VU Magazine 1982 - pagina 129

vu wil „radio-aktief" lab op Uilenstede ,,Emotioneel en ongenuanceerd" noemde de heer Van der Jagt van de Dienst voor Veiligheid en Milieu van de VU de reakties van de bewoners van Uilenstede, het studentenkomplex waar ook veel VU-studenten wonen. De Uiienstedelingen krijgen namelijk als alles doorgaat een VU-laboratorium op hun terrein waar met radio-aktief materiaal gaat worden gewerkt. De studenten zijn daar niet blij mee, al is de hoeveelheid radioaktiviteit ,,slechts" vijf keer hoger dan wat zónder vergunning mag. Bovendien willen ze meer waarborgen rond opslag en afvoer van de radio-aktieve stoffen. De omwonenden werden niet rechtsteeks van deze plannen op de hoogte gesteld, maar enkele studenten kwamen toevallig achter

de plannen doordat „iemand de betrolfken papieren op de tafel van een bestuurslid zag liggen", aldus een lid van het Dagelijks Bestuur van het Bewonersoverleg Uilenstede. De VU voegde bij de aanvraag een situatieschets die niet helemaal volledig is. Woningen in de aangrenzende wijk Buitenveldert stonden er niet op, evenmin enkele naastgelegen kantoren en het mytylinternaat Amstelrade. De heer Van der Jagt: ,,Wij hebben een globale situatieschets willen geven. Voor het ministerie een beslissing neemt, wordt een gedetailleerde kaart geraadpleegd''. Dat de bewoners niet werden ingelicht was pure zorgzaamheid: „Het ligt op het terrein van het ministerie om de bewoners in te

lichten. Dat is volgens de normale procedure gebeurd. Bovendien willen wij de mensen niet onnodig ongerust maken en zo paniekreakties voorkomen", aldus de heer Van der Jagt. (FS)

yVrede en veiligheid" op VU „strategieën voor vrede en veiligheid" is de titel van het Studium Generale dat dit voorjaar aan de VU plaatsvindt. Aan de orde komen de oorlog- en vredesproblematiek, een militaire verdediging zónder kernwapens, sociale verdediging, kleinelandenpolitiek, wapenbeheersing en Europese veiligheid, ethische aspekten

van het pacifisme en vredesonderwijs. Sprekers zijn ondermeer prof. dr. E. Boeker, L. Hogebrink en J. H. Neuman. Twee lezingen zijn al geweest. De volgende lezingen vinden plaats op 4, 11, 18, 23 en 31 maart, steeds om 16.30 u in zaal KC-07 in het hoofdgebouw van de VU, De Boelelaan 1105 in Amsterdam. (FS)^

Ookde VU heeftz'n banenplannen

Extra banen, maar hoe? Jaap Kamerling Het hebben van een baan begint zo langzamerhand een privilege te worden. Dezer dagen zal het trieste naoorlogse record van een half miljoen werklozen worden bereikt. We groeien toe naar de merkwaardige situatie dat steeds minder mensen steeds intensiever moeten werken om de kost te verdienen voor een steeds grotere groep mensen die wordt veroordeeld tot een werkloos bestaan. Op de VU heeft daarom een groepje wetenschappers het initiatief genomen om daadwerkelijk de beschikbare arbeid anders te gaan delen en banen op de universiteit die verloren dreigen te gaan door de bezuinigingen te redden. Als, zo rekenen zij voor, op een faculteit tien mensen slechts 0.05 van hun arbeidsplaats inleveren kan daarmee een halve deeltijdbaan worden behouden. ,,Tienvooréén" heet daarom hun aktie. Ook al lever je 5 procent van je plaats in, je netto salaris daalt maar

vu-Magazine 11 (1982) 3 (maart)

met 2 tot 3 procent. Als je nu ook nog de volle arbeidstijd blijft werken is er niet eens toestemming nodig van je vakgroep. De initiatiefnemers realiseren zich dat natuurlijk lang niet iedereen in de situatie verkeert zo'n financieel offer te kunnen brengen. Morele pressie wordt dan ook uit den boze geacht en het inleveren zou daarom op basis van volstrekte vrijwilligheid moeten plaatsvinden en bovendien anoniem, zo zeggen zij. Prof. dr. G. Dekker, die al eerder een stukje van zijn arbeidsplaats heeft ingeleverd, denkt dat het aloude calvinistische arbeidsethos met daaraan gekoppeld een beetje charltas bij het initiatief meespeelt. En inderdaad; als je tóch voor honderd procent blijft werken betekent de inleveraktie gewoon een gift ten bate van behoud van het werk voor anderen. Zelf echter blijf je op die manier voedsel geven aan het misverstand dat werken alleenzaligmakend is in dit bestaan. Dekker: „Je blijft zo vastzit-

ten aan die groei-gedachte maar we moeten nu juist eens naar een economie van het genoeg". Een academicus begint te werken op z'n 25e, werkt vervolgens als een gek tot z'n pensioen en valt daarna in een groot gat. Dekker vindt het bepaald niet onethisch om ook wat minder te willen werken. Daar hoef je je beslist niet schuldig over te voelen. De actie lijkt verder op een nogal ongelukkig moment gekomen. Iedereen verkeert op het ogenblik in onzekerheid over de bijdrage die hij de komende tijd aan de bezuinigingen zal moeten leveren. De aktie heeft tot dusver dan ook weinig succes. Zij staat hierin trouwens niet op zich-

,,We moeten toe naareen ekonomie-van-het genoeg" 119

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen