VU Magazine 1984 - pagina 310

Honger: geen produktiemaar een verdelingsprobleem te lande echter neusophalend terzijde worden geschoven. Zij prefereren tarwe en rijst, landbouwprodukten die met geen mogelijkheid in dat land willen groeien. De boeren, althans zij die zich willen verzekeren van enig inkomen, kunnen niet anders dan zich richten op het kweken van handelsgewassen voor het buitenland, met als gevolg dat voor de armste Senegalezen de beschikbare hoeveelheid gierst en sorghum sterk afneemt en de prijs daarvan evenredig stijgt. En zo kon het gebeuren dat in 1974 — een jaar na een van de meeste kritieke voedselsituaties die de Sahel doormaakte—meer dan de helft van de met de export van aardnoten verworven deviezen door Senegal weer werd uitgegeven aan de import van tarwe, aldus Vrij Nederland, september vorig jaar, in een uitvoerig artikel over de mondiale graanhandel. Tarwe die door Franse maalderijen wordt verwerkt tot meel voor stokbrood. Stokbrood dat voor de meeste, en dat zijn tevens de armste, Senegalezen ronduit onbetaalbaar is. Wat telt bij de internationale handel in voedsel is koopkrachL En dat voedsel komt in principe dan ook niet terecht in de magen van de hongerigen, maar in dievan degenen metde best gevulde buidel. Vrij Nederland: „Wie in dit patroon wijzigingen wil aanbrengen, moet beslissingen durven nemen op het gebied van de inkomensverdeling. Er zijn maar weinig regeringen en politieke systemen die dit soort beslissingen durven nemen op het gebied van de Wat geldt voor gewassen die als veevoeder dienen, inkomensverdeling." Datis de geldt evenzeer voor andere handelsgewassen, zoals trieste en weinig hoopkatoen en aardnoten. Ze leveren deviezen op die gevende werkelijkheid die er <^(j echter — helaas — in de desbetreffende, minder zo mogelijk nog ontwikkelde landen zelden ten goede komen aan de troostelozer uitziet allerarmsten en -hongerigsten. Neem het voorbeeld wanneer wede Senegal, één van de landen die voor een deel liggen ecologische kanten, in het, vanwege de grote droogte, beruchte Sahelge- daar en hier, aan bied. Gierst en sorgtium zijn er de traditionele voed- ditwereld-voedselselgewassen die door de relatief rijkere stedelingen probleem in de beschouwing betrekken. De conclusie die Peter Singer uit dergelijke overwegingen trekt zal duidelijk zijn: vleeseten is een onhebbelijke gewoonte die men zonder meer zou moeten afzweren. Maar tot die gevolgtrekking was hij, op grond van andere motieven, die hier nu niet terzake doen, toch al gekomen. De vraag is echter of een massale overgang naar het vegetarisme de honger in de wereld werkelijk zou uitbannen, en of een dergelijke, voor pragmatici wellicht weinig realistische, opgelegde bekering in die vorm überhaupt nodig is. Recente becijferingen geven namelijk aan dat bij voorbeeld de jaarlijkse graan-produktie in de wereld nu al voldoende is om iedere aardbewoner dagelijks te voorzien van zo'n drieduizend calorieën, het equivalentvan nagenoeg twee broden. Het probleem, zo leren deze getallen, is er niet zozeer één van een nijpend voedselfe/cort, dan wel van een zeer onbillijke voedselverdeZ/ng in de wereld. En het nuttigen van de doordeweekse slavink en het zondagse kippetje hebben daar in zoverre mee te maken, dat het voer, waarmee in de intensieve veehouderij de slachtdieren worden gemest, geproduceerd is in landen waar men de grond beter zou kunnen gebruiken ten behoeve van de lokale voedselvoorziening. Dat dit laatste nochtans niet gebeurt, heeft alles te maken met geld en macht. Dat is hetwerkelijke probleem.

Intensieve veehouderij. De silo' met mengvoeder domineren het agrarische landschap (AZVU)

Stokbrood voor de Sahei

vu-Magazine 13 (1984) TjuH / augustus 1984

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen