VU Magazine 1980 - pagina 243

Wi magame 21

Wie in Djakarta de comfortabele trein naar Bandung pakt, kijkt met enige verbijstering door de coupéraampjes naar buiten wanneer de trein langzaamrijdend de stad verlaat. Even wordt hem een blik gegund op de achterzijde van de showroom van air-conditioned wolkenkrabbers en luxe hotels in het stadscentrum. Langs de spoorbaan, tegen de tuinmuurtjes van de welgestelden en andere afscheidingen hebben zich de paupers van Djakarta genesteld. Een paar stokken met een lap erboven, meer stelt soms de behuizing niet voor waarin de allerarmsten zich beschermen tegen de tropische stortbuiten. Het krioelt van magere kinderen langs de rails. De machinist blijft aanhoudend toeteren. Het duurt even voor de westerse toerist in de trein bekomen is van de schokkende aanblik voordat hij genieten kan van het prachtige berglandschap op de route naar Bandung. Daar zaten ze dus, de allerarmsten, waaraan ook de Vrije Universiteit wat w i l doen in samenwerkingsverbanden met Indonesische universiteiten. Want zo staat het in de stukken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen