VU Magazine 1982 - pagina 39

opdrachten van musea maar ging direct leveren aan scholen en universiteiten in binnen- en buitenland. Het leermateriaal betrof onder andere replica's van vrij zeldzame fossielen van bij voorbeeld het paard als practicummateriaal ter illustratie van het evolutieproces. In de loop der tijd werden er wel zo'n 140 collecties op het lab vervaardigd van 40 replica's. Uitermate zinvol en voldoening gevend werk waarop de ex-patiënten met recht trots kunnen zijn. Zoals we ai signaleerden zet Heslinga zich krachtig af tegen de geburokratiseerde verzorgingsstaat en tegen de tendens tot therapeutisering van de mens. Het is niet goed, meent hij, dat de ex-psychiatrische patiënt en ook anderen zo gemakkelijk hun eenmaal verkregen uitkering kunnen houden. Dat prikkelt nu niet bepaald om opnieuw te gaan werken en de ex-patiënt wordt gedreven in een vegeterend bestaan van verveling en niets doen. Eigenlijk kan hij daar niet eens veel

Ledigheid is des duivels oorkussen

baan te vinden, zeker bij de huidige recessie. Heslinga hecht sterk aan vormen van betaalde arbeid — bij zijn projekten werden de werknemers betaald door de Sociale Werkvoorziening — omdat dat niet vrijblijvend is. Een uitkeringstrekker die vrijwilligerswerk doet kan ermee ophouden wanneer hij wil en zo weer in zijn apathie vervallen. Toch krijg je bij lezing van het boekje van Heslinga de indruk dat hij wel erg verslingerd is aan het verschijnsel arbeid. Hij gelooft in de ,,homo faber". De mens is wat hij maakt, zegt Heslinga. Werk geeft voldoening, status en de middelen om in je onderhoud te voorzien. Wat dat betreft is de schrijver van het boek een Calvinist in hart en nieren. Ergens zegt hij: het gaat niet om de talenten die je hebt meegekregen maar om de vraag wat je ermee doet. Ledigheid is des duivels oorkussen kortom. Heslinga's denken kan echter grote vragen oproepen bij het groeiend leger van werkeloze mensen die de kans op betaalde arbeid missen. Er zal heel wat moeten veranderen in de inrichting van onze samenleving en economie wil ieder weer de kans op zinvolle en betaalde arbeid krijgen. Volgend jaar verschijnt er bij Kok in Kampen een vervolg-boek over deze problematiek. We hopen dat Heslinga ons dan verder kan helpen.

kunnen zeggen dat het bedrijfsleven gewoon bereid zou moeten zijn ook mensen in dienst te houden die wat minder presteren. Wat het geld betreft komt dat toch bijna op hetzelfde neer want nu stijgen de premielasten en overige lasten voor het bedrijfsleven sterker. De niet-actieven moeten immers „verzorgd" en betaald worden. Als het bedrijfsleven meer mensen in dienst zou houden en ook mensen die minder kunnen presteren zouden de totale kosten per saldo niet meer worden. Eerder goedkoper. Gewoon werken is immers gezond en de behoefte aan die dure gezondheidszorg zou een stukje lager worden. Ideeën die in de buurt komen van mensen als Hans Achterhuis met zijn „Markt van welzijn en geluk" en Ivan lllich. Heslinga schreef zijn boek vóórdat hij kennis nam van het boek van Achterhuis. Beiden hebben elkaar wel leren kennen wat niet verwondert. Heslinga ziet overigens best het nut in van psycho-therapie maar dan wel steeds in kombinatie met werkhervatting. Je zou, vindt hij, eigenlijk zo'n aan doen want hij krijgt veel te weinig therapie afhankelijk moeten maken kansen om zelf een bestaan op te daarvan. Afhankelijkheid van enigerlei bouwen door middel van een baan. vorm van zinvolle bezigheid lijkt mij Zin in het werk — hoe een een arbeidsMaar de hulpverleners en therapeu- beter want ook Heslinga zal wel inzien revalidatieprojekt van de grond kwam. ten staan klaar om voor hem te zor- dat het voor een ex-psychiatrisch pa- Dr. F. J. M. Heslinga. Uitgegeven bij gen. Via de al te begripvolle hulpverle- tiënt bijzonder moeilijk is weer een Kok in Kampen, 1979. ners wordt hij bevestigd in zijn psychische weerstand om het werk te hervatten. De therapeuten geven hem alle kans zijn door het gebrek aan werk of werkschuwheid hernieuwde problemen te interpreteren als terugval in de oude psychische kwalen. Hij krijgt alle kans die te gaan cultiveren. Tot zijn grote ergernis constateert Heslinga dat de overheid wel geld blijkt te hebben voor de financiering van een uitgebreid verzorgingsapparaat van sociale werkplaatsen, psychiatrische inrichtingen en instellingen voor ambulante geestelijke gezondheidszorg maar dat zij daarentegen niet de ex-patiënt de kansen geeft zelf zijn problemen op te lossen door hem een nieuwe werkkring te garanderen. Ook het bedrijfsleven begrijpt hij niet. Steeds meer mensen worden uitgestoten en op straat gezet terwijl de resterende actieven steeds harder moeten werken... én de zorg voor steeds meer in-actieven moeten betalen. Een waanzinnige ontwikkeling eigenlijk. Het zou allemaal veel zinvoller en bovendien goedkoper kunnen. Op Heslinga doorbordurend zou je Aan het werk op de mallenmakerij van het Laboratorium voor Museumtechnische Werkzaamheden

Projekt,,toevallig" ontstaan

vu-Magazine 11(1982) 1 (januari)

37

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen