VU Magazine 1980 - pagina 166

Uü magazine 32 stegen, niet door de schaarste aan grond, maar door de zaken die gemeenten ermee doen, vindt hij. Ook in zijn proefschrift is hij slechts kort op het bodem vraagstuk ingegaan, konkluderend dat hieraan niet te veel aandacht hoeft te worden gegeven. Samenvattend noemt Ter Hennepe twee oorzaken van de woningnood! ,,Het is betrekkelijk duur, (het moet gefinancierd worden vanuit een beperkte voorraad kapitaal) en de genoemde technische faktoren van het produktieproces''.

Spookbeeld van de jaren dertig

foto: Jan Vonk

baar: ja. In werkelijkheid veel hoger? Enerzijds wel, anderzijds niet. Je krijgt natuurlijk ook deze figuur: het jonge stelletje dat gaat trouwen en zich in verschillende gemeenten laat inschrijven om een grotere kans te maken. Een inschrijving verplicht immers tot niets". - Hanteert de overheid in het algemeen betrouwbare gegevens? ,,De centrale overheid, het ministerie van volkshuisvesting, werkt met soortgelijke modellen als ik in m'n proefschrift. Daar wordt in het hele bouwonderzoek mee gewerkt. Die zijn redelijk goed. De plaatselijke overheden werken echter met het inschrijvingsstelsel, een onbetrouwbare methode. De verantwoordelijkheid voor de volkshuisvesting berust echter bij de centrale overheid, de minister, de staatssekretaris. Maar de realisering van woningbouw en woonvoorziening ligt bij de gemeenten. En dan krijg je dingen als: een gemeente weigert je in te schrijven. Dan wordt het de centrale overheid wel moeilijk gemaakt. Een ander ding: de centrale overheid kan een aantal woningwetwoningen plannen. Maar de uitvoering van het bouwprogramma ligt vooral bij de woningbouwverenigingen en de gemeenten, die dat weer ter goedkeuring moeten voorleggen aan de centrale overheid. Een buitengewoon vertragend element zit daar in. Dat is onvoorstelbaar" verzucht Ter Hennepe.

Het grondvraagstuk Nog één typisch kenmerk van het pro-

dukt huis hebben we buiten beschouwing gelaten: de grond. Die kan niet in onbeperkte hoeveelheden geproduceerd worden. Is dat mogelijk mede een oorzaak van de woningnood? ,,Dat is een plaatselijk probleem dat zeker niet voor geheel Nederland geldt. Er zijn streken, Den Haag is een bekend voorbeeld, waar men met een tekort aan ruimte te kampen krijgt en de lage produktiecijfers van Den Haag zijn mede daaruit verklaarbaar. Men heeft dat dan enigszins opgelost door Zoetermeer te gaan uitbreiden. Ik dacht dat dat in Amsterdam ook wel een rol speelde, maar in Rotterdam is men vrij gauw naar de randgemeenten gegaan. Maar over geheel Nederland gerekend.. .als u eens beziet hoeveel procent van onze grond voor bebouwing gebruikt is, nou dan kunnen we nog een eind vooruit, hoor". Een ander merkwaardig verschijnsel: elk produkt vermindert in waarde naarmate het ouder wordt, maar bij woningen is het juist andersom. Het schijnt vanzelfsprekend te worden geacht dat woningen in prijs stijgen zelfs als ze verouderen. Met als gevolg dat de bezittende oudere generatie steeds goedkoper woont, en, terugredenerend wellicht geheel gratis blijkt te hebben gewoond, of er (vermogensvermeerdering) aan heeft verdiend. Ter Hennepe bevestigt dit. Maar aan het element grond wil hij toch een niet al te grote rol toebedenken in de reeks knelpunten. De grondprijzen zijn ge-

Nog 'n oorzaak wordt door hem genoemd: jarenlang heeft men de produktie niet willen laten groeien omdat men bang was, bij inloping van het tekort, voor een instorting van de produktiemarkt en daardoor voor een reusachtige werkloosheid. Die werkloosheid was een spookbeeld voor al die bestuurderen die de jaren dertig nog hadden meegemaakt. Het volkshuisvestingsbeleid is jarenlang overschaduwd geweest door het werkgelegenheidsbeleid". Maar je had natuurlijk ook een filosofie kunnen ontwikkelen rond een ,,wegwerpwoning", helemaial niet zo'n gek idee als je registreert hoe snel de woonbehoeften aan verandering onderhevig zijn. Onbewust hebben we dat trouwens ook gedaan, denkt Ter Hennepe lachend. ,,Want wat er in de jaren '50 gebouwd is . . . ik denk dat het tijd wordt dat dat zo langzamerhand wordt afgebroken!"

Jongeren: het slachtoffer Ter Hennepe is geen onderzoek bekend waarin nu 'es uiteengezet wordt hoeveel de oudere generatie nu werkelijk heeft verwoond. In Engeland is wel een dergelijke studie verricht. Jongeren blijken daaruit de groep die het meeste moet betalen. De lezers van VU-magazine roepen we hierbij voor de aardigheid op eens uit te rekenen hoeveel ze in de loop der jaren nu wérkelijk betaald hebben aan wonen. En daarbij te berekenen hoeveel ze in vermogen zijn toegenomen bij het bezit van een eigen huis. ,,We moeten een stuk meer vrijheid krijgen meent Ter Hennepe, ,,en aan de maatschappelijke gevolgen daarvan kunnen we dan met huursubsidie wel iets doen". (FST)B

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen