Vrije Universiteitsblad 1966 - pagina 167

De maatschappij wil grote aantallen, wetenschappelijk opgeleide specialisten zo jong mogelijk ter beschikking hebben. De universiteit kan dit, gezien haar structuur, die nog altijd op het geheel en de samenhang van de wetenschappen gericht is, niet ,,leveren" zonder

zeer

kostbaar te worden. De terugkoppeling

tussen

maatschappij

en

universiteit

is

blijkbaar

r'iet in fase. Onze maatschappij w o r d t meegevoerd door de stroom van de efficiënte productie, die zoveel verschaft wat iedereen snel wil hebben, dat de eis van de efficiënte productie van zoveel mogelijk wetenschappelijke specialisten om haar welvaart in stand te houden èn te vermeerderen, ook aan de universiteit gesteld wordt. De universiteit verdedigt zich uit een

egelstelling.

De voorpost-gevechten

zijn

aan

de gang:

numerus fixus en de studietoelagen. Maar als er, zoals het berekent

in

1980

130.000

studenten

zullen

zijn,

moet

de

C.B.S.

onderzocht

worden wat de toekomstige structuur van de universiteit zal kunnen zijn. Als w e onderstellen dat in de eerstvolgende 15 jaren de bestaande groeisnelheden v o o r totale bevolking, aantal studenten en de kosten van het wetenschappelijk onderwijs zich voortzetten, zouden om het aantal

studenten

van

1980 te

laten

studeren,

de

kosten

minstens

vier maal zo hoog moeten worden. Dit afgezien van de daling van de gemiddelde begaafdheid van de student en het aandeel van de industrie in de fundamentele research. Of dit kan hangt van politieke, sociale

en

economische

ontwikkelingen

af.

De

bestaande

tendens

in deze sector van onze maatschappij doet vermoeden, dat men zich te weinig realiseert in w e l k een sterke mate onze welvaart afhankelijk is niet alleen van de specialisten maar van degenen die de w e t e n schap verder

brengen

en tegelijk

de jonge

toekomstige

geleerden

opleiden. Als

men

de

nu reeds

gestelde

efficiënte-eisen

ontstaat er een vierjarige vakschool-opleiding

tot

noch studenten noch hoogleraren die wetenschap bedrijven,

de

nodige

efficiëntie

en

vrijheid

wetenschappelijk

speelruimte worden

onderwijs

laat.

ze

elkaar

In

1980

doortrekt

voor specialisten,

het

vermangeld, wederzijds

zoeken

polaire tenzij

of

veld

tussen

vakschool

kunnen

die

willen

blijven

en be-

vruchten. Dit is alleen mogelijk als de studie zelf, de selectie van de studenten en hoogleraren naar hun bekwaamheid en alles wat verder aan een universiteit

met keuze, dus

met vrijheid te maken heeft,

gedragen

w o r d t door dienende verantwoordelijkheid. *

it

^

De rector magnificus, prof. mr. W. F. de Gaay Fortman, vertolkte de gevoelens van de universiteit bij deze feestelijke gebeurtenis in haar leven. Hij sprak als volgt: ,,Wanneer wij de situatie in ruimtelijk opzicht, waarin wij thans verkeren, vergelijken

met

die van

een jaar

geleden, dan

kan

maar sprake zijn van verwonderde dankbaarheid. W i j zijn v o o r ziekenhuis het

provisorium,

en laboratoria, wij zijn waardoor

ook

een

niet minder

aantal

alleen

dankbaar

dankbaar

bestuurlijke

voor

problemen

eenvoudiger zijn geworden. Onze dankbaarheid strekt zich uit tot allen die hun kracht en vernuft aan de totstandkoming van deze gebouwen hebben gegeven. In het bijzonder noem ik het College van teuren, dat jarenlang volhardend voortgeploegd

heeft.

Direc-

Ik noem

ook

hen, die daadwerkelijk g e b o u w d hebben en die zullen blijven bouwen. Toen ik vrijdagavond 30 september, de dag v o o r onze academiedag. 7

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen