VU Magazine 1980 - pagina 204

1^ magaune 26 Omdat in dit thema bijna alle andere problemen terugkeren zou de VU via het bezinningscentrum aandacht moeten geven aan de ethiek van de informatiemaatschappij. Bij het bijzondere van de VU blijft de bijzondere bezinning nodig op normatieve grenzen, gepaardgaand met een groot besef aan persoonlijke en maatschappelijke verantwoordelijkheid. Die bezinning kan bijdragen tot een gedecentraliseerde, pluriforme, gezonde en verrijkte kuituur".

Prof. dr. G. J . Sizoo (emeritus hoogleraar natuurkunde VU):

VU is oecumenisch, maar kerkelijl< patroon van Vereniging is te eenzijdig „ I n tegenstelling tot hetgeen zich bij de Vereniging voordoet, vertoont het kerkelijk patroon van de universitaire gemeenschap thans een grote verscheidenheid. (...) Het is verheugend te mogen vaststellen, dat personen, behorende tot onderscheiden protestants-christelijke kerken, en evenzo leden van de rooms-katholieke kerk, bereid zijn gebleken hun instemming met deze doelstelling te betuigen. ( . . . ) Daartegenover moet echter wel met teleurstelling worden geconstateerd, dat van de grondslagwijziging nauwelijks enige merkbare invloed is uitgegaan tot vergroting van de diversiteit van het kerkelijk patroon der Vereniging. Dat betekent, dat zich tegenwoordig in de verhouding tussen de Vrije Universiteit en haar achterban een duidelijke discrepantie aftekent voor wat betreft de pluriformiteit der in elk van beide vertegenwoordigde kerkelijke gezindten. in deze stand van zaken schuilt m.i. een ernstig gevaar voor de toekomst. Te vrezen valt dat de Vereniging binnen de universiteit in steeds toenemende mate zal worden beschouwd als een overblijfsel uit een voorbij verleden, als zodanig nog wel sympathie waard en financieel ook niet geheel zonder enige betekenis, maar dat zij in steeds geringere mate zal w o r d e n gezien als een essentieel element in het bestaan en functioneren van de VU als christelijke universiteit". Prof. Sizoo legt tenslotte aan de Studiedag de volgende twee beleidsaanbevelingen voor: 1. Bevorderd worde, dat bezinning en gesprek plaatsvindt betreffende de betekenis en de waarde, die gehecht moet worden aan het bezit van een geestverwante achterban voor het functioneren en voortbestaan van de Vrije Universiteit als christelijke universiteit. 2. Bevorderd worde, dat tussen de Universiteit en de Vereniging overleg plaatsvindt omtrent stappen welke gezamenlijk kunnen worden ondernomen met het oogmerk de discrepantie tussen de universiteiten en haar achterban, voor wat betreft de verscheidenheid der kerkelijke gezindten te doen verdwijnen.

Mevr. G. M. Speelman (studente theologie VU):

Naar buiten komen met de doelstelling „ A l s je jezelf de vraag stelt: ,,Heeft het zin, je christenzijn bij je wetenschapsbeoefening te betrekken?", dan lijken me juist de uitwerkingen van die wetenschapsbeoefening op de maatschappij van belang. Daarom: wil je als (christelijke) universiteit zoiets als een doelstelling heben, dan moet je daarin telkens de resultaten van een politieke discussie verwerken. ( . . . ) Ik zou me zelf b.v. wat meer kunnen voorstellen bij een doelstelling a l s : „ D e VU streeft in haar arbeid naar een maatschappij, waarin geliji<e rechten, l<ansen en macht voor allen materieel gewaarborgd zijn". Een dergelijke doelstelling heeft het voordeel, dat hij concreter is. Als je het minimaal zou willen zeggen: in een doelstelling van een christelijke universiteit moet tenminste iets doorklinken van een visie op de maatschappij, waarin die universiteit werkt. Het Christen-zijn houdt tenminste in, dat je zo'n maatschappijopvatting hebt. (. . . ) Hier aan de VU heeft de doelstelling lang genoeg gewerkt naar binnen toe, in de groep mensen die hem onderschreven. Laten w e er nu eens mee naar buiten komen, en eindelijk eens aan het werk g a a n ! " Mevr. prof. dr. W. F. van Stegeren (hoogleraar andragologie/sociale pedagogie VU):

VU moet emancipatiefunctie behouden De VU kan en moet een emanciperende functie blijven behouden bepleit prof. Van Stegeren. Die zou in verschillende beleidsaspecten van de VU gerealiseerd kunnen worden. „Een eerste konfrontatie roept al dadelijk een aantal vragen op. Ik geef enkele voorbeelden: 1) het personeelsbeleid. Hoe „ m o n d i g " is het VU-personeel in al zijn geledingen. Hoe gaan we met eikaar om? Is er ergens binnen de VU sprake van een gemeenschap, waar ieder zich geaccepteerd en als gelijkwaardig met alle anderen aangesproken voelt? In dit verband kan ook gedacht worden aan de positie van de vrouw binnen de V U . 2) het onderwijsbeleid. Hoe demokratisch zijn onze strukturen, niet alleen formeel-reglementair, maar ook inhoudelijk? Hoe worden studenten betrokken bij het onderwijs, in diskussies over de geboden stof, in een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen