VU Magazine 1982 - pagina 53

sila). In India blijkt het kastenstelsel diep in het kerkelijke leven te zijn doorgedrongen: in bepaalde kerken domineren bepaalde kasten en willen mensen van gedomineerde kasten tot enige positie komen dan is vaak de enige uitweg om uit de kerk weg te lopen en een nieuwe kerk te stichten. Interessant was het rapport uit Oost- en WestDuitsland, in onderlinge samenwer-king opgesteld: terwijl de kerk in OostDuitsland het socialistische systeem aanvaardt, voegt zich die in WestDuitsland zonder veel moeite in het kapitalistische systeem. In Cuba volgt de kerk het socialisme, in Argentinië sluit de katholieke kerk zich aan bij de ideologie van de nationale veiligheid. De vraag rijst dan wel, hoe christenen in het geloof één kunnen zijn, terwijl hun ideologieën zo verschillen? Is er wellicht een mogelijkheid om vanuit het evangelie alle ideologieën kritisch te beoordelen? Dat voerde tot een bespreking van problemen rondom ideologieën. We beperkten ons tot een drietal: de verhouding van geloof en ideologie, het

Welke ideologie heeft de Wereldraad zelf? vraagstuk van de macht en dat van de kulturele identiteit. Voor ons in Nederland is dat laatste vraagstuk misschien niet zo urgent, maar er zijn vele volken waarvan de kulturele identiteit wordt aangetast of onderdrukt in de naam van ideologieën. Een tweede hoofdonderwerp van de Geneefse konferentie was dat van de ideologische faktoren die een rol spelen in de ontmoeting tussen aanhangers van verschillende religies. Er zijn immers vele konflikten tussen aanhangers van verschillende religies waarin weliswaar met religieuze vlaggen wordt gewapperd maar waarin de echte tegenstellingen vaak van ideologische aard zijn. Het gaat dan eigenlijk veel meer om sociale, ekonomische, kulturele tegenstellingen dan om religieuze. Noord-lerland is een dichtbij voorbeeld, Libanon een verder weg. Voor DFI is het nuttig te bedenken dat de dialoog tussen volgelingen van wereldgodsdiensten niet in een soort vacuüm plaatsvindt. Men ontmoet elkaar niet als pure gelovigen maar als mensen die op allerlei manieren door ideologische faktoren worden beïnvloed en het helpt om zulke faktoren boven waterte krijgen. Zo probeerden we inzicht te krijgen in de ideologische faktoren die onze re-

VU-Magazine 11(1982) 2 (februari)

laties met joden, moslims, hindoes enzovoort beïnvloeden. Het zal heel nuttig zijn om in gesprekken met hen zulke ideologische faktoren nadrukkelijk aan de orde te stellen. Men kan zich afvragen of er niet bepaalde ideologieën een rol spelen in de Wereldraad zelf. Dit onderwerp was niet met zoveel woorden op de agenda van de konferentie gezet maar het dook telkens op en daarom hebben we in het eindrapport er ook iets over gezegd. De secretaris-generaal van de Wereldraad, dr. Philip Potter, had er in zijn openingswoord al op gewezen. Hij herinnerde er aan dat de Wereldraad in de eerste jaren van zijn bestaan werd aangevallen als aanhanger van de ideologie van het kapitalisme maar in de laatste jaren wordt bekritiseerd (in het Westen) omdat hij door kommunistische ideologie zou zijn geïnfiltreerd. Hij wees er op dat bepaalde ideologieën steeds krachtig door de Wereldraad zijn afgewezen: het antisemitisme vanaf de oprichting in Amsterdam in 1948, later het racisme, in de allerlaatste tijd het sexisme. Hij wees op de idee van de ,,verantwoordelijke maatschappij", later uitgebouwd tot die van de ,,rechtvaardige, democratische en houdbare maatschappij". Dat alles heeft natuurlijk er mee te maken dat de Wereldraad begonnen is als een beweging van voornamelijk Westerse kerken, maar is uitgegroeid tot een beweging waarin ook kerken uit Oost-Europa en kerken uit de derde wereld volop meedoen. Nu moet me even iets van het hart. Met verbazing las ik in VU-Magazine van januari 1982 (op pagina 25) de bewering van ds. L. Ringnalda dat het gesprek van 1948 over de keuze van het christendom vóór de arme tegen de rijke nooit is voortgezet. Zo'n bewering moet rusten óf op onkunde óf op een merkwaardige vooringenomenheid. Juist in de laatste jaren is immers in de kringen van de Wereldraad (ik denk aan het werk van CCPD, de afdeling voor ontwikkeling, en aan de konferentie van Melbourne) heel sterk de nadruk er op gelegd dat het evangelie in de allereerste plaats goed nieuws voorde armen is.

Maar de vraag blijft interessant: welke ideologie speelt een rol in de Wereldraad. Eén of vele? En indien vele, hoe kunnen christenen met hun vele ideologieën dan toch één zijn? De konferentie heeft hierover enkele uitspraken gedaan en enkele suggesties gedaan over toekomstige aanpak van het vraagstuk van de ideologieën. Dat laatste was wel nodig want we waren met elkaar ervan overtuigd dat we nog maareen eerste stap hadden gedaan.

VU moet kontakt houden met Wereldraad Nauwelijks vierdagen na terugkeer uit Geneve was ik op weg naar Bali. Daar vergaderde de werkgroep van DFI. Elke onderafdeling van de Wereldraad heeft naast de staf in Geneve een kommissie of werkgroep die als een soort klankbord voor de staf funktioneert. Zo'n werkgroep wordt samengesteld uit leden van de lidkerken vanuit de hele wereld. Eens in de anderhalf of twee jaar komt zij bijeen om het gedane werk en de plannen voor de toekomst te bespreken. In dit geval was het de laatste bijeenkomst vóór de komende assemblee te Vancouver in 1983. Er moet dan hard worden gewerkt om alles in de greep te krijgen. Niet alles wat in Bali aan de orde was. is voor de lezer interessant. Ik haal enkele punten naar voren. In de eerste plaats lag op tafel een leidraad voor de ontmoeting met de joden. Die was opgesteld door een subkomissie van DFI in een vergadering te Londen, juni 1980. Met enkele wijzigingen van ondergeschikt belang werd zij door de werkgroep aanvaard en zal nu worden voorgelegd aan het centrale comité van de Wereldraad, Bemoedigend is dat deze leidraad ook aan joodse vrienden is voorgelegd en hun instemming gekregen heeft. In de loop der jaren is er van DFI een algemene leidraad voor de dialoog uitgegaan (opgesteld in Chiangmai, 1977) en dit is de eerste bijzondere leidraad. Vermoedelijk zal nu een leidraad voor de relatie met de moslims volgen. Verder werd het kersverse rapport van de bijeenkomst te Geneve behandeld en op grond daarvan werden aanbevelingen voor het centrale comité opgesteld. Maar de meeste aandacht vroeg de voorbereiding voor de assemblee te Vancouver, We vonden het van belang dat de zaak van de dialoog met andersgelovigen en andersdenkenden

47

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen