VU Magazine 1982 - pagina 207

mei

1932

ABOSti (CM K.N'l SJ-ÜIJS CEK K W A H T l i , ! , (kÜM bij voomlIbeUliDK} Jlmitcrdam ro RcdErUnH f 3 . 3 0 + 15 eL lackMA S^.-iaéit'T..«(• fa.30 by wekal toneDdiag R«d.-Iedie «D h«t Kaiiealaod f5.50 bij djigal. ef w»k«t>jX«ei>f taeicDiliag • • n k n i l i b h- h i l boltmlana bq tft n*Ml« rMtkiatert» ihon' taran tag«n lt|ani> «rl)i, «igant Twachll la frankaark •«!•«. 10B8E SUMMERS.

lH

Al)VKKTt;SllKl-KIJ3-. V»B 1—4 ref[el»

HOOFD-REDACTEUR 1 DR. H .

UrTGAVE N V , DAGBLAD CN DHUKKLRU DE STANDAARD B U R E A U X : N.Z. VOORBURGWAL 5 8 - 6 0 , AMSTERDAM 7i!fphwnnumrairï; U c u l 35300 (5 lijaeii): Interlt-ïnl 35300 - 35309 • 30685 . ROTTIUAM.Ttl a« t0823DE»l«*»B. RcdicIliTtl • • 331Ï05en336343.iilni 3386<ï • iDsai iKOiLC. Iel. •*. i a ; (

2 mei — Henderson, de voorzittervan de ontwapeningsconferentie (..) verklaarde (..) voortdurend zooveel bewijzen van meeleven der openbare meening met de ontwapeningsconferentie te hebben ontvangen,dat het vrijwel onmogelijk is dat de conferentie zal mislukken. In het bijzonder sprak hij zijn vertrouwen uit, dat de conferentie de gevaarlijkste aanvalswapenen aan alle volken der geheele wereld zou verbieden.

Bezorgdheid over Geneve 12 mei - De vredescommissie van de „quakers" heeft aan den Engelschen premier Mac Donald, aan Henderson en aan de Engelsche delegatie ter ontwapeningsconferentie een resolutie doen toekomen, waarin zij uiting geeft aan haar bezorgdheid over den gang van zaken ter ontwapeningsconferentie, „waar de nationale deskundigen alle moeite schijnen te doen om te bewijzen, dat hun lievelingswapenen in wezen defensief zijn." De commissie verzoekt dringend, door de Engelsche delegatie die wapenen als aanvalswapenen te doen beschouwen, die Duitschland door het verdrag van Versailles verboden zijn.

vu-Magazine 11(1982) 5 (mei)

.

.

Antirevolutionair Dagblad voor Nederland.

tot

Henderson optimistisch

f^M tip Taa be«i;?iiu(i

leder* •.If Jtt rt^al Kerla.i Uefdaeai'D- P " " g e l

C O L U N .

Uit de jaren dertig

BIJDRAGEN VAN MEDEWERKERS. I N G E Z O N D E N AAN DE R E D A C T I E

Churchill: machtsevenwicht brengt oorlog dichtbij 14 mei — De Minister van Buitenlandsche Zaken, sir John Simon, legde in het Engelsche Lagerhuis een belangrijke verklaring af over de Ontwapeningsconferentie. (..) Lansbury, de leider der Labouroppositie, oefende scherpe kritiek op de rede van Simon. Hij wees er op, dat de Minister ml, 14 jaar na het einde van den oorlog, nog precies eender gesproken heeft als toen. Zijn rede is daarom zeer ontmoedigend. De staatslieden hebben geen enkel ontwapeningsvraagstuk open en eerlijk onderde oogen gezien. (-) Churchill, de laatste spreker, zei 't met den Arbeidersleider Lansbury eens te zijn dat Simons rede teleurstellend was voor hen, die groote verwachtingen in de Ontwapeningsconferentie stellen. Hij zelf twijfelde altijd aan het nut van dergelijke conferenties. Verder verklaarde deze ex-minister van Financiën, dat hij het zou betreuren, indien Frankrijk en Duitschland, wat hun bewapening betreft, op eenigerlei wijze op voet van gelijkheid zouden worden gesteld. Tot hen, die dit betoogen, zou hij willen zeggen: „Wilt ge dan oorlog?" Hij hoopte oprecht, dat deze positie van gelijkheid zich nooit tijdens zijn leven, noch tijdens dat zijner kinderen zal voordoen. Dus Frankrijk moet altijd de sterkste bUjven en, in pohtiek opzicht, zijn hegemonie op het Europeesche continent kunnen handhaven? Wat ook zeggen wil, dat aan het machtsdictaat van Versailles (..) niet mag worden getornd? Churchill wilde natuurhjk

