VU Magazine 1984 - pagina 326

en maïsgluten", meende hij blijkens een bericht in de vraag of het dan nog de allerarmsten en hongerigsten Volkskrant. „Hierdoor zullen de Europese en vooral bereikt. de Nederlandse boeren meer gebruik maken van Vandaar Matzke's voorstel om voedselhulp alleen zelfgeteeld veevoer en wordt het probleem van de nog te verstrekken, wanneer het ontvangende land mestoverschotten daadwerkelijk aangepakt." zich verplicht om een landbouwbeleid te voeren, dat Dat Mansholt's milieu-overwegingen niet verder rei- zich richt op vergroting van de eigen voedselprodukken dan die betreffende Nederland zij hem vergeven. tie. Want met die invoerheffing treft hij precies de zere piek. Vooral de intensieve veeteelt zal het moeten ,,Zelfvoorziening" is het sleutelwoord tot een strateontgelden bij zo'n maatregel die voorde Nederlandse gie, die voorkomt dat derde wereldlanden hun landveeteelt een aderlating betekent. Maar: „De positie bouwareaal uitputten door het kweken van hanvan ,grond-gebonden' boeren moet worden versterkt delsgewassen ten behoeve van „hoog-ontwikkelde" ten koste van ,niet-grond-gebonden' boeren. Dat landen, terwijl de eigen bevolking op een houtje bijt of moeten we over hebben voor ons milieu", aldus een aangewezen is op de landbouwoverschotten van het lakonieke Mansholt. rijke westen. Wie hier wel bij zullen varen zijn de Europese graan- De wenselijkheid van dat idee is langzamerhand ook boeren, de Franse in het voorste gelid, voor wie een doorgedrongen in EG-kringen waar met name de dergelijke heffing op tropisch veevoer enig soelaas Italiaanse EG-commissaris Edgard Pisani zich sterk biedt voor de graanoverschotten, die door de Neder- maakt voor een vervanging van voedselhu/p door landse tapioca-import nog eens extra toenamen. voedselsfrateg/eën. En de Thaise boeren wier inkomen nu wordt bedreigd Proefprojecten, in dat kader gestart in Kenia, Zambia, door zo'n invoerheffing? Rwanda en Mali, wijzen uit dat het een goede strateHet voorkómen van bodemuitputting in Thailand is op gie is om door prijspolitiek, investeringen en voorlolange termijn een voordeel maar op korte termijn een pig met steun van Europa, de derde wereldboeren schrale troost. Wellicht kunnen zij tijdig overstappen aan te zetten tot produktie van voedsel voor de lokale op de teelt van kenaf, een soort jute die zij voordien bevolking. ook ai op hun grond verbouwden. En komt de (hon- Vooraleerst zal Pisani echter het wantrouwen moeten gers)nood aan de man — hetgeen, voor Thailand wegnemen van ontwikkelingslanden die vrezen dat, althans, voorlopig niet te vrezen valt gezien de sterk net als dat bij het Internationaal Monetair Fonds te gevarieerde en daardoor minder kwetsbare han- doen gebruikelijk is, de EG-donorlanden zich dan delsstructuur — dan kan men een beroep doen op zullen gaan mengen in de binnenlandse politiek van Europese voedselhulp. Want zolang Europa met de onti/angende landen. enorme landbouwoverschotten zit zal er, naar 't zich Voor die taak is Pisani, blijkens een recent interview laat aanzien, voedselhulp zijn. Tenzij... in „ The Courier", echter nog het minst beducht. Meer zal hij te stellen hebben met de invloedrijke Europese landbouwlobby. Want die is helaas niet zo gemakkelijk bereid om het economisch eigenbelang opzij te zetten voor een effectieve manier om het verdelingsLandbouwlobby in 't geweer probleem dat honger heet op te lossen. Voedselhulp is niet slechts gericht op het lenigen van Ds. Van den Brink moet voorlopig dus maardoorgaan de nood in de wereld, maar vooral ook een prachtige met preken... n kans om voor een zacht prijsje van de eigen overschotten af te komen, zo schrijft Otto Matzke in het Duitse tijdschrift „AussenpoMk". Matzke was tot 1974 werkzaam voor het Wereldvoedselprogramma van de FAO en weet dus waarover hij 't heeft. Landbouwlobbies uit de rijke landen maken zich vanwege die overschotten sterk voor het handhaven van voedselhulp. Maar het meest eigenaardige is dat ook de ontvangende landen het belang van dit soort hulp keer op keer beklemtonen en zelfs op uitbreiding daarvan aandringen. Ontwikkelingslanden vertonen de neiging om voedselhulp te zien als een aanvullende hulpbron en onderschatten daarmee de gevaren van deze, vaak ten onrechte als,,ontwikkelingshulp" aangeduide, voedselzendingen. Die gevaren zijn er zeker, aldus Matzke. En hij wijst op de vergroting van de afhankelijkheid van de ontvangende landen ten opzichte van de ,,donors", op de marktverstoring ter plaatse, die de lokale boeren aanzet tot het kweken van handels- in plaats van traditionele voedselgewassen, en op de verandering van eetgewoonten (zoals de stokbroodconsumptie in Senegal) die op den duur onhoudbaar, want niet aangepast is aan de inheemse voedselproduktie. Afgezien van de direct noodzakelijke ,,rampenhulp", die echter nog geen tien procent van de voedselzendingen uitmaakt, spant men, vooral met de ongerichte massale voedselhulp {óe,,bulk-supply"), het paard achter de wagen. Het voedsel wordt dan ,.gedumpt" op de commerciële markt ter plaatse en het is zeer de 264

VU-Magazine13(1984)7juli/augustus1984

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen