Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1982 - pagina 240

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1982 - pagina 240

8 minuten leestijd

waarin het afkeurenswaardige van vrouwenbevrijding centraal stond. „Maar toen kwamen er toch uit de zaal zélf een heleboel stemmen op die arbeid van gehuwde vrouwen verdedigden. Ervolgden heel persoonlijke verhalen over de gunstige werking van die baan op de relatie met de echtgenoten." De vraag of gehuwde vrouwen een baan mogen hebben leefde bij zovelen dat overal waar Ina Keuper haar lezingen hield, het gesprek zich toespitste op deze problematiek. ,,Daar zitten erg veel vrouwen mee. Ook als ze werken, voelen ze zich niettemin vaak schuldig omdat ze denken een baan te hebben'ingepikt van een hoofdkostwinner. Ik zeg dan: „Je moet niet altijd een stapje terugdoen omdat je vrouw bent. Dat eeuwige wegcijferen van vrouwen moet maar eens afgelopen zijn", al heb ik er zelf ook nog steeds moeite mee. Ik denk weleens: moet ik weer zo nodig voor mezelf opkomen? Maar daaraan moetje niettoegeven."

Surinaamse vrouwen in Nederland en haar opvattingen over man-vrouwverhoudingen en kinderopvoeding. Er zijn ook plannen voor een onderzoek naar vrouwen van mannen die uit Latijns-Amerika naar Nederland zijn gevlucht. Die vrouwen hebben het vaak zwaar: ze zijn meegekomen met haar man die heel erg gemotiveerd was, maar zijzelf vallen hier in een gat. De bedoeling is dat de uitkomsten van het onderzoek bijdragen aan het ontwikkelen van een op afgestemde vorm van hulpverlening.

Boodschap vrouwen: ga door met VUSA-kursussen Hoe hebben vrouwen de kursus ervaren? ,,Als heel positief", oordeelt een vrouw die de kursus in Apeldoorn heeft gevolgd, ,,lk heb heel veel dingen herkend. Ik wist niet dat de onderwerpen die ter sprake kwamen bij zoveel vrouwen leefden. Het heeft mij aangemoedigd om weer eens wat te gaan doen in die richting, vooral op theologisch gebied. Ik heb het erg leuk gevonden, maar wel kort: één avond per onderwerp. Dat was jammer." Ook een echtpaar uit Eindhoven was zeer over de kursus te spreken, al hebben ze niet zoveel nieuws gehoord omdat hun dochter, die in een andere plaats de kursus volgde, hen reeds op een „feministisch" spoor had gezet. „Maar dat we al met al niet veel nieuwe dingen hoorden, was helemaal geen bezwaar. Integendeel, het was juist fijn om het eens allemaal op een rijtje gezet te krijgen, het in z'n verband te zien." Was ook feministische theologie niet iets nieuws? Nee, dit echtpaar had daarmee al eerder kennisgemaakt, op een gemeente-avond van hun kerk waar twee VU-studentes de beginselen van feministische theologie hadden verklaard. Veel deelneemsters aan de kursus willen graag met feministische theologie

tletu ^te pluksferfjes cfaar? o p uitgestrekte velden vol pepermuntplantjes zoeken je van elke plant de gaafste blaadjes. Daar wordt pepermunt olie van gemaakt: de kostbaarste ter wereld. Pepermuntolie voor de Faam. Daarom is de Faam-pepermunt een dagelijks weerkerend genot.