STUKKEN

ABONNEMENTEN. ADVERTENTIEN. RECU AM EBERfCHTEN ENZ. AAN DE A D M I N I S T R A T I E

niet zeggen, dat hij geen bewondering heeft voor de goede eigenschappen van het Duitsche voUc of daarmede niet voldoende rekening houdt. Maar de theorie, dat het Duitsche volk in militair opzicht gehjk behandeld moet worden als het

Fransche zou, indien ze werkelijkheid werd,het gevaar van een onmetehjk ongeluk nader brengen (..) Zullen de komende debatten in Geneve de zaak der wapenbeperking wat verder brengen? Men blijft het hopen, maar optimistisch durft men nauwelijks meer te zijn. Men verwacht nu weer meer van Lausanne.

Brüning: schrap herstelbetaling 12 mei — Het was gisteren weer 'n groote dag voor Dr. Brüning, Duitschlands eminenten Rijkskanselier. Zijn met spanning verbeide redevoering maakte veel indruk door toon en inhoud en wordt door alle partijen zonder onderscheid gunstig beoordeeld. (..) Hieruit blijkt duidelijk de eensgezindheid, waarmede het geheele Duitsche volk verlangt, wat Brüning bij de internationale onderhandelingen te Lausanne wil bereiken. (..) Nog nooit heeft hij overichting (dat natuurlijk uitrigens zoo nadrukkelijk de bleef) volstrekt niet verwontotale schrapping der repaderd zou zijn geweest. Dr. ratielasten verlangd als hij Brüning eindigde zelfs met dit gisteren deed. De politiek de vriendelijke vermaning die hij voert — volkomen aan het adres der Nazi's, hun afschaffing van de betalindemagogie eindelijk op te gen zonder enige slag om geven, teneinde tot practiden arm voor de toekomst — sche samenwerking in staat is de eenige politiek die niet te zijn, als zij tot het regeealleen deze regeering, maar ren geroepen mochten wordie elke Duitsche regeering, den. Duidehjker kon het welke dan ook, nog kan voe- haast niet. ren. En toch werd die vermaning ledere andere overweging door Hitlers mannen zonder omtrent de juistheid van deeen woord van protest geze politiek is daarom overslikt (..) Laat ons nu maar bodig geworden, omdat er in hopen, dat Lausanne — over het geheel geen andere pohruim 'n maand — niet teleurtiek mogelijk is. (..) stelt! (..) Daarom nog eens: Het trok de aandacht, dat de wat zal Lausanne opleveKanseher zeer zorgvuldig ren? Van het resultaat der vermeed met de nationaalConferentie zal afhangen, socialistische fractie in botwelk lot niet alleen Duitssing te komen; en aan den land, maar de geheele weanderen kant hoorde de reld tegemoet zal gaan; of fractie van Hitler den kanse- wij verder zullen wegzinken her met zooveel respect en in ellende en zorgen, dan wel onuitgesproken instemming weer vasten grond onder de aan, dat men zoo nu en dan voeten zullen krijgen. over een applausje uit die 189

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen