VU Magazine 1982 - pagina 124

bijgaat: ,,De officiële subsidiekanalen, zoals het ZWO (Zuiver Wetenschappelijk Onderzoek) blijven dicht. Gezinsbegeleiding zou niet wetenschappelijk genoeg zijn. Daarom steunt dit type onderzoek nog altijd op geldinzamelingen en giften van ouderverenigingen." Toch hoeft hometraining niet altijd de geëigende vorm van hulpverlening te zijn. Drs. Baukje Vermeiden: „Gespecialiseerde gezinszorg, een kortdurende uithuisplaatsing, een vaste oppas, deelname aan een gespreksgroep van ouders en een lidmaatschap van een oudervereniging kunnen voor bepaalde gezinnen onder bepaalde omstandigheden ook uitkomst bieden. In overleg met de

Prof. dr. P. A. de Ruyter op de dag van de getuigsctiriftuitreilcing.

SIGNALEN die kunnen wijzen op autisme bij

„Jevoeltjeinhet begin wel een indringer" ouders zal dus voor ieder gezin bekeken moeten worden welke hulp het meest geschikt lijkt." Annelies Konsten vertelde hoe hometraining in de praktijk werkt:,, Je begint met een gesprek met de ouders. Aan de hand daarvan formuleert de hometrainster de probleemstelling. Dan volgt een waarnemingsperiode: de hometrainster komt een tijdlang aan huis en noteert alle bijzonderheden die haar opvallen. Hoe gaat het aankleden, het boodschappen doen enzovoort." Dat is aan beide kanten wel even wennen: „Je voelt je in het begin wel een indringer als hometrainer. Je staat 's morgens voor het ontbijt al op de stoep, belt aan en treft iedereen in pyama aan. De gezinsleden hebben het idee dat ze op de vingers worden gekeken en beoordeeld worden. Maar na een tijdje raak je aan elkaar gewend en gaat dat over. Na die waarnemingsperiode geeft de hometrainster voorzichtig een aantal adviezen: ouder, probeer dit nu eens zus of zo. Samen stel je een werkplan op. In het begin maakte ik nogal eens de fout daarin té hoge eisen, té grote stappen op te nemen. Maar snelle suksessen zijn bij een autistisch kind vrijwel uitgesloten. " Een voorwaarde voor een goede hometraining, aldus leerde Annelies, is alles bespreekbaar te houden. ,,lk maakte eens de vergissing daar niet aan te denken. Het autistische kind in het gezin waar ik werkte, kreeg een driftbui en werd, wat uitzonderlijk

114

BABY'S: 1. Als de moeder, misschien aarzelend, vertelt zich zorgen over haar baby te maken, omdat het zo'n andere baby is dan zij zich had voorgesteld, haar baby lijkt zo vreemd, net of het niet haar eigen kindis.

weinig voorkwam, door de moeder naar z'n kamer gestuurd. De moeder begon daarop aan mij te vertellen wat ze jarenlang aan frustraties over de opvoeding had opgespaard. Voorzichtig begon ik aan te dringen dat ze het kind weer naar beneden liet komen en uiteindelijk gebeurde dat. Achteraf vertelde die moeder mij van haar teleurstelling over deze ingreep. Ze zei: ,,Hadden we maar doorgepraat, want dat was één van de weinige ogenblikken waarop ik nou eens vrijuit met je had kunnen praten." Dat besefte ik toen ook." Dr. J. van Londen was namens het ministerie van Volksgezondheid en Milieuhygiëne naar de VU gekomen om uit te leggen dat er geen geld was voor hometraining. Tenzij... ouderverenigingen konkrete plannen en projekten op tafel leggen. ,,Dan valt er altijd te praten, maar voorlopig beantwoord ik de vraag van Jaap, de autistische jongen uit het video-filmpje naar wat er tijdens de visite met de portemonnee moet gebeuren maar met het

2. Als de baby heel sterk aan een bepaald voorwerp is gehecht en naar ander speelgoed niet omkijkt, er niet naar grijpt, dit zelfs niet schijnt te zien. 3. Als de baby urenlang naar één bepaald plekje of lichtje ligt te kijken, er naar lacht, of er opgewonden door raakt. 4. Als het de baby totaal onverschillig laat als hij/zij uitde wieg mag. 5. Als de moeder ervaart dat de baby haar nooit recht in de ogen kijkt, ook niet als hij lacht of vrolijk is. 6. Als de baby plotseling urenlange huilbuien heeft en daarbij in het geheel niet reageert op troostende woordjes, liefkozingen, enz. 7. Als de baby extreem rustig is. 8. Als de baby de indruk wekt doof te zijn en de moeder meent te weten dat haar baby niet doof is. 9. Als de moeder vertelt dat haar baby juist abnormaal sterk angstig reageert op bepaalde geluiden (b.v. ritselen van een krant, fluiten van een fluitketel). 10. Als er grote moeilijkheden ontstaan wanneer overgegaan moet worden op vaste voeding. Moeilijkheden die maanden kunnen duren en zo erg kunnen zijn, dat de baby ervan afvalt, omdat de moeder het eten er niet in krijgt. De baby de indruk maakt doodsbang van dat nieuwe eten te zijn. Uit het vouwblad „Autisme" van de Nederlandse Vereniging voor Autisme

antwoord dat de hometrainster hem gaf: ,,Houdt die voorlopig maar in je zak." Nog een ander probleem rijst. De vakgroep Speciale Pedagogiek wil graag dat ook in de toekomst deze opleiding wordt voortgezet en onderhield daartoe kontakten met opleidingsinstituten. Die liepen op niets uit. Wordt de kursus opgedoekt nog voor hij goed en wel van de grond is gekomen? FSD

Opleiding voor „hometrainsters" nu al ten dode opgeschreven? vu-Magazine 11 (1982) 3 (maart)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen