VU Magazine 1982 - pagina 298

Falklandcrisis topje van een ijsberg Het gevecht om de herovering van de Falklandeilanden is beëindigd. De militaire campagne van Israël in Libanon, met zijn duizenden en duizenden aan slachtoffers, heeft het nieuws over de Argentijns-Engelse oorlog overschaduwd. Toch zullen de gebeurtenissen in het Zuiden van de Atlantische Oceaan ingrijpende gevolgen hebben, internationaal, en naar men zegt ook nationaal, in Argentinië zelf. Het volk eist meer zeggenschap, aldus sommige berichten. Het steunt de junta om in ruil daarvoor weer invloed te bemachtigen op de nationale politiek. Er worden in Nederland hier en daar vraagtekens geplaatst bij uitlatingen vanuit de Argentijnse kerken die er op zouden wijzen dat ook daar de militaire acties van Argentijnse zijde worden goedgekeurd. Zelfs de Meipleinmoeders hebben zich niet gedistantieerd: hoe kan dat? door dr. R. L. Haan

Gevraagd om voor dit nummer iets van de Argentijnse achtergrond van het conflict te belichten, moet ik wel de aandacht vestigen op de binnenlandse situatie. De bezetting van de Falklandeilanden werd uitgevoerd op een moment waarop de militaire dictatuur geen ander redmiddel meer zag om de aandacht van haar binnenlandse mislukking af te leiden. Overal ter wereld is hiervoor geen probater middel gevonden dan de oorlog. Daar waar de regering en de strijdkrachten samenvallen, wordt tot gebruik van dit middel des te gemakkelijker besloten; het kan zelfs met precisie worden getimed. De Argentijnse president Galtieri heeft al gezegd dat de Argentijnen hoe dan ook gewonnen hebben: of zij zich nu hadden terug te trekken van de eilanden, of niet. Want in heel LatijnsAmerika en voor het forum van de wereld is met succes de aandacht gevestigd op het recht van Argentinië op de omstreden eilanden. Op korte termijn mogen verliezen worden geïncasseerd, op lange termijn zal de eer zijn gered. Dit heeft de militaire dictatorjuist gezien. Maar zijn gelijk is zelfs nog groter. Ook al wordt de positie van Argentinië in dit buitenlandse conflict er op den duur niet beter, maar mogelijk zelfs ongunstiger op, dan nog hebben de militairen gewonnen. Inderdaad: Argentinië mag verliezen, de militairen kunnen winnen. Want de binnenlandse rol van

272

Van 1975 tot 1981 werkte dr. R. L. Haan (econoom) in Argentinië voor de zending van de Gereformeerde Kert<en. Vanuit Buenos Aires schreef hij in die jaren regelmatig in VU-magazine. Hoe Itijltt hij aan tegen de Falklandcrisis? VU-magazine vroeg hem een artikel. Hij schreef het in de dagen waarin de Agentijnse militairen op de Falklandeilanden zich overgaven.

de militairen zal, ongeacht het buitenlands succes, worden gezien als die van de voorvechters van de nationale eer en de nationale belangen. Het onderscheid tussen ,,leger" en ,,natie".

De vestiging van de nationale veiligheidsstaat

dat in de eerste maanden van dit jaar, na zes jaren van de wreedste repressie uit de Argentijnse 20ste eeuw, weer begon te worden benadrukt door de openlijke kritiek op de politiek van de militairen, dat onderscheid, gevaarlijk als het was voor de houdbaarheid van de positie van de junta, werd met één pennestreek de wereld weer uit geholpen: leger en natie vallen weer samen. Tegenover de Engelse agressie bestond het volk plotseling zoals de officiële propaganda zei, uit ,,28 miljoen soldaten". Alvorens iets te kunnen zeggen van de reacties van het Argentijnse volk — en ook van de kerken en mensenrechtenorganisaties — op de Falklandcrisis is het absoluut noodzakelijk inzicht te hebben in de aard van het Argentijnse regiem. Alleen zó is het conflict te begrijpen; alleen zó kunnen we onze reactie bepalen. Het is Engelands onvergeeflijke historische en morele fout in zijn analyse van het conflict, en tevens in zijn reactie daarop, zich niet hierin te hebben verdiept. Dan had het de militaire bezetting door de Argentijnen duidelijk kunnen zien aankomen en dan had het de kwestie niet opgevat als een zuiver militaire aangelegenheid. Zuiver militaire aangelegenheden bestaan er in de wereld niet meer; en zeker kan het onderscheid tussen ,,militaire" en ,,politieke", of tussen ,,binnenlandse" en ,,buitenlandse"

VU-Magazine 11(1982) 7 en 8 juli-augustus

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen