VU Magazine 1980 - pagina 194

Vü magazine 16 hier te maken met een bedenkelijke versluiering van een fundamentele problematiek die het hart van de universiteit en van de universitaire cives raakt, inzoverre er een eenheid wordt gesuggereerd die er in de grond niet is. Dat moet ook de weldenkende academicus als zodanig weinig kunnen bevredigen". Prof. mr. I. A. Diepenhorst (hoogleraar algemene staatsleer en parlementaire geschiedenis VU):

Haalt de VU het jaar 2000? Neen, tenzij zij deze beschouwing ter harte neemt „Een Christelijke universiteit moet van hen, die haar karakter bepalen, de docenten en onderzoekers voorop, instemming met haar overtuiging verlangen. Ze begint met betrokkene op het woord te geloven. Bij wrijving of strijd tussen woord en daad, bij sympatie voor nietchristelijke stromingen en niet-christelijk optreden behoort zij de geboden betuigingen van instemming te wantrouwen en kan het zijn dat zij het op een conflict heeft laten aankomen. Wat de Vrije Universiteit bedreigt is dat zij die op het terrein der wetenschap en het Evangelie volstrekt ernst wil maken, niet langer genoeg steun vindt. Over de remedie kan ik kort zijn. Meer leiding, niet van boven af, maar van binnen uit. Versterking van de verzwakte onderlinge band tussen de docenten, waartoe vanuit zijn positie de rector-magnificus kan bijdragen. Bij het onderwijs een volstrekt openhartige uiteenzetting van standpunten, een verwijzen ook naar mogelijke oplossingen om daar na te komen met een eigen keuze of voorshands te besluiten dat de zaken nog niet duidelijk zijn; het „non liquet" siert de Christen-geleerde. Fantasie bij het verkopen van de universiteit aan de schare. Betere benutting van het Magazine (...) een interessanter inhoud voor Ad Valvas. Het verschaffen van aantrekkelijkheid aan de openbare vergaderingen en plechtigheden; wij zijn meesters in de stijfheid: een behoorlijk benutten der grote media. Het bevorderen van het elan. Haalt de Vrije Universiteit het jaar 2000? Met verzaking van ieder vereiste academische nederigheid antwoord ik: Neen, tenzij zij deze beschouwing ter harte neemt". Prof. dr. P. J. D. Drenth (hoogleraar arbeids- en organisatiepsychologie VU):

Hogere prioriteit voor ontwikkelingssamenwerking Zestien stellingen formuleerde prof. Drenth over universitaire ontwikkelingssamenwerking. Hier volgen de eerste vier:

„ 1 . Universitair wetenschapsbeleid moet zó worden geformuleerd dat hierin sociale en mondiale problemen een plaats hebben, en een van de drijfveren van het onderzoek vormen. 2. Achterstand derde wereld (economie, werkgelegenheid, onderwijs, voedsel) zo schrijnend en ook zo zeer toenemend, dat ontwikkelingssamenwerking binnen universitaire gemeenschap (in diensten en voorzieningen) hoge prioriteit verdient. Dit dient uit te komen in het normale onderwijs- en onderzoeksprogramma's van faculteiten en vakgroepen. 3. Met name voor de Vrije Universiteit geldt bovenstaande. We hebben hier te maken met een van de meest directe vertalingen van de doelstelling van de Vrije Universiteit. Met een dergelijke operationalisatie wordt deze getrokken uit het abstracte, verbale vlak en wordt ze concreet en motiverend. 4. Een en ander kan geconcretiseerd worden door te streven naar een vast percentage uit de eigen universitaire materiële en personele middelen te besteden voor universitaire samenwerking dat bepaald hoger is dan het huidige nivo (naar schatting minder dan 1%); 5% lijkt goed verdedigbaar en zou de VU sieren". Mevr. N. J. Ginjaar-Maas (lid 2e Kamer VVD):

VU hinkt op twee benen: eigen grondslag en ruime toelating „De situatie waarin een school van een bepaalde signatuur tal van „andersdenkenden" binnen haar muren herbergt, zal dan eer regel worden dan uitzondering. De vraag doet zich dan voor welke de rechten zullen zijn van de minderheden, die de grondslag niet onderschrijven. Deze problematiek heeft mijns inziens tot nu toe bij het bijzonder onderwijs te weinig aandacht gehad. De rechten van minderheden binnen het onderwijs zullen echter beter vastgelegd moeten worden. De VVD vindt dit uiterst urgent. (...) Bij de VU kan je echter nauwelijks meer van minderheden spreken als je ziet dat ongeveer V4 van de studenten gereformeerd is, V4 hervormd en de rest andersdenkend. Maar van die andersdenkende helft van de studenten kan toch in gemoede niet verwacht worden dat zij in de geest van de doelstelling te vverk gaan? Mijn indruk is dat de VU op twee benen hinkt: het ene is dat van de eigen grondslag en doelstelling, het andere is dat van de ruime toelating. Naar mijn oordeel zou evenwel een beperking van de toelating tot de „eigen kring" door een universiteit die voor 100% door de gemeenschap gefinancierd wordt, maatschappelijk niet aanvaardbaar zijn. De financiële gelijkstelling voor het wetenschappelijk onderwijs, die op zich geen automatisch resultaat is van de onderwijspacificatie, leidt derhalve bijna ongemerkt naar een studentenbevolking die een representatieve afspiegeling is van de Nederlandse samenleving. Gekoppeld aan de toenemende

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen