VU Magazine 1984 - pagina 88

werkt in het verleden. Naast een redelijk pensioentje een eigen vermogen opgebouwd, en dat goed belegd ook. Hij heeft wat gemengde gevoelens, want de lagere AOW en de hogere inkomstenbelasting komen hem slecht uit. Maar het beoogde herstel van de marktsector en de verhoging van de bedrijfswinsten spreken hem wel aan. Per saldo geeft Richard het kabinet toch een ruime voldoende. Roesten Anders ligt dit bij Willem Werkloos.Zeker, een uitkering is mooi — in andere landen is dat vaak veel minder goed verzorgd — maar het is toch al een hele klap naar beneden. En dan nog verder korten ook! Terwijl alles — en met name de eerste levensbehoeften, de huren en het gas — flink duurder wordt. Moet het ,,tweedehandsje" er nu uit, of gewoon op straat blijven staan roesten? En die nieuwe banen, waar ze zo over praten, wanneer komen die nu echt? Nee, Willem voelt zich flink gemangeld door de heren politici! Maarten Middenstand. Waar blijft de omzet als het kabinet eerst de consumptieve bestedingen zo afknijpt. De concurrentie is toch al zo moordend, en zelfs Albert Heijn moet nu al op de kleintjes letten! Hij is het met Willem Werkloos eens en ook met Bob Bijstandtrekker.

Simon Student (G. J. Peelen)

Echter, niet iedereen denkt er zo over. Daar zijn bij voorbeeld nog Bernard Bankier, en Ivo Industrieel, die het wel zien zitten. De regering maakt immers eindelijk ernst met het terugdringen van haar grote — rente-opdrijvende — tekorten en wil het werkende bedrijfsleven eens wat ontzien bij de lastenverdeling! Ook Simon Student denkt er eigenlijk zo over, al moppert hij over zijn lage inkomen en het hoge collegegeld nu, maar hij ziet weer wat meer carrièreperspectief voor later! EnwatdenktP/efPasfor?Gaathijafop z'n gevoel, dan verwaarloost de regering de kleine man, en daar zijn er zoveel van! is het wel rechtvaardig om de één veel meer te laten inleveren dan de ander? Dat is toch strijdig met de solidariteit, die mensen met elkaar dienen te beleven! Maar is het maatschappelijk samenleven wel zo simpel? bepeinst Piet in één van zijn realistische momenten. Natuurlijk, het gebod komt tot een ieder en is zowel dringend als duur. Maar doen alsof de burgers zich zonder meer ethisch gedragen is in de praktijk helaas slechts ,,mooi-denken". Een overheid die zich bij haar wetgeving laat leiden door zulk ,,mooi-denken", handelt niet verantwoord in macroethisch opzicht. Wat is pastoraal-economisch denken toch moeilijk! Dat is het ook, maar laten we ons concentreren op de economische discussie zelf. Dus terug naar het ons voorgeschotelde dilemma: bezuinigen of stimuleren?

Anion Ambtenaar (AVO / VU)

70

Sceptisch Waarover zijn zo goed als alle economen het wél met eikaar eens? Ik denk

aan het volgende lijstje met uitspraken: a) Er is zowel een conjuncturele recessie— ook op wereldschaal — als een structureel probleem in Nederland; b) Dit structurele probleem moet snel worden opgelost. Het kwalitatieve concurrentievermogen van de industrie moet opgevijzeld worden, zowel om de nodige arbeidsplaatsen te scheppen als om de periode ,,na-hetaardgas" door te komen. Dit vergt lagere produktiekosten, innovatie van de produktie-aktiviteiten, een hoger kapitaalrendement en een herstel van de solvabiliteit van het ondernemingsvermogen; c) De overheidsfinanciën zijn in de war en de collectieve uitgaven zijn nauwelijks beheersbaar gebleken; d) De overheid wordt geconfronteerd met een hoog financieringstekort; daardoor met een snel oplopende staatsschuld en een toenemend beslag van rentebetalingen op de begroting; e) Er is sprake van een bepaalde conjuncturele onderbesteding, maar een stimulering van de nationale bestedingen zou het financieringstekort nog verder doen stijgen. En hiermee is de kern van het dilemma gesteld. De discussies draaien immer om het financieringstekort. De topambtenaren van Financiën en De Nederlandsche Bank menen dat éérst dit tekort verminderd moet worden, en dat daarna pas herstel mogelijk wordt. De grote meerderheid der economen staat echter bijzonder sceptisch tegenover deze pogingen om het financierings-

vu-Magazine 13(1984) 2 februari 1984

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen