VU Magazine 1980 - pagina 232

Wl magazine 10 Het laten samenvallen van de kongressen ,,Haagse Machten" en ,,Parlementaire controle en democratie in de verzorgingsstaat" op 17 en 18 april leek een uitstekend stukje regie. Maar dat is schijn. Tot in een laat stadium van de organisatie wist men niets van eikaars kongres. Zelfs de data waren toeval. De aandacht van de pers ging vrijwel

uitsluitend naar het eerste kongres, over Haagse Machten. Dat neemt niet weg dat op het tweede, georganiseerd door de vakgroep staatsrecht van de VU, nog enige noten werden gekraakt. Een impressie door Jochum de Graaf van het kongres ,,Haagse Machten" en een redaktioneel stukje over het kongres van de vakgroep staatsrecht volgen hier.

HaaQse machten door Jochum de Graaf t Was opvallend dat prof. dr. J. van Putten (vakgroep politikologie VU, „grote man" achter dit kongres) de passages in zijn reeds aan de pers verspreide toespraak over de kabinetsformatie en de Raad van State oversloeg. In de pers trokken juist deze kwesties de meeste aandacht. In ieder geval was het hoofdpunt in zijn verhaal dat het parlement minder en minder aan de bak komt bij de belangrijke beslissingen in ons land. Als voorbeelden van deze tendens waarbij in toenemende mate het parlement wordt overgeslagen noemt van Putten het rapport van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (,,25 jaar toekomstverwachting") waar met geen woord over het parlement wordt

^^^miy1

•i»

ïMHHvr^ni

gerept (hierover later op de middag meer) en het rapport van de kommissie-Vonhoff. die zich beziggehouden heeft met de struktuur van de rijksdienst, waar, u raadt het al, ook niets over de toekomst van het parlement in staat. Van Putten kortom is een parlementarist, iemand die vindt dat het parlement het hoogste orgaan in onze demokratie is en dat zo sterk mogelijk gemaakt moet worden om die demokratie te kunnen blijven waarborgen. Vandaar zijn voorstellen voor deelparlementen en nog wat van die aardigheidjes, waarop de verschillende sprekers in hun toespraken reageerden en waarop aan het eind van de middag de kongresgangers via handopsteken en het invullen van een en-

WÊÊÊS^^^

quête-formulier hun mening konden geven. We komen daar straks nog op terug.

Legitimiteitskrisis Van Thijn, de tweede man van de PVDA in de kamer: noemde de uitkomsten van het onderzoek van Van Putten schokkend, maar liet zich weinig gelegen liggen aan de verbeteringsvoorstellen van Van Putten. Voor Van Thijn is de kernvraag: hoe laat een onoverzichtelijker wordende samenleving zich sturen en besturen nu blijkt dat zij in de praktijk niet zo werkt als het zou moeten. De belangrijkste weglating, zo u wilt fout, in het verhaal van Van Putten, vindt Van Thijn dat hij defaktor tijd in zijn beschouwing niet heeft opgenomen. Van Thijn had het over het ..bestuurlijk tempoverlies". de kloof tussen de maatschappelijke verwachtingen onder de bevolking en het bestuurlijke rendement wordt groter. Er is kortom een ..legitimiteitscrisis" in de parlementaire demokratie. Belangrijke vraagstukken blijken in een tijdsbestek van vier jaar (die een regering aan de macht is) niet te kunnen worden opgelost. Een beetje hervormend wetsontwerp vergt bijvoorbeeld al zes jaar. Zelfs het ,,op de winkel passen" van een regering lukt nauwelijks. Alle beloften die in een gemiddeld verkiezingsprogramma worden gemaakt kunnen met geen mogelijkheid worden ingelost.

^

^^^^V^^^^^^^^^^^^^^^^^HM^^^l H^^^V^

^

^

^

^

^

Ê

^^^^^^^^^H

^ ^ ^ ^ n ^ ^ ^ ^ ^ ^ ^ ^ IF^^vtÉt.'

Haagse Machten: v.l.n.r. de heren Brinkman, Van Putten, Oostenbrink, Van Thijn, Daalder en Dr. A. Kuyper

foto: AVC-VU

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen