VU Magazine 1980 - pagina 34

1^ ntagame 32

Vraag 1: Mag een christen als eerste het atoomwapen gebruiken?" Vraag 2: Mag een christen als tweede het atoomwapen gebruiken?"

H. J. Neuman

gemompel van de Russen". Faber: ,.Dus er moet worden gemoderniseerd?" Neuman: ,,Ja" Faber: ,,Is dat nou christen-demokratische politiek? " Neuman: ,,Ja, waarom niet?" (gelach) Deze ronde eindigt in een wanhopig door elkaar heen roepen van twee heren. De heer Woldring, die Neuman onophoudelijk aanspreekt als ,.Nuiman". brengt weer orde door subtiel beide heren te ontwapenen en toch de heer Neuman nog deze krasse uitspraak te ontlokken: ,,De Sovjet-Unie zef^t een machtshewiist neen tegen ontwapeningsvoorstellen en pleegt daarbij een voortdurende intimidatie''.

Iedereen is tegen de bom Nu mag de zaal. Woldring leidt de diskussie op liberale wijze en niet zonder enige ironie. Alle vragenstellers zijn tegen de bom.

Een heer staat op: ,,Mij naam is Van der Wind. en" . . . . de man is niet te verstaan. Woldring: ,,Uw naam is Van der Wind én u moet waarschijlijk op het knopje drukken '. De heer Feenstra: ,.Ik ben Feenstra en berucht in ..Trouw" door mijn ingezonden stukken " Woldring: ,,Ja, en wilt U nu uw vragen gaan formuleren?" Een ander staat op en stelt twee vragen: ,,Ten eerste: mag een christen als eerste het atoomwapen gebruiken? Ten tweede: mag een christen als tweede het atoomwapen gebruiken! Ik dank u". Het duurt even voor de zaal tot bedaren is gekomen. Neuman weet geen raad met de vraag, hij gaat er althans niet op in. Een UvA-student biologie houdt een warrig verhaal over de Nederlandse jeugd die beledigd wordt door de ,,schofterigheden" en de in- en ingore verwijten" die Neuman c.s. tegenover

de Sovjet-Unie zouden uiten. De jongen raakt bijna over z"n toeren en struikelt over z'n eigen opgekropte woede. Neuman kijkt triest en trekt met z"n onderlip. ,.A!s u nou zegt dat die schofterigheden wederzijds worden begaan tussen de VS en de SU. nou. alia, daar voel ik wel voor. Maar positieve tekenen zijn uiterst schaars. Daarom ben ik nog wel voor overleg, maar dat moet suksesbelovend zijn. En het IKV verstoort die hoop met haar aandringen op eenzijdige initiatieven. Met de modernisering van de kernwapens hebben we in ieder geval zekerheid dat er de komende vijfjaar geen kernoorlog zal uitbreken". Faber: ,,Dus we moeten tegelijkertijd bewapenen en onderhandelen?" Neuman: ,,Nee, we moeten onderhandelen met iets in de achterzak!" Faber betoogt dat er sprake is van afgoderij en overkill, die voortkomt uit een gebrek aan zelfkritiek in het westen. Voortdurend willen we onze eigen mogelijkheden onderschatten en de ander overschatten. Zo blijft het beeld van de vijand (de S.U.) in stand. Zijn vraag aan Neuman wat deze denkt te doen aan deze vicieuze cirkel. Neuman, grijnzend: ,.U heeft daar een perspektief voor. ik niet'" Hij vindt het IKV oprecht (,.als iemand uit z'n volle geweten nee zegt tegen atoomwapens, heb ik daar hel diepste respekt voor, dan treed ik terughoudend naar achter"), maar a) de kernwapens besparen ons gewapende konflikten en b) ze zijn niet af te schaffen. Faber: .,Als je eenmaal de ellende van Hirosjima tot je laat doordringen " Heeft de heer Neuman daar iets aan toe te voegen'? Neen. de heer Neuman heeft daar niets aan toe te voegen. Faber hangt diep over zijn papieren.

Een lekkend dak ,,Ik vind het beangstigend, meneer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen