VU Magazine 1980 - pagina 280

yü magazine 14 Het lijkt onverstandig nu meteen het meegebrachte fototoestel te voorschijn te halen, en pen en papier. Eerst maar eens vragen hoe dat valt. Terecht, blijkt later: Een man die plaatjes schiet voor thuis m zijn vakantiealbum („ik ben geen journalist") wordt beleefd verzocht er niet te veel te maken en liever ook geen close-ups van mensen. Hij stemt toe, maar gaat onverdroten door als het vriendelijke meisje wegloopt. Mijn weg, duurt het langst. Van de één naar de ander, nee, je moet toch maar even aan die vragen. Het lijkt hen het zinnigst als ik eerst wat vertrouwen opbouw en dan plaatjes en praatjes maak. In de nachtdienst meedraaien betekent dat konkreet. Vier uur slapen, vier uur dienst doen, posten, knokploegen en politie aan de praat houden als ze de kerk willen binnengaan...

Jij goeie Nederlander Die nacht moet ik posten. De sfeer in de kerk is, ondanks hier en daar zichtbare verveling, goed.' De meesten schaken of dammen, of maken muziek in groepjes. De 78 Marokkanen en 2 Turken (alleen mannen) zijn blij met elke Nederlander die m de kerk aanwezig is om hen te ondersteunen: wij zijn voor hen blijkbaar een laatste vertrouwde strohalm in een onvertrouwde maatschappij. Ze slaan al snel een arm om je heen en oneindig vaak moetje horen: „jij goeie Nederlander". Ze staan te dringen om je van koffie, brood en soep te voorzien en zijn bereid om voor elke wens een vervulling te vinden. Met een groepje anderen worden we onderricht. Het voornaamste is dat we geen geweld gebruiken bij een eventuele inval van politie of knokploeg, alleen waarschuwen. Er zal niets gebeuren die nacht wat daar op lijkt. De politie rijdt wel voortdurend om de kerk heen, de ene keertergend langzaam met spiedende blik[ dan weer in volle vaart met groot licht. Soms stoppen ze om een opmerking of een praatje te maken. ,rWaarom posten jullie hier nog? De Tweede Kamer heeft toch besloten dat de politie niet zomaar mag binnenvallen?" Niet begrijpend rijdt de agent weer door.

Agent en de godsdienst Met een andere agent maken we een praatje. Hij zegt het ermee eens te zijn dat de politie niet de kerk mag binnenvallen. Hij maakt een onderscheid tussen het wereldlijke recht en het gods-

dienstige recht. Hij sluit zich aan bij het laatste en beschouwt de kerken dan ook als een mogelijkheid tot asiel. Als hij het zo eens is met de aktie voor illegalen, waarom geeft zij zich dan niet op voor de ordedienst in de kerk? „Daar heb ik geen tijd voor, in mijn vrije tijd sluit ik me bij linkse aktiegroepen aan". Het gesprek is boeiend, de Marokkanen achter de kerkdeur staan echter te bibberen en te beven. Ze luisteren onzichtbaar maar angstig mee en smeken ons om binnen te komen. We moeten het gesprek afbreken. Een Marokkaan: Jemoetriooit met de politie diskussiëren. Het begint met een praatje maar je weet nooit hoe het afloopt." De deur valt in het slot. Arm^, goedwillende Oom Agent. Om half vier mag ik in mijn slaapzak kruipen.

Vragen Terug op de VU proberen we in het „probleem" van de illegalen meer inzicht te krijgen. Verscheidene vragen rijzen: wat is, juridisch gezien, eigenlijk een illegaal? Hoe steekt het vreemdelingenbeleid in elkaar? Welke mensen en groepen bemoeien zich met de illegalen? Hoe zit het met de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen