VU Magazine 1982 - pagina 244

· : : : : : :

"

:

ý

: : : : : : · : : : : : : : · : : : : :

"

: : : : : : : :

"

: : : : : : : : : : : " :

ý

: : : · : : : : : : : · :

met een opdracht waar ze samen iets van moeten maken. ZO moet je je huwelijk ingaan. Maar juist dat vind ik heel moeilljk, om een goede keus te maken. Want je kiest op [e twintigste wellicht voor het huwelUk en een bepaalde rol en je denkt dat die keýs verantwoord is. Maar dan ontdek je wellicht op Je veerttqste dat je heel anders bent gaan den ken en heel andere keuzen had willen maken. En dat mensen dan metelkaar breken, kan ik heel goed begrijpen."

"Nee, dat bent

u

niet"

Een jonge vrouw vraagt hoe haar oudere seksegenoten het huwelijk hebben ervaren vanuit godsdienstig oogpunt. "Hoe vond u dat, dat je je niet op de voorgrond mocht plaatsen en dat je als vrouw je man onderdanig moest zijn?" "Daar zijn wij mee opgegroeid", roepen alie oudere vrouwen. ledereen barst nu los, er wordt tlink door elkaar gepraat. "Oat is waar. Ik was er helemaal niet ongelukkig in, want ik wilde graag iets betekenen voor die ander van wie je houdt. Mijn moederwas ook zo, dat wegcijferen. Ik ben zeit bij verschillende artsen geweest die mi], onathankelijk van elkaar, verweten hebben dat ik mijzelt wegcijterde, waardoor ik op een gegeven ogenblik in een toestand kwam die niet meer reeel was. Ik moest teruggevoerd worden naar een nieuw uitgangspunt, waarmee ik met mijn man sam en verder kon gaan. En daar was ik toch zo stomverbeesd over. Ik moest helemaal tot een soort bewustzijn komen, datik mijze/fwegcijterde. Ik geloot dat de emancipatie heel belangrijk is. Vroeger hoetde een meisje aileen maar mulo te hebben en meer niet. Dan kon ze tenminste een beetje een goed gesprek voeren en politiek, nou ja, daarin was ze toch niet geinteresseerd. Daardoor blijt je beneden de ander, die zich wei verder ontwikkelt, waardoor je relatie niet meer even redig is. Daarom moet je naast je emancipatie er ook voor zorgen dat je ontwikkeling

gelijk blijft opgaan." De vrouw uit het zuiden herkent zich

in dit verhaal: Ik was iemand voordat ik trouwde en toen ik trouwde, was ik ineens niemand meer. Ik had mijn eigen naam niet eens meer. Oat voelde ik heel erg. " Kwam dat dan door uw man, luidt de vraaq, "Nee, helemaal niet. Mijn man doet nog veel meer in het huishouden dan ik. Maar ik was onderwijzeres op een dorp en dan was je iemand en vanat mijn huwelijk was ik ineens de vrouw van meneer zus en ZOo " "Ik ben zo blij dat u dit vertelt, want dat gevoel heb ik precies zo gehad", vertelt een vrouw uit Apeldoorn, "ik ben het helemaal met u eens. Ik ben na mijn huwelijk blijven werken, maar als ik dan nog eens mijn meisjesnaam gebruikte, werd gezegd: Nee, dat bent u

niet."

Een vreselijk schulclgevoel Een jong meisje vindt dat er misbruik is gemaakt van bijbel om vrouwen op hun nederige plaats te wijzen. "God heeft man en vrouw sam en geschapen, maar volgens mij heeft de man daarvan gemaakt dat hij ging werken en dat de vrouw onderdanig moest zijn. Hethad netzo goed andersom kunnen zijn." Maar volgens een andere vrouw staat wei degelijk in de bijbel dat de man het hootd van de vrouw is. Een storm van protest stijgt op. De mevrouw verdedigt zich met een beroep op haar opvoeding. "Ik heb dat zo geleerd in mijn jeugd en dat is nu 65 jaar geleden. Ik hou er echter aan vast dat eerst Adam werd geschapen en daarna pas Eva. Ik de

222

heb altijd naast mijn man gestaan, nooit onder hem. En nou begrijp ik niet waarom er zo'n vrouwenhetze gekomen is, waarom die vrouwen zich zo vý.rdrukt voelen want zijn we in wezen nou zo verdrukt? Oat m'oet wei", antwoordt het jonge meisje, "anders ýouden ze toch nooit begonnen zijn met een vrouwenbeweging." "Maar komt dat niet voort uit de ontevredenheid van deze tijd?", luidt het wederwoord. De jonge vrouw uit Apeldoorn: "Maar die ontevredenheid is toch heel erg terecht! Ik trouwde, verloor daarmee m'n eigenheid en toen ik kinderen kreeg, werd ik van mijn baan atgevoerd. Dat hoor?e zoo Toen ik later weer wilde terugkomen, kon dat met meer. Is net zo verkeerd dat je daarmee onvrede hebt? Is het verkeerd dat je onvrede hebt met bestaande toestanden die zo gegroeid zijn? Oaarin hoet je toch niette berusten!" "Wij vrouwen doen nu niet anders dan wat mannen ooitgedaan hebben. Ookzij kwamen opeen gegeven ogenblik voor hun rechten op, werden bewust en

mondig ... "

... en dat hebben ze in Genesis dan ook wei goed laten blijken!" roept een vrouw er doorheen, "Paulus mag dan zeggen dat de man het hoofd van de vrouw is omdat hij het eerste gemaakt werd, maar ik maak daarvan: de vrouw is de kroon der schepping, want zij kwam het laatst in de evolutie. Want anders kun je ook weI beweren dat de muggen en de vliegen de baas " van Adam zijn, omdatdie eerdergeschapen zijn. De vrouwen en de man moeten heel hard lachen. Ze gaat nog even door: "Ik heb in mijn jeugd er vreselijke moeite mee gehad dat ik Adam had verleid want dat hcid ik niet gedaan. Oat ik hem verleid had, vona ik verschrikkelijk, daar heb ik gebukt onder ge/eefd. Het was een vreselijk schuldgevoel. "

"

"Werk is alles wat mensen doen" "Mijn naam is Tjitske Hania, mijn man nee: Lamme, vandaar dat men mij ook weI mevrouw Lamme-Hania noemt. Ik studeerde 25 jaar ge/eden wiskunde aan de " VU en was toen zeer eenzaam. Aan het woord is de kursusleidster van de VUSAkursus in Apeldoorn. Nu mag ze het forum voorzitten waarmee de werkdag wordt afgesloten. De forumleden waren allen kursusdocent, drs. M. Euverman, die

teministische stromingen en vrouwenstudies behandelde, prot. De Jong-Gierveld die onder meer de problem en van alleenstaande vrouwen behandelde, Hanja Maij-Weggen, CDA-lid van het Europees Parlement en Wiebe Speelman met zijn feministische theologie. De laatste, theoloog aan de VU, zat tijdens de kursus niet aile vrouwen lekker. Niet wegens de persoon Wiebe Speelman, beslist ook niet omdat hij de teministische theologie niet goed zou hebben uitgelegd, maar omdat je als man toch niet zo betrokken kunt zijn bij het onderwerp .vrouwen" als een vrouw zeit. lang niet iedereen noemde dit overig ens als bezwaar. Er zijn veel vragen op de tate

I van de torumleden beland. Mevrouw lamme-Hania: "De hoofdmoot ging over die prangende vraag van de gehuwde vrouw en de arbeid. De kern van die vragen is: wat is werk en waarom is een mens zo begerig om te willen werken." Typisch een vraag voor Mia Euverman, beslist mevrouw lamme-Hania. "Werk is alles wat mensen doen", legt Mia Euverman geduldig met tal van voorbeelden uit - en dat voornamelijk om, betaald dan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen