VU Magazine 1980 - pagina 199

1^ magazine 21 nen te bestuderen in het licht van nieuwe ontwikkelingen in denken en werken. De universiteit heeft ook de plicht de resultaten daarvan uit te dragen aan haar leerlingen en haaroud-leerlingen. Zij, die midden in de maatschappij staan, midden in de dagelijkse moeilijkheden, midden in de dagelijkse verantwoordelijkheid, moeten steun kunnen vinden bij hun universiteit. De nadruk op de eigen verantwoordelijkheid van een ieder werpt alle vorm van indoctrinatie van zich af. De mensis vrij in zijn visie, maar heeft de verantwoordelijkheid om zijn visie te toetsen op weloverwogen wijze. Zorg voor eikaar is een grote opdracht. Zeker voor medewerkers aan de Vrije Universiteit". Prof. dr. D. C. Mulder (hoogleraar geschiedenis en f e n o m e n o l o g i e der niet-christelijke godsdiensten en inleiding in de wijsbegeerte, V.U.):

Helpt onze hulp de echt hulpbehoevenden? De bijdrage over ontwikkelingssamenwerking van prof. Mulder eindigt met de volgende beleidsaanbevelingen: „A. Ten aanzien van de vanuit de VU gedreven ontwikkelingssamenwerking: een voortdurend proces van evaluatie van dit werk op grond van hetkriterium: helpt onze hulp de echt hulpbehoevenden? B. Ten aanzien van de dialoog met „anderen": a) aandacht voor de studie van andere religies en culturen; b) aandacht voor niet-westerse wijsbegeerte; c) aandacht VOOF ander-e levensbeschouwingen in het algemeen; d) aandacht voor oecumenische beweging en derdewereld-theologieën. Deze aandacht kan mede bevorderd worden door het uitnodigen van gastsprekers en gastdocenten van andere levensovertuiging en/of culturele achtergrond en door het organiseren of bijwonen van congressen e.d." Prof. dr. P. Nijkamp (hoogleraar ruimtelijke e k o n o m i e V U ) :

Ernst maken met christelijke identiteit

Ik ben er vast van overtuigd dat de enige manier om de VU een „stad op een berg" te laten zijn is een onvoorwaardelijk ernst maken met de overtuiging die ook haar erflaters zo sterk gemotiveerd heeft. Visionaire wetenschap, vernieuwde paradigma's en normatiefutopische verbeeldingskracht zijn allemaal zaken die

zeer belangrijk zijn, maar die nooit tot een zinvol resultaat leiden als niet allereerst het licht van de gehele Bijbel er doorheen straalt. Om in dit opzicht bij de leden van de wetenschappelijke staf het bewustwordingsproces omtrent de reikwijdte en verantwoordelijkheid van onderwijs en onderzoek te stimuleren, zou het aanbeveling verdienen om de verplichting in te voeren dat elke vakgroep binnen de VU per jaar een onderwijs- en onderzoekplan opstelt, waarin opzijn minsteen aantal pagina's gewijd zijn aan het transparant maken van de relatie tussen doelstelling en het door de desbetreffende vakgroep te verrichten takenpakket. Heeft de VU de mogelijkheid om een brandend vuur te zijn dat verwarmend en inspirerend werkt voor onze samenleving? Ik meen beslist van wel, maar dan zal ook ernst gemaakt moeten worden met een christelijke identiteit van de wetenschapsbeoefening aan de VU". Prof. dr. E. H. van Olst (hoogleraar funktieieer psychologie V U ) :

Wat is de diepste intentie van de VU? „De tijd dat de wetenschapper zich kon terugtrekken in laboratorium of studeerkamer is voorbij. Dat bij dit alles geloof en levensbeschouwing, van welke aard dan ook, een fundamentele rol spelen, wordt door slechts weinigen nog ontkend. Nu kan men twisten over de vraag ofdit het bestaan van een christelijke universiteit noodzakelijk maakt. Misschien niet wanneer de VU nog zou moeten worden opgericht. Wellicht zou in dat geval volstaan kunnen worden met zo iets als een „christian institute for advanced studies". Toch is hier nog niet alles mee gezegd. Want inmiddelszijn dewetenschappelijke kennis en het wetenschappelijk denken zelf in discussie gekomen. Er is twijfel gerezen bij heh die geloven in de macht of zelfs de alleenheerschappij van de moderne rationaliteit gebaseerd op logica en feiten. Zal de wetenschap onze problemen werkelijk oplossen? (...) Sedert Descartes is het gebruikelijk de mens als een denkend wezen te typeren dat daarin ook zijn bestemming vindt. Maar centraler dan het kunnen denken is het gegeven dat de mens een geroepene is, geroepen om z'n opdracht te vervullen. En pas door te antwoorden, in dat antwoorden, wordt de mens tot mens. Dit thema is met name door Rosenstock-Huessy onder woorden gebracht. Met dit laatste is wellicht ook de diepste intentie van de VU geraakt. Niet het in stand houden van een bolwerkje van vergane christelijke glorie beweegt ons, maar het geroepen zijn om in bijbels perspectief bij te dragen aan de vormgeving van een zinvol menselijk bestaan".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen