VU Magazine 1984 - pagina 189

rustend of gevaarlijk, maatschappelijk gesproken. Echter: wie maakt uit wat en wanneer iets gevaarlijk is. Dat is niet zo vanzelfsprekend en heeft te maken met de normen die men ^aanlegt. Tot nog toe hebben we als norm min of meer onuitgesproken de gedachte gehanteerd dat de sekte een maatschappelijk verschijnsel is, als alle andere, en dus gemeten kan worden aan de gangbare normen in onze maatschappij van ruimte, vrijheid, fatsoen, eerlijkheid, evenwichtigheid, betrouwbaarheid en ,,gezond verstand". We hebben het verschijnsel vergeleken met andere en zien dan dat er afgezien van de inhoud niet zulke grote verschillen zijn. Wat men gevaarlijk vindt wordt bepaald door het eigen standpunt. Dat is in ons geval een kerkelijk standpunt. Maar voor we vanuit dit standpunt de echte gevaren aanwijzen komt er eerst een andere vraag: hoe gevaartijk is de kerk? We zijn er wel aan gewend geraakt dat de kerk een comfortabele meerderheid in de maatschappij heeft en dat haar normen in zeer veel opzichten overeenstemmen met de algemeen gangbare normen. Maar dat zou wel eens spoedig voorbij kunnen zijn, zoals we al in het begin lieten zien. De kans is groot dat ze in ons land weer een ,,sekte" wordt, evenals toen ze begon: een kleine groep met van de gangbare moraal afwijkende normen. Hoe gevaarlijk was en is die sekte van Jezus eigenlijk? Men kende er vanaf het begin een absoluut leiderschap: de stichter Jezus is alles. Er is maar één keus, voor of tegen hem. Ook zijn moderne volgelingen claimen het koningschap van Jezus over alle gebieden van het leven en ze eisen nog steeds dat een mens zich lielemaal aan Jezus moet geven. In het begin kende de Jezus-sekte een communaal leven. Mensen woonden samen en deelden hun leven. Maar niet iedereen deed dat. Zo is het nog steeds. Nog steeds zien we groepen die in naam van Jezus communaal samenwonen en groepen die dat niet doen. Maar ook in de groepen die het niet doen spreekt men van gemeente en gemeenschap en is men bij elkaar betrokken.

eisen van de meester. Maar de discussie over geld, rijkdom en overgave blijft levend, en steeds weer zijn er volgelingen die de consequenties eruit trekken en arm worden. Alleen ten aanzien van de familiebanden zijn zijn volgelingen nu heel anders: zij zien het gezin als de hoeksteen van de maatschappij. Velen vonden dat die volgelingen van Jezus gehersenspoeld waren. Men deed zoiets toch niet: geld opgeven, baan opgeven, zich radikaal overgeven aan de meester. Hoe ze gehersenspoeld waren bleek wel dat ze over Jezus bleven praten, ook als het verboden werd. Bekend is het voorbeeld van een zekere Paulus die radicaal anders werd. Ook bij de latere volgelingen komt dat nog voor: dat ze, zoals ze dat noemen gegrepen zijn door de Heilige Geest. Ze worden anders, denken anders, doen anders. De Jezus-sekte was meteen internationaal. Leden moesten erop uit, de hele wereld in en hun familie zag ze soms zeer lang niet. Iedereen kon erbij komen. De tegenwoordige leden hebben nog die internationale trek met alle risico's die dat inhoudt voor nationalisme en de eigen nationale veiligheid. De leden waren fatsoenlijk en nette mensen, maar als het erop aankwam overtraden ze de wet. Ze weigerden de verplichte keizerscultus te volgen, hielden zich niet aan de gangbare

regels van eten en sabbath, zoals die golden in Israël, en bleven spreken van Jezus als het hen verboden werd. De moderne aanhangers hebben dat nog steeds: ze beginnen zelfs meer en meer tekenen te vertonen van ,,burgerlijke ongehoorzaamheid". Hun Heer is voor hen belangrijker dan de staatswetten. Die volgelingen geloven oncontroleerbare dingen: dat bij voorbeeld hun leider uit het graf is opgestaan. Je moet het maar geloven. En nog steeds geloven ze het. net zoals in de terugkomst van hun Heer. Ze bidden er nog steeds om. Zo zijn er meer van die vreemde uitspraken. Seksualiteit Af en toe komt de vraag boven of het allemaal wel goed en zuiver is. Die Jezus was wel niet rijk, maar wat de seksualiteit betreft: hij had altijd vrouwen bij zich en die speelden in de begintijd een grote rol. Dat botste erg met het toen gangbare patroon, maar dat is later (helaas) veranderd: toen paste de kerk zich aan. Hoewel: in de tegenwoordige tijd kan men constateren dat er wat verandert. Jezus sprak zich niet uit over politiek. Maar zijn uitspraken waren van dien aard dat zijn volgelingen wel met de politiek in aanraking moesten komen. Ze hadden ook een duidelijke visie op wat voor hun gevoel rechtvaardig was. Ook de latere volgelingen hebben zich

Internationaal De stichter Jezus was zeer radicaal. Hij vroeg zijn volgelingen soms alles op te geven: hun werk, hun geld. Sommigen deden dat. Ook de contacten met de ouders waren niet heilig; men moet God meer liefhebben dan zijn familie. Dat was hard en zal niet eenvoudig geweest zijn. Zijn latere volgelingen hebben het moeilijk met deze

vu-Magazine 13 (1984) 4 april 1984

151

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen