Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1980 - pagina 181

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1980 - pagina 181

4 minuten leestijd

1^ magazine 3

Olympische Spelen en mensenrechten ,,Als hier morgen tot een boycot wordt besloten, Iaat ik mijn naam als comité-lid schrappen", zei de cabaretier Freek de Jonge op de internationale bijeenkomst in het Tweede Kamergebouw op 10 en 11 april van het door Ed van Thijn voorgezeten ,,Comité Olympische Spelen en mensenrechten". Het was de organisator van de niet geslaagde actie indertijd om Nederland te bewegen de wereldkampioenschappen in Argentinië te boycotten niet ontgaan dat de bekommernis over de mensenrechten van de Russen in Nederland op iets andere wijze werd beleefd dan toen het ging om de mensenrechten van de Argentijnen. Vergaderruimte en lunch aangeboden door de Tweede Kamer, recepties door minister Van der Klaauw en de Haagse burgemeester. ,,Met de Argentinië-actie stonden we met een paar mensen te demonstreren voor een dichtgespijkerde ambassade. Dat was toch heel iets anders". (De Volkskrant, 11 april '80) Tot een besluit als Freek de Jonge vreesde, is het niet gekomen in het Haagse beraad. De meningen of Moskou al dan niet moet worden geboycot, liepen daarvoor te zeer uiteen. Niet-selectief-verontwaardigden zoals Freek de Jonge hadden kennelijk geen zin om zich voor het karretje te laten spannen van selectief-verontwaardigden, die in geen velden of wegen te bekennen waren toen het om Argentinië ging. Ook voorzitter Ed van Thijn snoof de bedenkelijke geuren der selectieve verontwaardiging op, maar hij waarschuwde voor een verkeerd daarop reageren: ,,De boycol lijkt te worden gemonopoliseerd door behoudende krachten die doorgaans de mond vol hebben van de scheiding tussen sport en politiek, die plegen te zwijgen als het gaat om sportcontaclen in of met ZuidAfrika, Chili of Argentinië en voor wie de boycot nu plotseling in de machtspolitieke kraam te pas komt. Links reageert: wij moeten dus naar Moskou gaan. Ik vind dat als man van links gênant. Het feit dat rechts voor een boycot is mag links er nog niet toe brengen zijn politieke moraliteit overboord te zetten". Ook len van den Heuvel (PvdA) klaagde over een in de steek gelaten te zijn ,,toen we demonstreerden tegen andere dictaturen". Ze kondigde aan ,,Ik zal hen die ons in de steek lieten, houden aan de int spraken die ze nu doen. Voorstander van een boycot van Moskou

Het verschil met de Argentinië-aktie; Kussen die in het Tweede Kamer-gebouw mogen pleiten voor een boycot foto: ANEFO 1980 toonde zich VU-medewerker dr. R. Th. Jurijens, die in 1978 promoveerde op "n studie ,,The Free Flow; People, Ideas and Information in Soviet Ideology and Politics"", (zie VU-magazine oktober 1978). Vrijdagmorgen 11 april hield hij op de Haagse conferentie een inleiding over het onderwerp ,,De rechten van de mens in de Sovjet-Unie"", waarin hij aan het slot een ,,boycot in dialoog" bepleitte. Zijn slotbeschouwing was meer gericht tot sportmensen en sport-organisaties dan politieke leiders. Hij haalde de dissident Roy Medredev aan die uitingen van de publieke opinie in het Westen, inspelend op overwegingen van prestige bij de Sovjet-regering, van groter belang acht dan alle door regeringen uitgeoefende druk. die toch al gauw averechts uitwerkt. Dr. Jurijens zei het eind 1978 nog iets scherper tot VU-magazine. Wannee'

Westerse regeringen druk uitoefenen op de Sowjetregering lopen ze het risico van een boenherangeffect. Vandaar dat dr. Jurrjens geneigd is de druk die door de publieke opinie in het Westen wordt uitgeoefend nog het effectiefst te vinden. De reactie van TASS op het aangenomen voorstel van het Amerikaans Olympisch Comité om niet naar Moskou te gaan (1604 stemmen voor, 797 tegen) lijkt hem gelijk te geven. Er werd prompt een onderscheid gemaakt tussen publieke opinie en regering. ,,Het is een leugen dat de Verenigde Staten niet vertegenwoordigd willen zijn op de Olympische Spelen in Moskou. Niet hel Amerikaanse volk is er tegen om te gaan en ook niet de Amerikaanse sportlieden. Hel zijn de heren Carter en Co". (Trouw. 14 april)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

VU-Magazine | 514 Pagina's

VU Magazine 1980 - pagina 181

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

VU-Magazine | 514 Pagina's