Uit maandblad „Moeder", 1948

218

Vrouwen, vrouwen en nog eens vrouwen

Vier VUSA-cursusdocenten in t>eraad met de gespreksleidster van Apeldoorn. V.l.n.r.: mevr. Lamme-Hania, dhr. Speelman, mevr. IMaijWeggen, mevr. De Jong-Gierveld en mevr. Euverman

doorgaan, geboeid als ze zijn geraakt door de avond met VU-theotoogWiebe Speelman. Maar ook de andere onderwerpen blijken bijzonder te zijn aangeslagen. De VU kreeg talrijke verzoeken om nóg zo'n kursus over vrouwen op te zetten, maar dan uitgebreid met andere thema's zoals „vrouwen en bewapening" en „vrouwen en vakbonden". Dat zo'n kursus dan langer duurt, vinden weinigen bezwaarlijk. Vrouwen die al een keus vóór de vrouwenbeweging maakten, pleiten voor een intensieve feministische scholing door de VU. Van vele kanten verneemt VU-magazine dat men de kursusgroepen van vijftig mensen te groot vond. ,,Dat bemoeilijkt het gesprek en de persoonlijke kontakten." Maar de tevredenheid overheerst: „doorgaan" is de dringende boodschap van vrijwel alle deelneemsters en deelnemers. Vond Ina Keuper het leuk aan de kursus mee te werken? „Ik vond het heel erg spannend. Ik had nog nooit zoiets gedaan, zeker niet voor een groot publiek. Ik vond het belangrijk deze kans te grijpen. Je kunt ideeën naar voren brengen die de moeite waard zijn. Ik had gedacht dat het veel moeilijker was." Ina kende het publiek door haar achtergrond redelijk goed. In haar bijdragen legde Ina Keuper de nadruk op de geschiedenis van het feminisme, die veel ouder is dan veel mensen denken. Ze legde uit hoe vrouwenstudies ontstonden, hoe je als vrouw de universiteit beleeft en ze behandelde socialistische theorieën over arbeid, waarin onder meer gesteld wordt dat vrouwen meer gelegenheid moeten hebben om buitenshuis te werken en mannen meer kans om binnenshuis arbeid te verrichten. ,,Dat lokte de nodige diskussie uit", herinnert Ina Keuper zich, „er kwamen veel voors en tegens op tafel." Er zat een heel afwisselend gezelschap in de zalen.,,Een aantal mensen dat zich aangetrokken voelt tot de vrouwenbeweging of daarin zelfs aktief is, terwijl anderen meer in behoudende bijbelstudiegroepen zitten, meer in EO-richting denken. Die vrouwen zeggen: „schandalig dat die vrouwen zulke pretenties hebben, je moet je p/aate/cennen " en verwijzen daarbij naar de bijbel." Ina Keupers indruk: de tegenstellingen waren behoorlijk groot. Zo las op de eerste kursusavond, in Apeldoorn, een oudere vrouw een lijst van punten op vu-Magazine 11 (1982) 6 Guni)

In de verpleging is het niet anders volgens deze vrouw. ,,ls het niet zo dat veel vrouwen die in het ziekenhuis liggen, veel liever door een zuster worden gewassen?" Ze noemt enkele opleidingen, die traditioneel door vrouwen worden bezocht, een man heeft daar veel minder kansen. Omgekeerd heeft een vrouw op een kok- of hotelschool nauwelijks een toekomst te verwachten. Iemand pleit voor een mentaliteitsverandering maar niet alles in dezen is diskriminatie: ,,Het zal toch steeds weer blijken dat een meisje nu eenmaal een andere geaardheid heeft dan een jongen." Dat je in een ziekenhuis als vrouw liever door een zuster wordt gewassen is voor de vrouw van de aantekeningen makende man geen diskriminatie. „Het is veteer dat je je geneert als je door een man wordt gewassen. Dat is wat anders." Een vrouw vertelt van twee neven die beiden in de verpleging zijn gegaan. De ene neef had HEAO gedaan en bij een „Wil iemand aantekeningen maken?" vraagt de ge- multinationale gloeilampenfabriek gewerkt maar spreksleidster. Er valt een pijnlijke stilte. De vrouwen zwaaide helemaal om en is aan de verplegersopleikijken elkaar aan, maar niemand wil. Uiteindelijk biedt ding begonnen. De andere neef kwam rechtstreeks de enige man (buiten de VU-magazine-verslaggever) van de HAVO in de verpleging. „Zelf werk ik als zich aan. Direkt biedt hij bij voorbaat z'n verontschul- vrijwilligster in een bejaardentehuis. Daar komen hoe digingen aan, als de vrouwen mochten denken dat hij langer hoe meer verplegers en niemand maakt daar „als man"... maar niemand heeft enig bezwaar tegen een punt van." Het verhaal van de ekonomiestudente vond ze andere koek. ,,ikzei meteen: het verbaast me zijn rol. Er zal een tamelijk tweeslachtige diskussie gevoerd niets dat ze daar een moeilijke positie heeft, want het worden. De diskussie golft als een harmonika heen is maar een enkel meisje dat voor ekonomie belangen weer tussen standpunten voor en tegen de vrou- stelling heeft." wenbeweging. Dezelfde vrouwen zijn het ene ogen- ,,Die studente heeft denk ik een soort afweerhouding blik voor bevrijding uit haar hun door traditie en sleur waardoor ze het zichzelf moeilijk maakt", is een bepaalde rollen, maar het volgende ogenblik huive- andere mening. ,,lk heb ook een zoon die ekonomie ren ze weer voor die gedachte: kan het allemaal wel, studeert maar ik heb hem en z'n vrienden nog nooit mag het allemaal wel, is het niet in strijd met ons minachtend over medestudentes horen praten." geloof, is die ondergeschikte plaats wel zo erg, wór- Toch is er iets vreemds aan de hand, vindt een vrouw uit het zuiden des lands. „Als mannen een traditioden we eigenlijk wel onderdrukt? Een lerares in de gezondheidszorg opent de diskus- neel vrouwenberoep opentsreken, zie je dat ze al snel sie. Zij vindt dat er in de vrouwenbeweging teveel naar de toppositie doorstromen. Verplegers worden vanuit één hoek gepraat wordt: ,,Het is allemaal bij voorbeeld hoofdverpleger. Dat gebeurt heel vaak, vrouwen, vrouwen en nog eens vrouwen. Maar uitein- terwijl de verpleegsters géén karrière maken.'' delijk gaat het in het emancipatieproces toch om een De lerares uit de gezondheidszorg ziet achter dit alles een zorgwekkend verschijnsel opdoemen. ,,lk heb mentaliteitsverandering van vrouwen én mannen." het idee dat men af wil van de rolverdeling tussen man Worden mannen immers ook niet gediskrimineerd? „Als op een kleuterschool een vakature ontstaat en er en vrouw. Maar iedereen moetvolgens mij zélf uitzoesolliciteren drie meisjes en een jongen, valt dan toch ken waarin hij of zij zich gelukkig en tevreden voelt. Ik de jongen niet af omdat hij een jongen is? Heeft hij vind het echter heel kwalijk dat vrouwengroepen de zaak soms opschroeven. Dat fanatieke staat me tewerkelijk evenveel kansen?" Na een versterkende boterham in het VU-restaurant worden de 90 vrouwen en 5 mannen op een beproefde VU-manier in diskussiegroepjes opgedeeld. Alom heffen medewerkers als een banier een op een staak gespietst bord met daarop een zaalnummer. Ook VUmagazine voegt zich bij zo'n bushalte en even later ondernemen we een lange mars door de VU-burelen. De groepen krijgen geen vragen mee, integendeel, de zelfwerkzaamheid vereist dat we zélf vragen bedenken voor het forum aan het slot van deze dag. Het wordt een „open" en daardoor wat hap-snapachtige diskussie. Veel mensen- hadden liever gediskussieerd aan de hand van stellingen, zo bleek tijdens de diskussies. ,,Nu, met zo'n open diskussie, praatte je toch maar een beetje voor jezelf", was een veelgehoorde opmerking.

Uil „Opzij", 1980

VU-Magazine11 (1982)6(juni)

219

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1982

VU-Magazine | 484 Pagina's

VU Magazine 1982 - pagina 240

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1982

VU-Magazine | 484 Pagina's