VU Magazine 1984 - pagina 486

Uit de Hortus

Raketkruid Daan Smit "Daarop ging er een naar het veld om groenten te plukken..." (2 Koningen 4:39) Raketkruid, in Vlaanderen /(^rapA-Qo/genoemd (Eruca versicariassp.sativa)(Syn.: Eruca sativa), inheems in landen rond de Middellandse Zee en Noord-Af rika, is ook in Israël geen onbekende plant. Van het uit een zestal soorten bestaande geslacht, dat totdefamilie van de kruisbloemigen (Cruciferae) behoort, isdehierzojuistgenoemde soort wel de meest bekende. Datvindtongetwijfeld zijn oorzaak in het feit dat hij, vooral in de armere gebieden, waar hij veelal met andere cultuurgewassen op pas bewerkt land voorkomt, als onkruid spontaan opkomt en als groente wordt verzameld en gegeten. Daarnaast wordt uit de zaden olie geperst, op dezelfde wijze als dat bij de zwarte mosterd (Brassica nigra) en het koolzaad (Brassica napus) hetgeval is. Eruca is een zeer oude Latijnse plantenaam waarvan niet met zekerheid is vastte stellen waar deze nu als geslachtgebezigde naam precies vandaan komt. Sommigen brengen het in verband met het Griekse ereugesthai, oprispen, boeren, anderen met het Latijnse urére, branden. In beide gevallen zou het kunnen zinspelen op de scherpe smaak van de plant, die vooral rauw gegeten oprispingen teweeg brengt. Het is juist het pikante dat tijdens het eten van het blad wordt geproefd, waardoor deze éénjarige kruidachtige plant, die al naargelang de bodemgesteldheid, ± een meter hoog kan worden, bij velen goed staat aangeschreven. 400

Die scherpe smaak komt niet alleen in het blad voor doch vinden we eveneens terug in het zaad, dat dan ook veel ter vervanging van peperkorrels wordt gebruikt. Hetgladde rolronde bruinezaad, dat erg lichtis bevat per gram een 550 korrels en blijftvanwegezijn oliehoudende structuur tot een jaar of vier na het oogsten zijn kiemkracht behouden. Cultuur Ofschoon het als zodanig niet bij ons wordt verhandeld, vindt het raketkruid als groente — bereid tot salades — steeds meer liefhebbers. Zij die het willen eten moeten het wel zelf kweken. De cultuur ervan vormt hoegenaamd geen probleem. In de volle grond kan reeds in april worden gezaaid. Om steeds over voldoende vers blad te kunnen beschikken is het verstandig meerdere keren per seizoen te zaaien.

Het eerste zaaisel wordt dan aangehouden voor zaadproduktie. Uit de vrij grote crème-witte bloemen, waarvan ieder van de 4 bloemblaadjes is getekend door een violetachtige middennerf, ontwikkelen zich na bestuiving de raketachtige vruchten. Zes tot acht weken nahetzaaien kan reeds met het oogsten van hetblad worden begonnen. Doorervoortezorgen dat de grond steeds goed vochtig blijft, zal de plant zich voorspoedig ontwikkelen, met als gevolg dat het blad mals blijft en ookde scherpe smaak iets afneemt. Voor geïnteresseerden is er

een beperkte hoeveelheid zaden beschikbaar. Deze kunt u aanvragen bij de Hortus Botanicus der Vrije Universiteit, postbus 7161, 1007 MC Amsterdam. Bij uw aanvraag dient u een aan uzelf geadresseerde en als brief gefrankeerde enveloppe in te sluiten. Op de enveloppe zet u in de linkerbovenhoek "Raketkruid". De kosten hiervan bedragen ƒ 1,-. Wilt u dit bedrag in de vorm van een postzegel bijsluiten? Mocht u binnen 14 dagen na uw aanvraag de zaden nog niethebben ontvangen, dan zullen deze u pas in een laterstadium volgend jaar worden toegezonden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen