Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

VU Magazine 1984 - pagina 393

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

VU Magazine 1984 - pagina 393

1 minuut leestijd

Breukelen-conferentie kreeg signaal hoe laat het is in Zuid-Af rika ,,Zeer verdrietig, 'k Heb een trieste herinnering aan deze conferentie." De woorden van oud-VU-rector prof. dr. H. Verheul slaan niet op de ICPCHE-conferentie als geheel, maar op het vertrek van de zwarte Zuidafrikanen uit Breukelen, waar op kasteel Nijenrode van 15 tot 22 augustus de Internationale Conferentie Christelijk Hoger Onderwijs is gehouden. Goede herinneringen heeft hij wel aan ,,de indrukmakende ochtendwijdingen, de samenzang en de voortreffelijke referaten". ,,Vooral voor de kleinere colleges zijn deze contacten erg belangrijk." Maar het opstappen halverwege de conferentie van de zwarte Zuidafrikanen heeft een schaduw over het geheel geworpen. Mogelijk bleek het niet docenten van Zuidafrikaanse universiteiten en leden van de Zuidafrikaanse Belijdende Kring in één conferentie samen te brengen. Journaalbeelden in de dagen erna bevestigden nog eens hoe laat het is in dit land. Geen tijd om mensen, die met grote risico's strijden voor beëindiging van het apartheidsstelsel samen met landgenoten die zij zien als behorend tot het andere kamp, in Nederland een bustocht te laten maken naarde Delta-werken. door Ben van Kaam ,,Dear sisters and brothers," In een in het Breukelense-conferentieoord verspreide brief poogden de vertrel<kende leden van de Belijdende Kring aan hun ,,collega's die betrokken zijn bij Christelijk Hoger Onderwijs uit de hele wereld" duidelijk te maken waarom zij hun koffers pakten. „Met spijt laten wij, als Zuidafrikanen betrokken bij de bevrijdingsstrijd in ons land, u weten dat we in deze conferentie op een punt zijn beland, waarop onze verdere deelname tot een crisis is geworden en een pijnlijke situatie, zowel voor u als voor ons. Daarom hebben we besloten ons terug te trekken van elke verdere deelname aan de werkzaamheden. We voelen ons echter verplicht om niet te vertrekken zonder u dit besluit te laten weten en tevens om zeer kort onze redenen uiteen te zetten tot een dergelijke drastische stap. We waarderen daarom zeer deze gelegenheid om ons tot u te richten. We zijn naar de conferentie gekomen in de hoop dat enkele zeer ernstige voorbehouden die we hebben, bij het begin van de werkzaamheden zouden worden opgelost. Het was onder die conditie dat we de uitnodiging tot deelname accepteerden. Onze bedenkingen hebben te maken met: de structuur van deze conferentie, nl. dat hier personen aanwezig zijn op

vu-Magazine 13 (1984) 9 oktober 1984

persoonlijke titel, als academici, wetenschappers, leraren etc. We zijn van mening dat van te voren structurele veranderingen zijn doorgevoerd om hier personen aanwezig te doen zijn, die in het verleden, op grond van hun officiële status daarvoor niet in aanmerking zouden zijn gekomen. In werkelijkheid zijn deze personen, die hier op persoonlijke titel zijn, feitelijk persoonlijke dragers van de officiële identiteit van hun instituten. Hoewel over de wenselijkheid van een individueel deelnemerschap gediscussieerd zou kunnen worden, moeten we er op wijzen dat voor ons, komend uit Zuid-Afrika, dit een groot probleem schept: individuele deelname, zonder enige officiële status heeft geleid tot een breuk in de aanwezigheid van de Zuidafrikanen in deze conferentie. Hier op deze conferentie zijn Zuidafrikanen aanwezig met twee elkaar uitsluitende opvattingen over de aard van onze problemen en de methoden die gebruikt moeten worden voor de oplossing daarvan. Individuele deelname maakt het niet mogelijk deze zaak eerlijk onder ogen te zien. Ons tweede voorbehoud heeft daarom te maken met de aanwezigheid van deelnemers die naar onze overtuiging het standpunt vertegenwoordigen — zij het een „verligte" nuance

daarvan — van ,,blank" Zuid-Afrika en hun regeerders, in wier handen de beschikkingsmacht ligt over de onderwijsmogelijkheden van miljoenen van ons onderdrukte volk. Hoewel we er op willen wijzen dat zij zich persoonlijk in verschillende fasen mogen bevinden van acceptatie en afwijzing van moderne en veranderende apartheid, maar dat wij het niet behoorlijk vinden dit internationale platform te betreden in een persoonlijke polemiek over hun geloofwaardigheid, kunnen we onszelf niet toestaan om direct of indirect in een positie geplaatst te worden waar hun zogenaamde progressieve standpunten het stempel krijgen van onze instemming. We menen dat het momenteel al te gemakkelijk is voor blank en zwart, maar voor blanken in het bijzonder, apartheid af te wijzen, de thuislandenpolitiek niet te accepteren, en supporters te zijn van meer zwarte participatie in de voor blanken aanwezige onderwijsmogelijkheden. We geloven niet dat het nieuwe grondwettelijke tijdperk, waarin het Zuidafrikaanse volk op zo'n aggressieve wijze wordt geduwd en waarover deze conferentie haar afschuw zou moeten uitspreken, indirect zou moeten worden vergoelijkt door de aanwezigheid hier van personen wier steun aan deze nieuwe bedeling onaangevochten zal

323

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1984

VU-Magazine | 536 Pagina's

VU Magazine 1984 - pagina 393

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1984

VU-Magazine | 536 Pagina's