VU Magazine 1982 - pagina 273

•^^•a

Drs. J. D. Gort feliciteert dr. Adonis. Rectits: mevrouw Betty Adonis

duidelijk uit de geschiedenis van het apartheidsdenken uit de 30-er en 40er jaren dat de staat dat nu juist doet. Want in Zuid-Afrika bepaalt de Staat heel veel dingen voor andere levenskringen. Ik denk alleen al aan de wet die rasgemengde huwelijken verbiedt. En het hele betoog, dat gaande is in de NG Kerk over deze zaak komt erop neer dat de NG Kerk vanaf het begin heeft volgehouden dat de Staat wèl het recht heeft om zulke huwelijken te verbieden. Hier is voor mij althans een grensoverschrijding, die ik niet kan terugvinden, althans naar mijn kennis, in het denken van iemand zoals Kuyper. Maar er moet gezegd worden dat Kuyper toch 'n belangrijke bijdrage geleverd heeft aan het poneren van bepaalde referentiekaders, en dat vanuit deze Vrije Universiteit deze ideeën opgevangen zijn en verder uitgewerkt vooral aan de Universiteit van Potchefstroom en ook aan Stellenbosch en Bloemfontein en noem maar op. Al die bepaalde universiteiten van de Afrikaners hebben dat verder uitgewerkt om uitdrukking te geven aan het ontstaan van dat hele systeem van apartheid."

Vragen en antwoorden liepen uit bij de promotieplechtigheid. Nog slechts twee opponenten kregen gelegenheid om vdór het ,,hora est" met dr. Adonis van gedachten te wisselen, drs. J. D. Gort en godsdienstsocioloog prof. dr. G. Dekker. De voorstellen van dr. Adonis over de éénwording van de blanke moederkerk en de drie dochterkerken hadden prof. Dekker enigszins verbaasd. ,,Wijst u wel een reële, een begaanbare weg?" vroeg hij de promovendus, ,,als u die wilt zoeken in de éénwording van de NG Kerken? De vier kerken kunnen pas stappen ondernemen als de apartheid is opgeheven. Zou u niet veel meer moeten streven naar eenwording van leden uit die kerken, die het wei eens zijn met elkaar?" In zijn antwoord maakte dr. Adonis duidelijk, dat hij niet streeft naar integratie met blanken die nog steeds op hun bevoorrechte positie staan. Dat kan niet. De onderdrukten kunnen niet samenwerken met de onderdrukkers. ,,Wat ik hier bepleit moet gelezen worden als 'n veronderstelling, dat de apartheid al afgeschaft is." De overweging om het pleidooi nü al op te

dé geooo aan en mag aeur aie Ke onder geen omstandighede geduld wordnie"

psigologiese oorsake toegeskrywe word"

1960 — K . L . Roskam „De politiek van apartheid, gericht op zogenaamde „eiesoortige ontwikkeling" is moreel niet aanvaardbaar en praktisch niet uitvoerbaar". 1 9 8 0 - W . A . Smit „Die afname van die emigrasie uit Nederland naSuid-Afrika moet, behalve

vu-Magazine 11(1982) 7 en 8 juH-augustus

1960—J. H. Scheepers ,. Vir die probleem van die saamwoon van Suid-Afrikaanse rassegroepe met botsende belange, moet die eis van die Evangelie om te „luister" na die ander en om bereid te wees om belange prys te gee terwiile van die ander, die rigtinggevende norm wees.

nemen, was dat het moet worden gezien als een oproep aan het adres van de blanken. ,,lk kan u verzekeren dat de blanken in de NG Kerk van ZuidAfrika heel goed weten waarom het te doen is. Dit is de grote uitdaging aan hun adres. Het is ook bedoeld als 'n indringend appèl aan de blanken van Zuid-Afrika. Ik ben van mening, dat wij zwarten, de deur moeten openhouden voor onze dwalende blanke broeders en zusters in de NG Kerk." Promotor prof. dr. J. Verkuyl ging daarop in. ,,U eindigt goddank niet met vernietigende kritiek, maar met hoop. U eindigt niet met de NG Kerk af te schrijven, maar u schrijft haar aan. U doet een indrukwekkend appèl op de blanke NG Kerk om zich niet langer te gedragen als kerk van een overheersend ras (...) U hebt de nadruk gelegd op een nieuwe relatie tussen de kerken. De droom die u daarbij voor ogen hebt, is een kerkelijke gemeenschap waarin men gezamenlijk werkt naar nieuwe en echte vormen van oecumenisch contact en waarin men daarom ook gezamenlijk zoekt naar sociale en oecumenische politieke alternatieven in het geloof dat het zoeken naar overwinning van polarisaties kan brengen tot bevrijding en waarachtige solidariteit en tot legitimering van participerende black power in de kerken en ook in de staat. Ik hoop dat dat slothoofdstuk vol met praktische suggesties de functie van een discussie-nota gaat vervullen in reële interkerkelijke besprekingen. En als dat niet lukt dat ze dan in ieder geval een signaal zijn. Misschien wel het laatste." (BvK)

Indringend appèl op blanken van Zuid-Afrika 1 9 6 1 - A . C . de Ruiter De Zuid-Af rikaanse wet van 1957 met betrekking tot de „apartheid" in de kerken is in flagrante strijd met de aard en de wezenlijke zelfstandigheid van de kerk".

247

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen