VU Magazine 1980 - pagina 159

1 ^ magazine 24

Een paar schoolervaringen van jongeren uit Noord: Cor: „Ik vind de school grote kut. Ik krijg veel straf. De leraar is zo streng als de pest. Als je maar een beetje hard op de gang loopt, dan krijg je het al datje om 8 uur moet terugkomen, 's morgens vroeg dan. Andere straffen die we krijgen: pennen, schoolplein schoonmaken. Dan krijg je een plastic zak, en moet je met een prikkertje het schoolplein schoonmaken. Onlangs heb ik nog een keer straf gehad. Ik moest om 8 uur terugkomme". Anne: „Slechte school, de leerkrachten zijn niet leuk. Ze helpen je nergens mee:" „Dat komt de volgende keer wel", zeiden ze als je ergens mee zat"._ Wout: „ Van 9 tot half 5 op school zitten is gekloot. Zoveel leren is verschrikkelijk veel. Ik spijbel veel". Wim: „De LTS is een grote instelling, minder gezellig, de leraren gaan minder vriendelijk met je om". (uit: Het Jongerenboel<je)

i ^ magazine 25 Dat rapport werd afgerond met een manifestatie op het stadhuis, in samenwerl<ing met J A N (Jongeren Amsterdam Noord), waar het onderzoeksteam met zo'n 500 jongeren uit de verschillende buurten het rapport aanbood aan de wethouder, maart 1979. Daan: „Die aktie verliep prima, er w a s geen mot onderling en na afloop een groots feest. De jongeren uit de diverse buurten waren nog wel wat afwachtend tegenover elkaar ( „ n e m e n ze ons nou te grazen of niet?") maar toch is het gelukt."

Meidengroep In het Jongerenboekje stonden ook een paar opmerkingen van meisjes over hun eigen v r o u w e n rol.

^

-

,

^^'^^M

w%

wl

^HH

^^li»a^^

Willy: „ yrouwen willen dezelfde rechten hebben als mannen. Zoals de aktie „Blijf van mijn lijf", waar de man niet komt te weten waar de vrouw zit. Ik vind het achterlijk, zo'n aktie is klerezooi, dat heb ik gehoord van familie. Ik ben happy zo." Een aantal meiden was het met dergelijke opmerkingen gloeiend oneens en w e r d flink kwaad. Ze stapten op de jongerenwerkers af en dat resulteerde in de oprichting van een meidengroep. Relaties, problemen op het werk, seks, hoe je je als meisje kunt handhaven, zijn probleemgebieden die aan de orde komen. Ank Lucas, jongerenwerkster, die het groepje koördineert, wil wel wat vragen beantwoorden. „Het w o r d t steeds duidelijker dat ik er hier ben voor de „ m e i d e n " . Dat merk ik al als ik hier binnenstap, dan komen ze op m i j af. Relaties met vriendjes, verloofden en ouders zijn favoriete

thema's en met name seksuele problemen. Abortus, voorbehoedmiddelen? „ N e e , abortus doen ze niet en voorbehoedmiddelen gebruiken ze niet. Geen probleem voor hen. Het vrijen, dat w e l , is heel belangrijk. Ik vind het wel moeilijk o m zo'n groepje vast te houden zó dat het niet verzandt of verloopt." Ank beschouwt zichzelf als deelneemster, niet als groepsleidster. Toch ontkomt ze niet aan het nemen van initiatieven, bijv. het vaststellen van een thema, („verkrachting, daar hebben w e wel een aantal avonden over doorgepraat") en het voorschotelen van materiaal, bijv. uit Sekstant. „ O o k vertel ik ze wel de gevaren van het niet-gebruiken van voorbehoedmiddelen. Dat heeft wel effekt. Maar ik vind dat ze hun eigen leven hebben en dat ik ze geen dingen moet aanpraten." Ank werkt hier nu zo'n anderhalf jaar. Bij haar komst betekende jongerenwerk nog voornamelijk: jongenswerk. Ook haar voorgangster besteedde weinig aandacht aan meisjes. Ank moest dus van de grond af beginnen. „Ik merkte dat dat op een keus vóór of tegen ging uitlopen. Ik heb nu bewust gekozen voor het jongerenwerk onder meisjes." De meiden hebben veel te klagen over de jongens. Voornaamste klacht: ze luisteren niet. „ O o k zitten veel jongens hier op karate en allerhande vechtsporten. Dat leeft hier heel sterk." De meiden zien dat meestal niet zo zitten, voornamelijk vanwege de tijd die aan bodybuilding en dergelijke besteed wordt. En tot slot: „ A f en toe moet je 'es van je troon afdonderen als jongerenwerkster. Dat werkt prima. Veel meiden hadden van mij het beeld dat mijn leven op rolletjes loopt. Nu vertel ik ook vaak over mijn eigen leven en dan zijn ze stomverbaasd dat het bij mij vaak evenmin gladjes loopt als bij h e n . "

Anit Lucas, jongerenwerkster m e t meiden

In de toekomst Wat gaat het Onderzoeksteam in de toekomst nog allemaal aanpakken? Jaap Noorda: „ T w e e zaken staan op ons verlanglijstje. Ten eerste: w e willen bekijken of in het jongerenwerk de buurt in z'n geheel nog meer betrokken kan w o r d e n . En verder streven w e naar een betere samenwerking tussen beroepskrachten en vrijwilligers in het welzijnswerk. Maar daarvoor is geld nodig, hard nodig. En dat is niet alleen een praatje voor eigen parochie".

De lieve jeugd . . .

Jongeren bieden rapport aan op het gemeentehuis foto: Rob Josselet

Terug met de bus-over-de-pont. Wachten in het bushuisje. Een v r o u w komt aanlopen. Een man komt aanlopen. In het wachthuisje kijken beiden o m beurten misprijzend o m h o o g naar de grijze, lekkende hemel. „ N o u is het dak er alweer af", zegt de man gelaten. „ N e e , da's nog van de vorige keer", zegt de vrouw. „Tja, de lieve jeugd . . . " (FST)

•

De lieve jeugd

f o t o : AVC-VU

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen