Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1984 - pagina 61

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1984 - pagina 61

4 minuten leestijd

Afghanistan Wespennest voor de Russen Propaganda-object voor Reagan Wie de nieuwsontwikkeling rond Afghanistan volgt, bekruipt toch het gevoel dat er wel iets in die klachten uit de Derde wereld zit over de overheersende rol van de Westelijke persbureaus. Vele jaren lang scheen het nauwelijks te bestaan, alleen in de statistieken van de UNO viel het op als het meest achterlijke gebied ter wereld met een analfabetismegraad van 95 percent. Sinds Kerstmis 1979, toen de Russen er binnenvielen, is het een begrip in de hernieuwde koude oorlog. De berichten over successen van de guerilla's en de bombardementen van de Russen wisselen elkaar af en de journaals tonen de in wapperende lappen geklede strijders, neerhurkend achter hun mortieren in de bosjes op de berghellingen om een naderend pantserkonvooi een warm onthaal te geven. Welke kansen er zijn om dit ontredderde land weer een deel van leven te geven, om de Russen eruit te krijgen en de miljoenen vluchtelingen er te doen terugkeren, daarover heeft men in het Westen wel buitengewoon weinig mogen vernemen terwijl er toch in het afgelopen jaar heel wat is ondernomen om dit te bereiken. door Henk Biersteker Het informatiegebrek daarover leidde ook tot de boosheid van veel kerkleiders over de resolutie die de Assemblee van de Wereldraad in Vancouver begin augustus aannam. Deze bevatte vier elementen: 1. stopzetting van de levering van wapens van buitenaf aan de oppositionele groepen. 2. het scheppen van een gunstig klimaat voor de terugkeer van de vluchtelingen. 3. het garanderen van een regeling van de kant van de Sowjet-Unie, de VS, China en Pakistan, 4. terugtrekking van de Sowjettroepen uit Afghanistan in de kontekst van een algehele politieke regeling, inclusief overeenstemming tussen Afghanistan en de Sowjet-Unie. Het protest tegen deze resolutie luidde dat de Russische invasie gewoon veroordeeld had moeten worden en dat de,,oppositionele groepen" uit punt 1. van de resolutie gewoon ,,bevrijdingsbeweging" hadden moeten worden genoemd, net als in Afrika en LatijnsAmerika. Immers, dit was meten met twee maten. (Het probleem is hier, dat de Wereldraad tegelijkertijd resoluties van het meer,,profetisch" en van een meer ,,taktisch" karakter uitgeeft en dat is dit orgaan al vaker opgebroken. Met ,,taktisch" bedoel ik dan resoluties om initiatieven van de secretarisgeneraal van de UNO te onder-

vu-Magazine 13 (1984) 2 februari 1984

steunen). De genoemde voorwaarden in de Vancouver-resolutie over Afghanistan kwamen overeen met die waaronder het UNO-secretariaat al maandenlang bezig was om de partijen die bij de guerilla in Afghanistan betrokken waren tot onderhandelingen te krijgen. Het is op het eerste oog wonderlijk dat met name Pakistan zich daar nogal voor uitsloofde. Want het is juist Pakistan dat indirect veel profijt heeft gehad bij deze oorlog: het ontving miljarden dollars aan hulp van de

Verenigde Staten en van Saoedi-Arabiƫ als ,,frontlijnstaat" en dat verstevigde ook de positie van generaal Zia UI Haq, die veel oppositie ondervindt in zijn streven om een rigide Islamstaat van Pakistan te maken. Toch was hi'j het die vorig voorjaar na de begrafenisvanBrezjnjev in Moskou in een gesprek met Andropov overeenstemming bereikte over de noodzaak om uit de impasse te komen. Moskou had groot belang bij dit gesprek want over de grens van Pakistan met Afghanistan stroomt de militaire hulp voor het verzet tegen zijn troepen in Afghanistan. Maar Pakistan had er ook maar weinig fantasie voor nodig om zich voor te stellen wat de Russen terug zouden kunnen doen: het heeft niet alleen met steeds krachtiger oppositiebewegingen te rekenen maar ook met regelrechte afscheidingsbewegingen, waarvan vertegenwoordigers als balling in Kaboel zitten, de hoofdstad van Afghanistan. Kleine moeite voor de Russen om zich daarmee te gaan bemoeien. Een van die gebieden waarin regionaMawli Hkales, leider van de Islamitische Hesbi secte, een van de vele onderling verdeelde Afghaanse verzetsgroepen (Anefo)

43

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1984

VU-Magazine | 536 Pagina's

VU Magazine 1984 - pagina 61

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1984

VU-Magazine | 536 Pagina's