VU Magazine 1982 - pagina 122

v u verzorgde opleiding voor hulp aan ouders van autistisch kind

^Gezinsbegeleiding moet werlcelijlcheici worden' Weinig mensen zullen eraan twijfelen dat gezinnen met een autistisch kind voor een heel zware taak staan. Maar hoe kan het beste hulp worden geboden? in een inrichting? „In veel gevallen is thuishulp een betere oplossing" luidt de opvatting van de Vakgroep Speciale Pedagogiek aan de VU. Er werden door hen acht „hometrainsters" opgeleid en dat is vrij uniek. 21 januari was een kleine feestdag voor acht hulpverleensters die de kursus ,,hometraining" met sukses hadden gevolgd, maar ook voor de Nederlandse (ouder-) Vereniging voor Autisme en de VU-vakgroep Speciale Pedagogiek. De kursisten, de eersten in ons land die als hometrainster voor gezinnen met een autistisch kind werden opgeleid, kregen een getuigschrift en een fraaie bloem. Een halfjaar lang hadden ze zich bekwaamd in de omgang met ouders en autistische kinderen. Ouders zitten met veel praktische opvoedingsvragen, zoals: hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn autistisch kind in bed blijft, hoe kan ik met mijn kind spelen, hoe moeten we omgaan met die gilbuien, of: hoe voorkomen we dat de andere kinderen jaloers worden op de aandacht voor het autistische zusje of broertje? Hef woord ,,liometraining" schijnt ononticoombaar te zijn. ,,Thuishulp" vindt de vakgroep niet mooi en bovendien verwarbaar met ,,oppashulp" of allerlei huishoudelijke klussen. ,, Hometraining'' dus, al ligt ook hier de verwarring met trimapparaten voor sterke spieren op de loer. „Praktische pedagogische thuishulp" mag je ook zeggen, als je het kunt onthouden. 112

Drs. W. Maan, de projektleider van het onderzoek naar hometraining, legde het ontstaan en het doel van deze nieuwe vorm van hulpverlening uit. ,,Voortdurend is hulpverlening in ontwikkeling. Methoden en technieken worden nog steeds verbeterd. Hometraining geeft een nieuwe impuls aan het begeleiden van gezinnen. Hometraining richt zich niet alleen op de gehandikapte, maar op alle gezinsleden. Nog vaak worden gehandikapte kinderen uit het gezin weggehaald en opgeborgen in een of andere instelling. Maar we willen naar een toestand toe waarin ouders nog zo lang en zo goed mogelijk voor hun eigen kind kunnen blijven zorgen. Zij zijn immers uiteindelijk verantwoordelijk. De ouders moeten daarvoor toegerust worden, opdat ze een zo goed mogelijke pedagogische omgang met het kind ontwikkelen. Hometrainers geven de ouders opvoedkundige voorlichting en laten door hun eigen gedrag zien hoe je een goede pedagogische omgang met het autistische kind zou kunnen bewerkstelligen. De hometrainer komt aan huis en werkt met alle betrokkenen, maar steeds in samenwerking met deouders."

Drs. W. Maan: „Ouders nog zo lang en zo goed mogelijk voor hun kind laten zorgen."

Zeker de ouders van autistische kinderen komen in aanmerking voor hometraining: ,,Juist deze ouders staan vaak in de kou. Ze kunnen heel schrijnende verhalen vertellen." De kursisten stonden onder leiding van drs. Baukje Vermeiden, orthopedagoge aan de VU. Tijdens de feestelijke bijeenkomst in de Universiteitsraadzaal liet zij videobeelden zien die een indruk gaven van wat op de kursus werd gedaan. De medewerking van ouders was bij de kursus onmisbaar.

,,Hometraining" geeft nieuwe impuls aan gezinsbegeleiding Drs. W. Maan: ,,Als het ergens zichtbaar was dat het een projekt betrof waarbij het ging om een ouder- of gezinsgerichte manier van werken, dan was het hier. In het gezin werden video-opnamen gemaakt en voor twee of vier keer kwamen de ouders met hun autistisch kind, al of niet vergezeld van een broertje of zusje, naar de oefenruimte in Amsterdam. In deze periode is er door iedereen, ouders, kursisten en opleiders, hard gewerkt. Het pionierswerk had hier het karakter van een ontdekkingsreis —' het was geen gesneden koek." Bij de kursus hoorde het oefenen van autistische kinderen in sociaal veel voorkomende gebeurens, zoals het ontvangen van bezoek: de hometrainster heeft een reeks kaarten getekend, waarop alle bezoekrituelen in volgorde staan afgebeeld. Plaatje één: er wordt gebeld, nu moet de deur open. Plaatje twee: een hand geven. Plaatje drie: ,,Zal ik uw jas ophangen?" Plaatje vier:,,Gaat u zitten'', enzovoort. Jaap is een autistische jongen van om en nabij de twintig. Hij is met zijn moeder naar Amsterdam gekomen en mag vu-Magazine 11(1982) 3 (maart)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen