VU Magazine 1984 - pagina 351

geven aan de massa-organisaties (wijkraden, boerenorganisaties, jeugdbeweging, vrouwenbeweging, enz.)Doel vijf was de vorming van de vijf maanden naar het platteland gezonden scholieren en studenten. Hen was bijgebracht hoe anderen te leren lezen en schrijven. Zij zelf leerden mee te werken met de boeren en dat droeg ook bij aan het zesde doel, kweken van nationale eenheid door scheidslijnen te slechten tussen hoofd- en handwerk en tussen de bevolking aan de Stille en Atlantische Oceaankust. Als laatste doel van de kampagne wordt de gezondheidszorg genoemd. De alfabetiseerders kregen een boekje mee over de gezondheidszorg, hygiëne, preventie, enz. In totaal waren 1,1 miljoen mensen bij de kampagne betrokken. Bij de werving van de alfabetiseerders (180.000 vrijwilligers) ging men uit van één alfabetiseerderop iedere vi'jf analfabeten. In betrekkelijk korte tijd werden ze daarvoor opgeleid volgens het vermenigvuldigingsprincipe. De eerste 80 in twee weken opgeleiden, namen daarna op hun beurt 560 personen onder handen en die weer een groep van 7.000 enzovoorts. Naast de technische en methodologische scholing was vooral de politieke scholing van enorm belang. Het alfabetiseringsboekje ,,EI amanecer del pueblo" (de dageraad van het volk) doet elke eigengereide individualist in een gearriveerde welvarende westerse democratie rillen van de politieke indoctrinatie. En hij is geneigd in de lach te schieten bij de onwerkelijke negentiende-eeuws aandoende braafheid, die spreekt uit de leestekst ,,gezondheid is een wapen van hetvolk." ,,Zondag bezoekt Carlos zijn vriend Luis. C - Hallo Luis, hoe gaat het ermee? L - Goed. Carlos, en met jou? C - Gaat wel, wat ben je aan het doen? L - Wel, ik ben dit boek aan het lezen. Het trok mijn aandacht, omdat het gaat over de gezondheid in Nicaragua. C - O ja, vertel nu eens wat er in staat? L - Nou, er staat erg veel in. Sommige dingen weten we, bijv. dat de gezondheidsproblemen van ons volk een erfenis van het Somozisme zijn en dat de revolutie zich inspant om door middel van gezondheidskampagnes deze problemen op te lossen. C - Dat weet ik. Maar dat doet me eraan denken dat er vroeger ook gezondheidsprogramma 's waren." Enzovoorts. De dialoog eindigt als volgt:

VU-Magazine 13 (1984) 8 september 1984

,,L-Je ziet dat deze programma's voornamelijk gericht zijn op vrouwen, kinderen en arbeiders. C - Ja, maar de regering kan op haar eentje de programma's niet realiseren. Gezondheidszorg is een recht en wij zijn daar samen verantwoordelijk voor. L - Daarom moeten we ons allemaal organiseren en meewerken, b.v. via de wijkkomitees (CDS-en), de vrouwenorganisaties, de jeugdbeweging (JS19J)enz. C - Zeg Luis, ik vond het een fijn gesprek, maar ik zou ook graag het boek lezen. Mag ik het lenen? L - Natuurlijk! Neem maar mee, maar zorg ergoed voor." ,,Ondanks de grote publiciteitscampagne, die aan de alfabetisering vooraf ging om de mensen tot deelname te stimuleren, stuitten de alfabetiseerders nogal eens op argwaan bij de boeren", meldt 'Potloden als geweren'. Bij een aantal mensen bleef, ook na de overwinning op Somoza, toch wantrouwen bestaan ten opzichte van alles wat door de regering georganiseerd werd. Na al die jaren van onderdrukking is het niet verwonderlijk, dat een dergelijk wantrouwen er ingebakken zit." Door zelf op het land mee te werken werden door de alfabetiseerders de eerste barrières van wantrouwen doorbroken. Een ander probleem waarop men stuitte, was heel menselijk. Na een dag werken op het land viel het velen niet mee om 's avonds nog een tijd ingespannen bezig te zijn met het leren lezen en schrijven. Hoe de Sandinisten het allemaal aanpakten, wordt in beknopte vorm in ,,Potloden als geweren" beschreven. Op vele pagina's komt ook de rol van de (door de VS gesteunde) kontra-revolutionairen te.r sprake. Het land verkeert in een oorlogstoestand door de voortdurende aanvallen die het te verduren heeft en die het land vorig jaar alleen al een schade toebracht van $130.000.000. De kontra-revolutionaire groepen maken vooral de ,,maestro's" van het volksonderwijs tot het doelwit van hun moordacties. Ze vernietigen onderwijsmateriaal en steken de scholen in brand. Het boekje bevat enkele pagina's dagboektekst van een Nederlandse vrouw, die maart vorig jaar een dergelijke terreuractie meemaakte. Men zou willen dat alle Amerikaanse kiezers eens lazen wat hun regering daar aanricht maar of dat ook zal gebeuren? Alfabetisering is weliswaar een belangrijke voorwaarde voor meer de-

Het opschrift op de affiche luidt: Het is de strategische taal< van de massa-organisaties de 'education permanente'van het vollt te garanderen

mocratie, maar afgewacht moet worden of een gealfabetiseerd volk ook echt gaat lezen, hoe vrij — in theorie — de informatiestroom in de VS ook mag vloeien. D Nederlanders kunnen het boekje bij de Vrije Universiteit in Amsterdam bestellen door overmaking van ƒ 12,50 (ƒ 10,-plus ƒ 2,50 verzendkosten) op postgiro 283200 onder vermelding van UNANNicaragua, project nr. 375.14.

1980 jaar van de strijd tegen analfabetisme in Nicaragua

285

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen