VU Magazine 1982 - pagina 130

Baaien droeflieid De 57-jarige tekenaar bij biologie G. W. H. van den Berg zat op Nieuw-Guinea toen Nederland tussen '51 en '56 er nog de baas was. Hij kwam als Indische Nederlander op Biak terecht omdat hij geen geld had de reis naar Nederland te betalen. In die dagen legde hij in een schetsboekje vast wat hij zag op dat arme en schone eiland. Aangevuld met wat aardige sfeerverhaaltjes is het schetsboekje thans een boek geworden dat onder de titel ,,Baaien droefheid" bij Moesson is verschenen. In de tropenkas van de Hortus is woensdag 3 februari het boek met een kleine plechtigheid gepresenteerd Prof. van Baal, indertijd gouverneur van Nieuw-Guinea, was er ook. De titel van het boek heeft overigens

geen betrekking op zijn naam; de uitdrukking was in dit verliesgewest reeds in

zelf. in 1977 al lanceerde de toenmalige voorzitter van het college van bestuur dr. K. van Nes het plan 35 extra banen te creëren door een gemiddelde salarisverlaging van één procent. Het idee leed schipbreuk langs bestuurlijke weg. En in 1979 rekende drs. Van Noord in VU-Magazine voor dat een geringe verkleining van de inkomensverschillen op de VU (van 1 op 3.4 op dat moment naar 1 op 3 netto) ruimte zou scheppen voor liefst 272 extra banen. De aktie verzandde nadat de vakbonden er duidelijk afstand van hadden genomen. K. van de Pol van de ABVA vond dat met name de lagerbetaalden en de middengroepen er niet mee gediend zouden zijn als de VU* op haar eentje zou gaan experimenteren met andere salarisverhoudingen. Het is juist voor die groepen immers erg belangrijk dat er een uniforme solidaire loonpolitiek wordt gevoerd waarbij op centraal nivo met de overheid wordt onderhandeld, was de redenering. Tast dit soort geïsoleerde akties de kracht van de vakbeweging niet aan? Dekker gelooft echter dat wanneer het aantal persoonlijke (en lokale, red.) akties — hij heeft het dan over de aktie ,,Tien voor één" — in Nederland sterk zou toenemen, de overheid er vanzelf wel toe zal komen die te veralgemeni-

120

zwang voordat hij er kwam, zo werd uitdrukkelijk in de Hortus verklaard. fyy^\

seren tot landelijk beleid. Denk maar aan de wetgeving rond het samenwonen. Aardig is overigens dat de overheid voor de bevordering van deeltijdarbeid als middel om banen te scheppen eigenlijk nauwelijks beleid hoeft te voeren. De ontwikkeling naar steeds meer deeltijdbanen blijkt vanzelf wel door te gaan. Op de VU bij voorbeeld steeg het percentage deeltijdarbeid van 23 procent in 1977 naar 29 in 1980. De stijging onder vrouwen gaat heel snel, die onder mannen schoorvoetend (hopelijk zal de aangekondigde nota van Van Kemenade die meer deeltijdbanen in het onderzoek voorstelt het tempo bij de mannen versnellen). Zowel het IVA in Tilburg als de Stichting voor Economisch Onderzoek aan de Universiteit van Amsterdam konkluderen in hun onderzoekstudies over deeltijdarbeid dat ook als beleid

Zal de overheid persoonlijke akties ,,belonen" meteen landelijk beleid?

op dit punt achterwege blijft in het algemeen het aantal deeltijdbanen in ons land toeneemt. De doelgroep die in principe in deeltijd kan en wil werken (veelal de vrouwen) wordt al voldoende bereikt. De groep die nog bewerkt moet worden (de mannen en vooral de hoger betaalde) is zeer terughoudend, ook al wordt er tijdelijk subsidie verleend. De 60 miljoen die Den Uyl besteedt aan de bevordering van deeltijdwerk heeft dus niet veel meer dan politiek symbolische waarde. Volgens prof. Driehuis van het SEO heeft eigenlijk alleen arbeidstijdverkorting als vorm van beleid zin. Met name de kwartaire sector (overheid en weizijns/gezondheidssector) biedt op korte termijn mogelijkheden. Blijkens berekeningen van_het Sociaal en Cultureel Planbureau zijn hier circa 115.000 arbeidsplaatsen te scheppen door de werktijd met vijf uur per week te verkorten. Vermoedelijk zal echter onze economie zo'n arbeidstijdverkorting alleen kunnen opvangen als er tegelijkertijd loon wordt ingeleverd. Zoveel mogelijk naar draagkracht maar waarschijnlijk zal geen enkele groep werkenden er helemaal aan kunnen ontkomen.

vu-Magazine 11 (1982) 3 (maart)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen