VU Magazine 1980 - pagina 487

KI MAGAZINE 15 rechter) een woning laten ontruimen (weer met behulp van zijn sterke arm), als daarin iemand verblijft zonder de vereiste woonvergunning. Dus ook hier een ontruiming waarbij de politie kan worden ingeschakeld. Er is echter nog een derde vorm van ontruiming door middel van de politie. Daarvan is sprake als de politie op last van bijvoorbeeld een officier van justitie een einde maakt aan een situatie waarin de strafwet is overtreden. Dit geval kan zich voordoen als mensen zich in een huis bevinden nadat ze huisvredebreuk hebben gepleegd. De politie maakt dan aan die (althans in de ogen van de officier van justitie) verboden toestand een einde.

kraken Onder kraken van woningen wordt verstaan het in bezit nemen en houden van woonruimte zonder dat er sprake is van een huurovereenkomst met een huiseigenaar, en meestal ook zonder dat er sprake is van een woonvergunning. De situatie waarin iemand wel een huurovereenkomst heeft maar geen woonvergunning, wordt ook wel illegale bewoning genoemd. In die gevallen kunnen dus zowel de huiseigenaar als de gemeente proberen, de gekraakte woning te ontruimen. De huiseigenaar heeft daarvoor weer een vonnis van de kantonrechter nodig, en om de krakers te kunnen dagvaarden moet hij over hun namen of in ieder geval over enkele belangrijke persoonlijke gegevens beschikken. Als dat al lukt, moet hij nog afwachten of de deurwaarder van de burgemeester politiebijstand krijgt. Ook in geval van kraken of illegaal bewonen kan de burgemeester zelfstandig de woning laten ontruirhen omdat de krakers niet over de vereiste woonvergun-

indüjaar onterende armoede een redelijke toestand

moetenvijyerder? ja kunnen

vij wrder? ja

mningboüw metli}ijvende\^aarde wjvezenkjk behomn Oproep in het tijdschrift voor Volkshuisvesting en stedebouw uit 1952

ning beschikken. Of hij dat doet is weer een kwestie van beleid. Hij moet steeds de belangen van de krakers afwegen tegen het algemeen belang, en dat valt niet altijd in het nadeel van de krakers uit. Een strafrechtelijke ontruiming van krakers kan alleen plaatsvinden als er sprake is van huisvredebreuk, dat wil zeggen als de krakers door de woning binnen te gaan het woonrecht van iemand anders (die werkelijk in de woning woonde) hebben geschonden. Op zichzelf is kraken onder de bestaande wetgeving niet strafbaar.

vorderen De al genoemde Woonruimtewet geeft de gemeenten ook de mogelijkheid om woonruimte en gebouwen te vorderen als dat nodig is voor een doelmatige verdeling van de woongelegenheid. Vordering houdt in dat de gemeente de betreffende ruimte als het ware in beslag neemt en toewijst aan een woningzoekende. Nadelen van het bestaande systeem zijn dat vordering altijd moet plaatsvinden ten behoeve van een bepaalde, met name genoemde persoon en dat de procedure erg lang kan duren. Vaak zolang, dat de persoon ten behoeve van wie gevorderd wordt, zich terugtrekt omdat hij inmiddels andere woonruimte heeft gevonden. De gemeente moet dan opnieuw beginnen. Een derde nadeel is dat de Woonruimtewet niet in het hele land van kracht is. Deze bezwaren leiden ertoe, dat de gemeenten van de mogelijkheid tot vordering weinig gebruik maken. De gemeente Amsterdam heeft echter laten weten, in de toekomst meer van het middel gebruik te gaan maken, in verband met de enorme woningnood in de hoofdstad, waarop door de verschillende kraakakties nog eens de aandacht is gevestigd. In het ontwerp van de nieuwe Leegstandswet worden de nadelen van de bestaande vorderingsprocedure grotendeels weggenomen. De vraag blijft echter of vordering een bruikbaar middel is om te komen tot een betere verdeling van de bestaande woonruimte en tot voorkoming van leegstand.

de Leegstandswet Doel van de Leegstandswet is het tegengaan van (langdurige) leegstand van woningen en gebouwen, waardoor er meer (bestaande) woonruimte ter beschikking komt van de woningzoekenden. Men denkt dat te bereiken door de verplichting tot het melden van leegstand in te voeren, door de al genoemde vereenvoudigde vorderingsprocedure en, vreemd genoeg, door het kraken van woonruimte en gebouwen strafbaar te maken en het ontruimen van krakers te vergemakkelijken. Vreemd, omdat er weliswaar woonruimte vrijkomt als krakers daar uitgezet zijn, maar daarmee is het probleem van de woningnood toch bepaald niet opgelost. Deze anti-kraakbepalingen maakten aanvankelijk ook geen deel uit van het ontwerp van de Leegstandswet. Ze zijn erin opgenomen nadat het ontwerp van de zogenaamde Anti-kraakwet uit 1973 onder meer onder invloed van het rapport „Kraken in Nededand" van de Raad van Kerken (1978), waarin het werd afgekraakt, in de Eerste Kamer is gestrand. De regering heeft het wetsontwerp vervolgens ingetrokken, maar de strafbepalingen tegen krakers nu in de Leegstandswet opgenomen. Nogmaals: het is zeer de vraag of het strafbaar stellen van krakers kan bijdragen tot bestrijding van de woningnood, en daar gaat het, mogen we aannemen, toch ook de regering om. •

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen