VU Magazine 1980 - pagina 292

m magame 26 Koetsier zo'n beetje alleen achter, nnét de buitenlandse gezinnen die in de parken picknicken. Kennelijk zijn zij minder mobiel. Vol is dan ook een subjektief begrip. Ook ekonomische omstandigheden bepalen de relatieve „ v o l t e " van een land. Een ontwikkelingsland als Suriname kun je „ l e e g " noemen, maar gemeten naar de werkgelegenheid „ t e v o l " . Dr. Koetsier: „ A l s een land voldoende werkgelegenheid te bieden heeft door goede ontwikkelingsprojekten, dan is het niet gauw te v o l . "

Angst is frustratie Het noemen van angst van autochtone Nederlanders voor vreemdelingen en het wijzen op spanningen die daar het gevolg van zouden zijn, als redenen voor een strenger vreemdelingenbeleid vindt hij in strijd met zijn eigen waarnemingen in zijn werkterrein. Naast spanningen ontmoet hij ook veel plezierige kontakten van autochtonen met Turken, Surinamers en anderen. ,,Er is een kleine groep in onze samenleving die hier op een fascistische manier aan het rommelen is. Dat groepje bestaat uit gefrustreerde mensen, hetzelfde arsenaal waaruit de NSB voor de oorlog haar aanhang putte. Maar die groep staat beslist niet model voor de mensen die samen met de buitenlanders een buurt bewonen. De gemiddelde bewoner van de Kinkerbuurt (in Amsterdam) heeft die gevoelens niet. Er is een toenemend geweld in de samenleving, maar dat heeft een veel algemener karakter en is niet terug te voeren op de buitenlandse werknemers." Ook het verwijt dat gastarbeidersgezinnen vaak luidruchtig zijn w o r d t gelogenstraft door de ervaringen van asielverleners in de asielkerken: dat ,,veel Marokkanen en Turken meer innerlijke beschaving hebben dan veel Nederlanders." We halen de bijbel erbij o m de mogelijkheid van een christelijk vreemdelingenbeleid te bestuderen. „Jezus haalt dié mensen naar voren die wij naar achteren geplaatst hebben: ,,vele eersten zullen de laatsten zijn." Een voorbeeld: Jezus spreekt met een Samaritaanse vrouw. Drie redenen voor Jezus dat niet te doen, zouden zijn: ze is Samaritaanse, ze is v r o u w , ze is zo ongeveer met een hoer gelijk te stellen. „ i k moet vaststellen dat de bijbel aan vreemdelingen een bijzondere plaats geeft. Het ligt dan echter weer gauw voor de hand dat de vreemdeling

in n«<^«f "hoeks een (zes maanden) ia 1. bar de hoexs ^^grn . „„persverklaring lam straat 6-10 ambi ^erkgever^ ^^rdai Jeen zieken onds- 9 ^ ^^^ ^ « « " t r s l S l a r m g 2 ^fietsenwinkel bo^o ^erkgeversverK^ 2- geen ziekenfond - gee^^.,„ (g rnaand^n^^^^,

3- ''--trwe^Veversverklanng, ^^en meer geen iond'

_^,^^^^^ÊItl0^^

het „ l i j d e n d v o o r w e r p " van onze goedbedoelde hulpverlening wordt. De kunst van het helpen maakt van slachtoffers juist een ,,meewerkend v o o r w e r p " . De les van de ontwikkelingshulp is deze: de Derde Wereld moet „ o p eigen b e n e n " zélf haar beslissingen kunnen nemen, meewerkend, participerend, zonder onze b e v o o g d i n g . " - ViJat kan politiek-Den Haag konkreet met deze bijbelse gegevens doen om een beleid te voeren ? „ I n ieder geval moet dat konkrete beleid voldoen aan eisen van gerechtigheid en naastenliefde. Daf wil zeggen dat de 1 novemberwet en de daaraan gekoppelde overgangsmaatregel niet voldoen aan die eis. Aan de illegalen moet recht gedaan worden en de werkgevers die nu door de mazen zijn geglipt, moeten hard aangepakt worden. Het parlement heeft aan dat onrecht meegewerkt en dat is betreurenswaardig."

Vogeivrijverklaard Dr. Koetsier ziet de toekomst van de illegalen niet zo optimistisch in. Een kleine groep w o r d t gelegaliseerd, een grote groep w o r d t over de grens ged u m p t en een restgroep zal als vogelvrijverklaarde, uitgebuite werkkrachten door de samenleving zwerven. Politiek-Den Haag zal niet meer van de ingeslagen weg terugkeren. „Dat betekent dat niet de illegaal, maar het onrecht gelegaliseerd wordt. En daar wil ik me, ondanks voldongen f ei ten, niet bij neerleggen."

Tot besluit Het gist ook in andere ontvangende landen. In Frankrijk zijn vier miljoen gastarbeiders. Twee miljoen moeten er w e g . Steeds sterker, ook internationaal gezien, gaan de gastarbeiders hun rechten opeisen. Kleine, maar strijdbare groepen ontstaan, „ g i d e o n s b e n d e n " noemt Jan Niessen ze, die uiterst indringende vragen rond recht en gerechtigheid aan onze samenleving stellen. (FST)

•

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen