VU Magazine 1982 - pagina 112

" " ^ ^

VUSA-cursus over chips De VUSA-cursus „Gaan de chips de samenleving veranderen?" biedt een unieke mogelijkiieid om in een te overzien tijdsbestek (vijf avonden en een zaterdag) een Idee te krijgen van wat er allemaal voor de deur staat. Niet alleen mannen worden verwacht, maar ook vrouwen want zij zullen — naar het zich laat aanzien — niet in de laatste plaats de gevolgen ondervinden van de chips. Een volledig cursusprogramma treft u elders In VU-Magazine. Ook hoe u zich kunt opgeven voor deelname. Een van de docenten in deze cursus, te volgen in Amsterdam, Den Haag, Zwolle en Utrecht is prof. dr. R. P. van de Riet, voorzitter van de vakgroep Informatica van de VU. In VU-Magazine van juli 1977 schreef hij een uitvoerig artikel over mens en computer. Hij is vooral geïnteresseerd in gegevensbanken, in het bijzonder de technische kant van het vraagstuk van privacybescherming. Bij de eeuwfeestviering van de VU in 1980 organiseerde prof. v.d. Riet een grote expositie ,,Computer en beroep" in het hoofdgebouw, die vele ouderen onzeker maakte. Terwijl veel scholieren zich zonder schroom in de electronische kermis stortten, (zie VUMagazine mei 1980) bleven velen van de oudere generatie wat bedremmeld op een afstandje kijken naar al die nieuwe snufjes, die de chips mogelijk maakten. Lezen en schrijven had men vroeger op school geleerd, maar omgaan met die dingen niet. in zij syllabus schrijft een andere docent van de VUSAcursus, prof. dr. J. van Oorschot: „Sommige deskundigen aarzelen niet te verklaren, dat het interaktieve komputergebruik te vergelijken is met de invoering van de boekdrukkunst, en dat in de toekomst tiet niet kunnen omgaan met de nieuwe technieken te vergelijken zal zijn met analfabetisme." Analfabeet voelde zich in 1980 al menigeen op de elektronicamarkt van prof. v.d. Riet. Over de computer in het onderwijs treedt dr. A. Dirkzwager in de VUSA-cursus als docent op. Dertien jaar geleden, in 1969, begon hij met onderzoek aan de vu op het gebied van computergebruik in het

onderwijs. Aangeschaft werd apparatuur, die ƒ 120.000 kostte. Illustratief voor de stormachtige ontwikkeling is dat nu voor een paar duizend gulden een computer gekocht kan worden, die dezelfde mogelijkheden biedt, dankzij de chip. Een citaat uit zijn syllabus: „Twaalf jaar geleden leek computerkunde nog een apart, nieuw en moeilijk vak waarvan overwogen kan worden of men het als onderdeel van de wiskunde in de hogere klassen van het VWO zou introduceren, nu wint het inzicht steeds meer veld dat „computerkunde" tot de algemene ontwikkeling van iedere volwas-, sene moet behoren en dat programmeren in de toekomst een basisvaardigheid moet zijn zoals lezen en schrijven, aan de voorbereiding waarvan al op de kleuterschool begonnen zou moeten worden." Wie had dat ooit gedacht? Niet de top van IBM dertig jaar gleden, verhaalt prof. Van Oorschot in zijn syllabus. „Ik herinner mij, dat ik in 1951, toen ik in het kader van de Marshall-hulp die aan de Europese landen werd gegeven, een studiereis mocht maken naar de Verenigde Staten, daar met dhr. Watson, de president-directeur van IBM, mocht spreken, die mij vertelde, dat hij geen enkele toekomst zag in het gebruik van komputers voor administratieve doeleinden. Op dit moment heeft de IBM een omzet van 30 miljard dollar per jaar voor de levering van komputers voor admin istratieve doeleinden.'' Zijn bijdrage aan de cursus bevat de meeste feitelijke informatie over wat er allemaal in het vat zit.

,B^«\.

,VO\ve' ^^s'

1^vu-Magazine 11(1982) 3 (maart)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen