VU Magazine 1982 - pagina 407
"^ Leveranciers Justitieel vêfvoet
J •>'Ingang )*tiWuKnu
«tl » m 11 IJ lü I j j i I t H ) i M)^
fllllllllllll
IIIIIIIHIIIIII
3e „Bi|lmerba|es" (Foto Steve de Reus, AVC-VU)
\/an Hall laat Bergsma rustig uitpraten. De benodigde informatie over de toedracht van het misdrijf en de persoon van de verdachte heeft hij intussen ruimschoots binnen. Als hij even later het verhaal door de griffier op papier laat zetten, heeft hij geen enkele aanvullende vraag meer nodig. Wat vindt verdachte, wil de R-C nog weten, van de vordering van de officier tot inbewaringstelling? Bergsma heeft onmiddellijk een reeks argumenten voorhanden die zijns inziens onherroepelijk tot afwijzing of op zijn minst tot schorsing zou moet leiden. Het zou zonde zijn, als zijn goede voornemens nu doorkruist werden door voorarrest: zijn studie kan hij dan wel vergeten en dope durft hij toch al niet meer te gebruiken. De heroïne is de laatste tijd slecht. Er zit soms een of ander gif in en er zijn al een paar doden gevallen. Hij is pas op bezoek geweest bij twee vrienden in het Wilhelmina Gasthuis die er gedeeltelijk door verlamd waren geraakt. Hij is zich rot geschrokken. Onopvallend, af en toe met opgetrok-
vu-Magazine 11(1982) 11 november 1982
ken wenkbrauwen, heeft de advocaat de spraakwaterval van Hans Bergsma aangehoord. Geen commentaar tot zover. In meerdere opzichten vormt hij een frappante tegenstelling met zijn cliënt: hij is bijna aan zijn AOW toe, keurig in het pak, zwijgzaam. Hoe hij over de zaak denkt? Hij aarzelt. ,,Ja mijnheer de rechter-commissaris, ik weet nooit precies of je bij dit soort mensen moet bepleiten, dat zij vrijuit gaan of niet. Het is bij hen vallen en opstaan." Eén minuut voert de advocaat het woord. Hij eindigt, zoals hij begon: hij ziet wel enige lichtpuntjes, doch heeft eerlijk gezegd zijn bedenkingen. Bergsma is niet uit het veld geslagen. Voor de laatste keer zet hij een vurig betoog in, zij het, dat hij nu en dan in herhaling valt. ,,Hans, Hans", zegt de R-C hoofdschuddend, ,,je bent zo chaotisch als de pest. Vorige keer was je er beter aan toe. Ik ben zo bang voor dat spul. Gohsamme, wat ben ik er bang voor. Ik vind, dat je hier maar wel even moet blijven. In de afkicktoren, de Detox, als dat lukt. Het zal wel
oneigenlijk gebruik zijn van de wet. Dat delict, dat stelt natuurlijk niks voor, maar dat interesseert me geen pest. Het gaat om je gezondheid." Hij pakt de telefoon. Er blijkt geen plaats vrij te zijn in deze toren, de Demersluis, paviljoen 1. ,,Wanneer wel? Nou, ik heb in elk geval een klant voor jullie. Zo gauw mogelijk dan maar." En tegen Bergsma, die daarmee zijn laatste strohalm verloren ziet gaan: ,,Het spijt me, joh, maar ik kan je toch niet laten gaan. Dan maar ergens anders." De verdachte wordt gehaald door de wachtmeester en sputterend afgevoerd. ,.Wonderlijk", zegt de juridisch raadsman, ,.zondag zei hij geen woord! Nu praat hij nonstop en bekent hij opeens; dat was ook totaal onverwachts voor mij." Hij neemt zijn actetas, laat het formulier van zijn piketdienst aftekenen door de griffier, groet en vertrekt. Tien voor twee. Van Hall steekt een pijp op. ,,lk weet het ook niet", zegt hij tegen de griffier, ,,maar ik heb nou
369
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1982
VU-Magazine | 484 Pagina's