VU Magazine 1982 - pagina 205

nLDLRLAnDLDS! rteof aü ooa voor uifi(anJi

'f^vtfUM-

enderaanal

MASSAAL VERZET hci/ft 4,m VELT!

in politiek opzicht is de Derde Wereld weliswaar onafhankelijk geworden van het Westen, echter nog niet in economisch opzicht. Er bestaat een groot welvaartstekort in de landen van de Derde Wereld. Een probleem dat niet meer als een onwrikbaar, natuurlijk gegeven wordt beschouwd, maar als een probleem dat aangepakt kan en moet worden. Wanneer je hiernaast denkt aan de mislukking van het non-proliferatieverdrag, waardoor steeds meer Derde Wereld-landen kernwapens krijgen, dan wordt duidelijk dat de wapenbeheersing geen specifiek Oost-West vraagstuk is, maar ook een Noord-Zuid dimensie kent. Door de combinatie van het vraagstuk van de onderontwikkeling en dat van de kernwapens, wordt de Derde Wereld een partner die niet genegeerd kan worden.

zonder kernwapens

BROOWj

48^1 48B BROO»

48 B BROOD

m

part", geen adres op politiek niveau. Het streven hiernaar loopt steeds vast in oude kaders van het Oost-West denken. Je ziet een groeiende tegenstelling tussen aan de ene kant (grote) groeperingen die een andere kant op willen met het defensiebeleid en aan de andere kant de officiële politiek, zoals die bij voorbeeld naar voren komt in de onderhandelingen in Geneve. Deze en andere onderhandelingen en verdragen op het gebied van de be/ontwapening zijn in wezen niet meer dan een alibi voor het onvermogen van de politiek om werkelijk nieuwe wegen in te slaan. Ook op nationaal niveau is de politiek in dit opzicht verlamd. „Den Haag" wil de IKV-kant niet op, de andere kant kan ze niet op omdat de maatschappelijke basis daarvoor ontbreekt. Het gaat bij het IKV om een andere politiek, die zich onder andere zou moeten richten op: • zelfstandige stappen van ontwapening en ontspanning; • koppelen van het Oost-West met het Noord-Zuid probleem; • vermenselijking van het politieke systeem in de Sovjet-Unie; • de bundeling van de vredeskrachten op internationaal niveau door het vormen van ad-hoc coalities door landen uit de verschillende machtsblokken rond bepaalde thema's. Deze landen kunnen dan, ongeacht wat de VS of de USSR doet, verdragen sluiten, bij voorbeeld over een kernwapenvrije zone in NoordEuropa. Zo'n verdrag stelt natuurlijk niet veel voor, maar het is weer een barrière die voor verdere kernbewapening genomen moet worden. Belangrijk op di't moment is het proberen te voorko:»Hanen van de Navo-modernisering. Het IKV heeft macht nodig, politieke macht, om dit alles te kunnen bereiken, om werkelijk invloed te krijgen op de politieke ontwikkelingen. Om meer macht te krijgen is het IKV dan ook samengegaan met andere tegenbewegingen als de Derde Wereld-beweging en dé anti-kernenergiebeweging. Wat de vredesbeweging met de Derde Wereld-beweging bindt, is het inzicht dat een doorbraak in de blokkenpolitiek noodzakelijk is om wat te doen zowel aan de ontwapening als om de bevrijdings- en emancipatiebewegingen in de Derde Wereld te versterken. De Noord-Zuid problematiek speelt om verschillende redenen een rol in de bewapeningswedloop, zo bleek in menige lezing. vu-Magazine 11(1982) 5 (mei)

In politiek opzicht is nu misschien wel duidelijk geworden hoe de kleine landen moeten handelen om op den duur tot een kernwapenvrije wereld te komen, een militair strategisch alternatief is daarmee nog niet gegeven. Met dit alternatief komt prof. Boeker. Hem staat een militaire verdediging zonder kernwapens en zonder provocatie voor ogen. Zonder provocatie betekent hier dat de door hem voorgestane verdediging absoluut niet offensief over kan komen bij de vijand en dan ook nooit aanleiding kan zijn tot een wapenwedloop. Integendeel, als het plan van Boeker en Frank Barnaby — eredoctor aan de VU — werkelijkheid wordt, kan aan een langzame afbouw van de bestaande offensieve (kern)wapens begonnen worden. Hun plan komt neer op een,,barrière" van 5 km langs de oostgrens van West-Europa, voorzien van de modernste conventionele verdedigingswapens, juist voldoende voor een geloofwaardige defensie zonder kernwapens. Omdat de wapens ongeschikt zijn voor een offensief moet de noodzaak voor een (tegen-) offensief voorkomen worden. De vijand wordt opgevangen bij de grens door een barrière waar hij niet door heen kan komen. Een moderne Maginot-linie als het ware, maar nu één die wel effect heeft (kan hebben). Technisch gezien is dit mogelijk. Met behulp van de modernste technologie kan op deze manier een geloofwaardige defensie worden opgebouwd. Boeker noemt de electronische oorlogsvoering, die het mogelijk maakt op grote afstanden zeer nauwkeurig te,,schieten". Anti-tankwapens met laserbundels en televisieschermpjes waarop je de vijand vanaf grote afstanden kunt zien bij voorbeeld zijn bijzonder effectief in het tegenhouden van pantsereenheden, zonder dat men zelf tanks hoeft te bezitten. Zo zijn er nog meer voorbeelden. Uitgebreide informatie hierover bevat een serie van 5 artikelen van Boeker en Barnaby die vanaf 24 februari in het weekblad „Intermediair" verschenen. Als voordeel van 'n dergelijk systeem kan genoemd worden dat zonder kernwapens toch een sterke, militaire verdediging wordt opgebouwd. Het is geen „vertoon van zwakte", een gevoel dat velen bij uitsluitend sociale verdediging wel zullen hebben. Een ander voordeel is de doorbreking van het automatisme van de wapenwedloop. Een derde overweging is dat Rusland de barrière van satellietlanden in Oost-Europa als bufferzone tegen

187

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen