VU Magazine 1982 - pagina 123

nu met haar en de hometrainster het spel gaan spelen. Dat lukt prima, al vraagt Jaap vooraf nog even bezorgd waar hij tijdens het bezoek zijn portemonnee moet laten. Niet alle autistische kinderen zijn zo gemoedelijk als Jaap, aan wie je op het eerste gezicht niet veel merkt. Annelies Konsten, één van de acht nieuwe hometrainsters, vertelde over haar ervaringen in gezinnen met een autistisch kind. Zij werkte een tijd in een gezin waarin de moeder telkens de grootste problemen had om het kind af te halen van de bus. Het kind weigerde te lopen, wierp zich op de straatstenen, schreeuwde en trapte. Elke keer opnieuw een drama. Annelies vertelde ook van het onbegrip dat veel van deze ouders ontmoeten, meestal uit onbekendheid met wat autisme inhoudt. De ouders worden door de omgeving vaak opgezadeld met schuldgevoelens en stille verwijten, alsof de autistische verschijnselen zouden verdwijnen als de ouders het kind maar wat meer liefde gaven. Vaak weet men niet van de onafgebroken zorg en moeiten die de ouders opbrengen. In het geval van het zojuist genoemde kind was het nog des te schrijnender, want als anderen, buren of familie, het kind afhaalden ging het altijd'zonder problemen. ,,Wat kunnen zulke ouders het moeilijk hebben", zei Annelies. De ouders van autistische kinderen weten daar uiteraard alles van.,, Weet u, dat een autistisch kind vaak jarenlang niet of nauwelijks op zijn ouders reageert ondanks alle aandacht, liefde en warmte die naar het kind worden u/Ygedrage/7?"schrijft de oudervereniging in een voorlichtingsblad. Een aantal onderzoeken wijst in de richting van een organische hersenstoornis als oorzaak van autisme. ,,Dat de oorzaak bij de ouders zou liggen is een achterhaalde verklaring" aldus de Oudervereniging. Drs. Baukje Vermeiden: ,,De meeste ouders van autistische kinderen hebben jarenlang geen of niet de juiste begeleiding gehad. Vooral gedurende de eerste levensjaren van het autistische kind hebben veel ouders zeer veel afwijzing ervaren en bedekte of openlijke beschuldigingen en verwijten gehoord. Voor de hometraining

Laat ouders ZO lang mogelijk voor hun autistisch kind zorgen VU-Magazine 11(1982) 3 (maart)

betekent dit dat we enerzijds rekening moeten houden met de gekwetstheid van de ouders en hun argwaan ten aanzien van de hulpverlening. Anderzijds kunnen de ouders ook gespannen verwachtingen krijgen nu er een speciaal opgeleide hulpverlener komt." Het opzetten van een kursus voor hometrainsters in gezinnen met een autistisch kind was door al dit soort faktoren niet eenvoudig. Projektleider drs. W. Maan vertelde dat nu de eerste stap is gezet. „De globale karakteristieken van de hometrainer waren wel bekend, maar een hometrainer voor autistische kinderen is iets nieuws. Langzamerhand krijgen we daar nu zicht op." In augustus 1980 lagen de eerste plannen voor een opleiding op tafel. De Nederlandse Vereniging voor Autisme kreeg de beschikking over de opbrengst van een puzzelaktie die door een-aantal streekdagbladen was opgezet. De Vereniging besteedde dat geld aan dagverblijven, aan een verenigingsblad en een projekt,,beschut wonen" voor oudere alleenstaande autisten. Maar ook zocht de NVA kontakt met de VU om een kursus hometraining op te

zetten. De vakgroep speciale pedagogiek had al enige ervaring op dit gebied. In 1974 ging een algemene hometrainersopleiding van start, later in samenwerking met de Sociaal Pedagogische Dienst in Alkmaar. Die opleiding was bestemd voor hulpverlening aan gezinnen met verstandelijk gehandikapte kinderen. Autisme vereist echter een aparte aanpak, want autistische kinderen zijn niet altijd verstandelijk gehandikapt, in sommige gevallen zijn ze zelfs bijzonder begaafd. De acht kursisten werden niet alleen op eigen aanleg en kwaliteit uitgezocht, maar ook op de instelling waarbij zij werken. Een aantal kursisten werkt bij instellingen waar men bezig is hulpverlening op te zetten voor autistische kinderen en aan de gezinnen waaruit ze komen. Dat zijn er nog niet zo heel veel. ,,Dit betekent dat instellingen zowel ,,hometrainingsvriende-' lijk" als ,,autisme-vriendelijk" gemaakt moeten worden", konkludeerde drs. Baukje Vermeiden. Ook de spreiding naar streek werd bekeken bij de werving van kursisten. Dat laatste om te waarborgen dat het projekt straks overal in het land kan worden toegepast. De meesten werkten als groepsleidster op een medisch kinderdagverblijf. Maar ook een psychologe, een maatschappelijk werkster van de GGi&GD behoorden tot de deelneemsters. Prof. dr. P. A. de Ruyter, hoogleraar bij de vakgroep Speciale Pedagogiek, mag als de pionier van de gezinsbegeleiding .worden gezien. Maar deze nieuwe vorm van hulpverlening moet

Autistisch kind reageert vaak jarenlang niet op aandacht nog veel meer inburgeren, beklemtoonde hij in een toespraak. ,,Gezinsbegeleiding moet werkelijkheid worden. Gezinsbegeleiding moet doorwerken in allerlei beroepsopleidingen en in de stages op deze scholen een vaste plaats krijgen. Nog teveel zijn diverse beroepsopleidingen een theoretische leerschool. Een beroepsopleiding behoort een werkplaats te zijn. Ook onderzoeksinstituten moeten gezinsbegeleiding gaan ondersteunen." Hij betreurde het, dat de geldstroom dikwijls aan gezinsbegeleiding voor113

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen