefte aan mensen, die dat kunnen. Die zich pas in de praktijk zullen specialiseren en bekwamen — natuurlijk — maar die dan niet gevaar lopen oogkleppen op te krijgen, waardoor men geen andere afdeling ziet dan de eigene; die weten wat ze doen en in het oog houden, waar het om gaat; die geen wegen en middelen over het hoofd zien en er de waarde van kunnen bepalen, alsook de neveneffecten; die geleerd hebben hoe men een onbekend veld verkent, hoe men een „materie" onderzoekt, hoe men doeleinden bepaalt, hoe men tot besluitvorming komt. Het zijn inzichten en vaardigheden, waaraan behoefte bestaat èn in de politieke sfeer èn in de sfeer van de overheidsadministratie. En ook in de „particuliere" sfeer voorzover die bij politieke en administratieve processen betrok'.^en is. Er is niet alleen behoefte aan mensen, die dat kunnen, maar vooral ook aan christenen die dat kunnen. Wat „politiek" e i g e n l i j k i s ? Het is wat in het boek Spreuken herhaaldelijk wordt genoemd: „plannen tot stand brengen door beraad". Het is het opmaken van een „plan de campagne", het ontwerpen van een „blauwdruk": de attributen van de veldheer en de bouwheer, door Christus ons tot voorbeeld gesteld. Nogmaals: deze opleiding is nieuw en er valt nog veel te pionieren. Maar het stemt tot blijdschap dat de Vrije Universiteit de wenselijkheid ervan vroegtijdig heeft ingezien en dat vele jongelui in dezen met haar mee-pionieren. 5

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen