VU Magazine 1982 - pagina 261
Uit de Hortus
Linzen door Daan Smit ,, Eens had Jakob een gerecht gekookt, en Esau kwam vermoeid van het veld. Toen zeide Esau tot Jakob: Laat mij toch slokken van dat rode, dat rode daar, want ik ben moe. Daarom gaf men hem den naamEdom. Maar Jakob zeide: Verkoop mij dan eerst uw eerstgeboorterecht. En Esau zeide: Zie, ik ga toch sterven; waartoe dient mij dan het eerstgeboorterecht? Daarop zeide Jakob: Zweer mij eerst. En hij zwoer hem. Zo verkocht hij aan Jakob zijn eerstgeboorterecht. Toen gaf Jakob aan Esau brood en het linzengerecht; hij at en dronk, stond op en ging heen. Zo verachtte Esau het eerstgeboorterecht."
ge, onbehaarde peulen voort, met daarin slechts 2 platte lensvormige, bleekgroenachtige, gele, geelbruine, zwarte of zwartgebleekte zaden ter grootte van een kleine erwt. Die zaden, de linzen, vonden in vroeger tijden veel meer waardering dan tegenwoordig. Ondanks dat worden ze nu nog steeds in alle droge en matig warme streken zoals o.m.
Zuid-Europa, Azië en Noord-Afrika gekweekt. Juist om de iets gekruide smaak van deze peulvrucht wordt er vooral bij onze oosterburen, de Duitsers én in Frankrijk voor velen een geliefd voedzaam gerecht uit bereid. Voor linzen bestaat de laatste tijd een toenemende belangstelling, hetgeen niet alleen te danken is
(Genesis 25:29-34, zie tevens 11 Samuel 17:27-29 en 11 Samuel 23-11) Lens culinaris (syn: L. esculenta), de peulvrucht met de oudste en bekendste voorgeschiedenis, is een eenjarige rechtopgroeiende plant van 1540 cm hoogte waarvan de bladeren in rank eindigen. Hij behoort tot de familie der vlinderbloemigen (Leguminosae), is inheems in Zuid-Europa en sinds het stenen tijdperk reeds in kuituur om zijn hoge voedingsvi/aarde (veel eiwitten, kalium en fosfor) die de zaden bevatten. De bleke blauw geaderde bloemetjes, waarvan de vlag wit is, staan in 1 -3 bloemige trossen. Zij brengen na bevruchting 2-3 cm lage, ruitvormi-
vu-Magazine 11(1982) 6 (juni)
„En gij, nam tarwe, gerst, bonen, linzen, gierst en spelt, doe ze in een pot en maak er brood van..." (Ezechiël4:9)
aan de Marokkaanse en Turkse gastarbeiders. Naast de kleurnuances van de zojuist omschreven zaden is er ook een vorm bekend die rode linze voortbrengt. Zonder twijfel was het dit ras dat Jakob tot voedsel diende. Hoewel in droge vorm rood, verandert de kleur tijdens het koken. Oosterlingen schijnen echter alles rood te noemen wat bij onsgeel-bruin is. Westerse reizigers in de Oriënt beschrijven de linzensoep als een roodachtig-bruine substantie zodra deze gekookt is. Vóór het koken worden ze een nacht in de week gezet, net als alle peulvruchten. En dan niettot pap koken, want het aroma van de linze zit in de schil! Linzen zijn lang te bewaren en smaken zelfs na vijf jaar nog goed, als ze maar koel en donker bewaard worden. Ook nu worden linzen in Egypte en Palestina nog veelvuldig gekweekt, in het bijzonder in gebieden waar gronden weinig voedselstoffen bevatten. Met gerst gemengd wordt er zelfs brood van gebakken dat vooral in arme delen van Egypte erg algemeen is. Het is speciaal de rode vorm die in dit geval het meest wordt gekweekt. In ons land levert de kuituur voorde liefhebber weinig of geen problemen op. Buiten in de volle grond zaaien, zo tegen eind april begin mei, zal het snel kiemen, binnen de kortste keren een flink gewas voortbrengen, dat, mits het niet te veel regenwater krijgt, vele rijpe peultjeszal voortbrengen. Helaas komt het bij ons maar al te vaak voor dat gedurende de maanden waarin het gewas rijpt te veel neerslag valt, waarbij de planten tegen de grond slaan. Daarbij komt het ook vaak voor dat de opeengepakte planten, met inbegrip van de peultjes rotten.
239
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1982
VU-Magazine | 484 Pagina's