VU Magazine 1982 - pagina 317

Zwarte romanschrijfster uit Soweto bezocht VU ,,Begrijpen zij wat het betekent?" Miriam TIali is een zwarte Zuidafrikaanse schrijfster. Haar eerste roman „Muriel at Metropolitan" zal binnenkort in het Nederlands verschijnen. Miriam TIali woont in Soweto, een zwarte woonwijk bij Johannesburg. Ze heeft een tweede roman „Amandla" geschreven over de opstand in 1976 in Soweto De vakgroep Algemene Literatuurwetenschap aan de VU heeft als één van haar aandachtsgebieden Afrikaanse literatuur. De Zuidafrikaanse literatuur neemt daarbinnen een aparte plaats in, zowel om literaire redenen, als vanwege de specifieke politieke situatie in ZAfrika, die onderde naam,,apartheid" bekend is. Adrienne Zoontjens (studente literatuurwetenschap van de VU) had voor VU-Magazine een gesprek met deze moedige vrouw. door Adrienne Zoontjens Miriam TIali was onlangs in Mainz op een konferentie over ,,Zwarte vrouwen in de politiek en in de literatuur' . Er waren vrouwen uit veel landen, waaronder Kenia, Senegal, Zuid-Afrika en enkele Europese landen. Miriam TIali vertelt over deze konferentie. ,,Het was interessant om weer te kunnen vaststellen dat zwarte vrouwen zoveel gemeen hebben wat betreft de rechten die zij hebben, of beter gezegd, niet hebben. Om een voorbeeld te geven: In Zuid-Afrika is er op het moment een wetsvoorstel over echtelijk bezit, dat aan gekleurde, Indische en blanke vrouwen bepaalde echtelijke rechten wil toekennen. Maar zwarte vrouwen vallen buiten dit voorstel. Het belangrijkste onderdeel van dit in Zuid-Afrika omstreden wetsontwerp is de afschaffing van de echtelijke macht, dat wil zeggen van de alleenzeggenschap van de echtgenoot over het gezamenlijk bezit, als de huwelijkspartners in gemeenschap van goederen getrouwd zijn. Uiteraard is deze regeling uit de tijd en anachronistisch, en hij zou afgeschaft moeten worden. Deze regeling houdt namelijk het volgende in; ten eerste, de echtgenoot heeft de macht als hoofd van de familie, ten tweede, de echtgenoot heeft de macht over de persoon van de echtgenote, ten derde, de echtgenoot heeft de macht over het bezit van de echtgenote. Voor de zwarte vrouw betekent deze regeling ook dat ze als minderjarig wordt beschouwd voor haar hele leven. Haar leven lang is ze afhankelijk van een of ander mannelijk persoon.

VU-Magazine11 (1982)9septemDe

Het kan zelfs haar eigen zoon zijn, ook als die nog minderjarig is. De zwarte vrouw heeft ook geen kontraktuele rechten: ze kan geen auto huren of eigendom bezitten op haar eigen naam. Ze blijft dus slechts een dienstbaar, onderdanig werktuig Tijdens de konferentie konden we onze ervaringen uitwisselen en natuurlijk hoorden we weer eens dat in veel landen ten aanzien van vrouwen de mensenrechten niet gerespekteerd worden, omdat ze wettelijk gezien minderjarig blijven Weinig zwarte vrouwen slagen er m te schrijven én hun werk gepubliceerd te krijgen. Zwarte Zuidafrikaanse vrouwen, bijvoorbeeld, gaan zo op in de ,,struggle for life", dat het moeilijk is voor ze om nog tijd te vinden om te schrijven. Ten eerste is er het taalpro-

Miriam TIali met haar In Zuid-Afrika verboden roman

bleem. Door het huidige systeem var ,,bantu-onderwijs" in Zuid-Atrika. zijr de meeste zwarten nauwelijks in staat een goede opleiding te krijgen. Daarom IS hun kennis van het Engels met voldoende om in die taal te kunnen schrijven. Aangezien wij in een maaischappij leven waarin de leden var verschillende zwarte bevolkingsgroepen vrij met elkaar getrouwd zijn er zich vermengd hebben, is de kennis van de originele Afrikaanse taier eveneens beperkt Ik zou bijvoorbeeld in Sotho kunner schrijven, maar heel weinig mensen zelfs in Johannesburg, zouden het kunnen volgen. Het is moeilijk voo'onze kinderen zich goed uitte drukken m welke taal dan ook. De enige taa' waarmee iedereen aangesproken zou kunnen worden is Engels, maar vanwege de inferieure kwaliteit van het onderwijs aan zwarten, zijn er maar weinig mensen die deze taal goed genoeg beheersen Afgezien van het taalprobleem, zijn er nog de spanningen en zorgen van het leven van alledag. De vrouwen worden volledig in beslag genomen door het boodschappen doen, koken, voor de kinderen zorgen, schoonmaken, wassen en naar de stad gaan om te werken, om kort te gaan, door het proberen te overleven. Ze hebben geen tijd en geen energie meer over om zich aan één of andere kreatieve aktiviteit te wijden Onze lonen zijn meestal onder het bestaansminimum, zodat man en vrouw gedwongen zijn te werken. De financiële problemen zijn enorm in

287

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen