VU Magazine 1982 - pagina 227

Theologen bezonnen zich op geweld en bevrijding

^Geweld is verfoeilijk, sinds zwarten liet doen' Een non uit Zimbabwe die aktief meehielp aan de bevrijdingsstrijd in dat land en professor Kuitert die geweldloosheid bepleitte, vormden de hoofdrolspelers op een studiedag van de theologischefakulteit.,,Christelijkgeloofen bevrijdend geweld" heette deze bijeenkomst waarvoor alle kolleges van de fakulteit op 27 april stilvielen.

Prof. D. C. Mulder ging in zijn inleiding in op het „onderdrukkend geweld" in de wereld. In Nederland hebben we daarvan niet zo rechtstreeks last, aldus prof. Mulder. „We beseffen natuurlijk wel dat we in Nederland diepgaand betrokken zijn bij het vraagstuk omdat het onderdrukkend geweld dat eiders in de wereld wordt uitgeoefend in zekere zin een onderdeel vormt van de westerse kapitalistische maatschappij waar wij ook bij horen en medeverantwoordelijkheid voor dragen. Degenen die zich tegen dat onderdrukkend geweld verzetten zijn niet alleen onze medemensen, maar in veel gevallen onze medegelovigen, onze medechristenen. Daarom kunnen wij het denken over dit vraagstuk niet vermijden. Die diskussie wordt dan ook hevig gevoerd. Ik denk aan de

vu-Magazine 11(1982) 6 Ouni)

akfie ,,Geen kerkgeld voor geweld" enerzijds en besluiten van synodes aan de andere kant". Een boeiende en gedegen toespraak hield Zuster Aquina, een van oorsprong Westduitse dominikanesse. In 1954 vertrok ze naar het toen nog Rhodesië genoemde Zimbabwe. Tijdens een hoogleraarschap in Dar-esSalaam raakte ze betrokken bij de bevrijdingsstrijd en verleende aktieve steun aan Robert Mugabe en Edgar Tekere. In haar toespraak, waarin zij het bevrijdende geweld van onderdrukten rechtvaardigde, vertelde zij iets over haar houding in de strijd voor een nieuw Zimbabwe. „Mijn eigen houding tegenover de Zimbabwaanse bevrijdingsstrijd is nooit grondig veranderd. Vanaf het begin heb ik geloofd in de rechtvaardigheid van onze zaak en vanaf het begin wist ik terdege hoe algeheel het kolonistenbewind in tegenspraak was met de christelijke leer. Maar ik ervoer een verbondenheid met de strijd die gedurig dieper werd naarmate ik meer betrokken raakte. Telkens als mij gevraagd werd aktief deel te nemen, waren de situaties zo dat ik betrokken was in het redden van levens en het leiderschap en diegenen te ondersteunen die in de grootste nood verkeerden. Ik ervoer daarin geen persoonlijke krisis. Overigens ben ik nooit betrokken geweest bij rechtstreeks geweld. Natuurlijk weet ik van enkele uitwassen die de vrijheidsstrijders begingen. Als ik maar enigszins kon, bracht ik die

Synode: alleen nog praten met blank én zwart

Prof. Kuitert

onder de aandacht van onze leiders. Maar, zoals kameraad Mugabe mij uitlegde, de tartingen die onze strijders ondergingen waren soms zo groot dat, ondanks heldere instrukties om daar niet op in te gaan, dit bij tijden vanuit menselijk oogpunt onvermijdelijk was. Net als wij allen voortdurend falen om te leven naar onze eigen gedachten over rechtvaardig gedrag, falen ook vrijheidsstrijders bij tijden om naar hun ideeën te leven, eenvoudig omdat ze net zo menselijk zijn als wij". Zij verbaasde zich over de afkeurende houding van veel Europeanen in deze. „Daar de bijbel zelf meer dan tweeslachtig is in het gebruik van geweld — een feit dat al bijna 2000 jaar lang erkend wordt in de christelijke traditie — verbaast het mij altijd dat Europeanen die hun hele geschiedenis door

205

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen