VU Magazine 1982 - pagina 60

„Tot welke prijs?" door Henk Mochel

Het was bijna half zeven. We hadden ruim twee uur lang gesproken over het onderwerp hersenen en gedrag. Ik voornamelijk vragend, hij uitvoerig vertellend, af en toe streng docerend over zijn vak: neurologie. Hij bracht me terug naar de ingang van de kliniek ergens in Nederland. Ik liep voor hem uit, achter me bleef hij doorpraten. In gedachten was ik al bij de volgende afspraak die avond. Maar plotseling kwam er die terloopse opmerking die mijn plannen voor de komende maanden een heel andere wending gaven:,.Wanneer u gelegenheid heeft", zei hij, , ,moet u eens gaan kijken in een mytylschool, zo'n inrichting voor lichamelijk gehandicapte kinderen. Daar ziet u waartoe beoordelingsfouten bij bevallingen kunnen leiden. Al die zwaar spastische kinderen hebben hun gebrek te danken aan hersenschade opgelopen tijdens zwangerschap of bij de geboorte". Ik had |uist een programma achter de rug over kmde'•en met een lichte hersenstoornis, de zgn. MBD-kin"Jeren (van het Engelse Minimal Brain Disfunction), 3n-gewone kinderen" was de titel van dat programma, doelend op het lichtafwijkende, ongewone gedrag zich uitend vaak in overbeweeglijkheid, gestoorde motoriek, contactproblemen, faalangst etc. leder Kent in zijn omgeving wel zo'n lastig, klierig hoewel soms ook hyper-gevoelig typetje om wie andere kinderen bij voorkeur met een grote boog heenlopen. .Een aaniegkwestie zeiden de meeste deskundigen rot voor kort. zeer vermoedelijk ontstaan door een lichte hersenbeschadiging tijdens de zwangerschap of bi) de bevalling. De nieuwe theorieën over MBD-gedrag zoeken de oorzaak eerder bij een verkeerd functioneren van het centraal zenuwstelsel onder invloed van milieu en oDvoeding. In de uitzending had ik een neuroloog die /oorai deze laatste opvatting aanhing, "och gaf ook hij toe dat de oorzaak (mede) kan liggen n Dijzondere situaties rondom de geboorte van het •<ino. Nauwelijks twee welben na dat programma werd ik dus opnieuw geconfronteerd met de opvatting dat verschillende afwijkingen bij jonge kinderen niet van nature zijn gegeven maar een direkt gevolg kunnen zijn van menselijk handelen en optreden rond geboorte en zwangerschap.

Telefoontje De volgende dag belde ik de directeur van een mytylschool en maakte een afspraak. Hij deed met verrast 'oen ik hem vertelde waarvoor ik kwam; ,,het gaat over de mogelijk vermijdbare zaken in de zwangerscnap of bi) de bevalling die kunnen leiden tot mm of -neer ernstige afwijkingen bij kinderen". Tevoren had K deze wat stijf klinkende formulering bedacht, erop eKeneno dat ik vervolgens de nodige uitleg zou noeten geven. Maar hij vroeg niet verder. Dat verDaasde me een beetje. ;k kreeg het plotseling erg druk. Mijn vrouw moest in net ziekenhuis worden opgenomen. Het huishoudeHjke werk thuis kwam voor een belangrijk deel voor mijn rekening. Bij de NCRV was de benoeming van 54

een nieuw hoofd dokumentaire te verwachten, ik zat in de vertrouwenscommissie, bijna dagelijks vergaderingen. Daar tussendoor probeerde ik greep te krijgen op een onderwerp waarvan het belang voor mijn gevoel boven veel andere zaken uitsteeg. Het bekende proces bij het maken van een televisiedokumentaire was weer op gang gekomen: als je denkt dat je een idee voor een onderwerp te pakken hebt, moet je 't eerst even laten rijpen, vervolgens tijd nemen om m het onderwerp zelf te gaan geloven, en daarna bestaan er nog weinig andere zaken van werkelijk belang. Ik was inmiddels in dat laatste derde stadium gekomen. Gerda van Deutekom, mijn produktiemedewerkster, was nog even bezig met de afwikkeling van enkele andere televisie-uitzendingen. Af en toe zag ze kans dat werk te combineren met wat research-werk voor mij: kranten-archieven bezoeken, artikelen opvragen, afspraken maken. Ze deed het met een vertederende volgzaamheid hoewel ze in die dagen nauwelijks begreep waarmee ik bezig was. Afdetingsproducer Piet Pons maakte me attent op een ,,iege"plek in januari: had ik misschien belangstelling? Een ambiteus televisiemaker zou, als-ie zou kunnen, alle televisietijd willen vullen — dus waarom zou ik weigeren? Ik had nu twee programma's van ledervijftig minuten in januari. Een flinke klus.

Nieuw spoor De dagelijkse bezoekuren aan mijn vrouw m het VUziekenhuis kon ik soms handig combineren met gesprekken over,,het onderwerp". VU-internIst, prof. dr. Cees van der Meer is voor een journalist met belangstelling voor medische zaken, een dankbare praatpaal. Hij gaf me een nieuw spoor: hoeveel bevallingen doen huisartsen tegenwoordig tijdens hun opleiding en is dat aantal voldoende om hem met vertrouwen zijn gang te laten gaan aan het eerste kraambed in zijn praktijk? Hoe zit het trouwens n het algemeen met de routine van de gevestigde nuisarts, hoeveel bevallingen doet hij nog? Uit de statistieken blijkt dat het aantal ziekenhuisbevallingen de laatste jaren enorm is toegenomen, nog maar 33 procent van alle bevallingen gebeurt thuis. VU-Maqazinel1 n982)2(f

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen