VU Magazine 1984 - pagina 256

zo'n moeite mee. Het is echter wel zo dat ik het beleid maak op de afdeling, want ik ben ten slotte hoofd. Dat geldt voor de mensen die hier onder mijn supervisie behandeld worden, dus de patiënten van de arts-assistenten. Tegen-hen kan ik zeggen; dit doen we hier wel en dat doen we hier niet. Anders ligt' het bij de specialisten, ledere specialist heeft zijn eigen patiënten. Daar heb ik niets over te zeggen. Elke specialist die het anders wil doen, heeft daar het volste recht toe. Alleen het bestuur kan daar grenzen voor stellen, niet ik. Dat betekent dus dat als iemand zich rechtstreeks tot een specialist wendt — en dan gaat het in dit geval om mevrouw Boer — die de volle vrijheid heeft iemand wel of niet te behandelen. Dat leidt er toe dat er binnen deze afdeling twee mogelijkheden zijn. Als mevrouw Cornelissen zich rechtstreeks tot mevrouw Boer had gewend was ze misschien wel behandeld. Ik heb er overigens wel met mevrouw Boer over gesproken en gezegd:,,luister eens, je weet dat ik het liever niet heb. Vind je het goed als ik haar naar Utrecht doorverwijs?" Dat vond ze goed. Ik verwacht ook loyaliteit van mijn collega's. Ik zou het plezierig vinden als ze zouden zeggen: ,,oké, hij maakt hier de dienst uit, dan doen we net zoals hij". Dat hoeven ze niet te doen, ze kunnen het doen. En wat betreft kunstmatige donorinseminaties krijg ik die loyaliteit ook van ze. Dat gebeurthierniet." identificeren De vraag die aan dit alles ten grondslag ligt, is natuurlijk de vraag tioe kinderen het best opgevoed kunnen w/orden. ,,Hoe verward de maatschappij daarin is, kwam eigenlijk niet beter tot uitdrukking dan enkele weken geleden op een VARA tv-avond. Eerst kregen we bij Sonja een paar kinderen te zien die Canadese vaders hebben en hemel en aarde bewogen om hun vader terug te vinden. En dan aansluitend een reportage over een kind van lesbische ouders, waarvan iedereen zegt: ,,natuurlijk, dat moet kunnen", Zo'n kind ontneem je echter gigantisch de mogelijkheid zich te identificeren met zijn vader. Hetzelfde zag je onlangs in I-let Parooi. Het stukje van Ad Valvas wordt zonder commentaar overgenomen, maar in hetzelfde nummer staat een commentaar (een ingezonden brief, RV), waarin te lezen valt: ,,Wordt het geen tijd dat de medische wetenschap de macht ontzegd wordt mee te werken aan het vervullen van de persoonlijke

210

wensen van kortzichtige burgeressen"? Dat laat ik ook voor degene die het geschreven heeft, maar deze twee verschillende stukjes in één krant tonen iets van de verwarring die hierover bestaat." Er zijn ook gevallen waarbij de vader al voor de geboorte van het kind vertrokken is, of vaders die hun kind in elkaar slaan. ,,Het is al erg genoeg dat er kinderen in gebroken gezinnen moeten opgroeien. Maar het feit dat dat gebeurt is geen vrijbrief om het dan ook maar te doen, want eentje meer of minder... Datisvoormij geen uitgangspunt." Optimaal Verwacht u in de toekomst nog meer technische mogelijkheden waarvoor nu nog geen beleid is? ,,Refertilisatie, het ongedaan maken van sterilisaties, is niet wezenlijk anders dan welk vruchtbaarheidsonder-

zoek ook. Daarom verzet ik me er ook een beetje tegen dat men beweert dat de eisen die voor in vitro fertilisatie geiden, niet voor het gewone vruchtbaarheidsonderzoek geiden. Want het gaat er bij al die zaken om of wij er aan meewerken de situatie weer zodanig te maken dat er m een relatie een kind kan ontstaan. Wij laten de kinderen niet ontstaan. Daar zijn de partners voor. Wjj kunnen de situatie alleen zo optimaal mogelijk maken." Geldt dat beleid ook voor sterilisaties of doet u die liever niet? ,,lk heb daar geen moeite mee. Er zijn wel orthodoxe groepen die vinden dat sterilisatie een verminking van je eigen lichaam is en daarom niet mag. Ikdenk dat dat niet zo is, want wat dat betreft hebben wij de middelen gekregen om zaken te beheersen. Bij sterilisaties heb je niet primair de partner-relatie nodig. Je kunt je laten steriliseren omdat je niet langer het risico wilt lopen kinderen te krijgen.

vu-Magazine 13 (1984) 6 juni 1984

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen