VU Magazine 1984 - pagina 313

Uit het J aarverslag van de Vereniging over 1983

Brengt slinken achterban VU in gevaar? In de dagelijkse bezigheden van het universitaire bedrijf, ook aan een christelijke universiteit, is men bij onderwijs en onderzoek, bestuur en beheer op zakelijke wijze bezig met allerhande besognes. Evenmin als een christelijke school voor basis- of voortgezet onderwijs in dit opzicht verschilt van een openbare school, evenmin onderscheidt de Vrije Universiteit zich hierin van niet-christelijke universiteiten. Is het wonder dat telkens, soms op de meest onverwachte momenten, ook tijdens bestuurs- en moderamenvergaderingen, bij het overwegen van benoemingen, bij de beliandehng van eenjuridische tekst, bij een beslissing over de toewijzing van middelen, de vraag opkomt: waar zijn wij eigenlijk mee bezig? Wat onderscheidt ons in de grond der zaak van anderen? Anderzijds heeft de bezinning op „de eigen aard", heeft het steeds maar weer

proberen onder woorden te brengen en uit te leggen wat voor ons het inhoudelijke is van het zijn van „bijzondere instelling" soms iets ontmoedigends, iets krampachtigs. Is de Vrije Universiteit die wij in stand houden, niet gewoon een universiteit, als elke andere? Zij heeft toch in ruim honderd jaren haar bestaansrecht bewezen, zij is in de wetenschappeüjke wereld geaccepteerd en weet zich gerespecteerd in de Nederlandse samenleving! Draait dan eigenlijk haar

recht op voortbestaan niet uitsluitend om haar kwaUteit? De gedachte komt onwillekeurig op; zal het in feite met de VU niet dezelfde kant uitgaan als met Harvard, eertijds gesticht met een legaat van een puriteins predikant, of met Leiden, gesticht als eigen intellectueel centrum van het Nederlandse protestantisme, als bolwerk tegen de „vierighe tirannie ende verdruckinge so des goddelicken diensts als der vrijheyt"? Beide ontwikkelden zich tot geseculariseerde instellingen. Er is veel veranderd In een tijd dat aan de openbare universiteiten het modernisme, het positivisme en het rationahsme hoogtij vierden en wat toen orthodox heette er onderbedeeld was, is de Vrije Universiteit juist ontstaan uit behoefte om het Nederlandse volk

Uit het jaarverslag 1983 BALANS PER 31 DECEMBER 1983 ( X f 1.000,-) Activa 20.569 1. Gebouwen 19.906 2. Beleggingen 1.353 3. Vorderingen op korte termijn 775 4. Liquide middelen 5. Kapitaalsbestanddelen PM VUenAZVU 42.603

Passiva 1. Verenigingskapitaal 2. Fojidsen, Voorzieningen en Reserves 3. Schulden op lange termijn 4 Schulden op korte termijn 5. Vernioaensbestanddelen VUenAZVU

REKENING VAN BATEN EN LASTEN 1983 (X ƒ 1.000,-) Baten 586 Lasten 1. Personele lasten 1. Vrijwillige bijdragen., 397 2. Overige lasten (Bestuur, 2. Vrouwen VU-Hulp bureau, Verenigingsactiviteiten) 3. Van Coeverden Adriani• 80 3. Te besteden saldo Stichting 4. Exploitatie onroerende goede290 ren 130 • 1.206 5. Renleopbrengst 6. Opbrengst effekten 3 7. Diversen 2.692

Zie voor toelichting pag. 4 („Uit de Ledenraad").

16.591 7.392 17.077 1.543 PM 42.603

van dienst te zijn vanuit specifiek orthodoxe, als gereformeerd aangeduide uitgangspunten. Veel van wat oorspronkelijk met de VU beoogd werd zou nu geen reden meer zijn om haar te stichten. Na ruim honderd jaar is er veel veranderd, mede onder invloed van de VU. Zowel in de Nederlandse samenleving als aan de openbare universiteiten. Uiteraard ook aan de VU zelf. Dat hoeft hier niet uitputtend te worden opgesomd. „Gereformeerd" is „Christelijk" geworden, een aanduiding die indien als pretentie gezien, ook niet door ieder als gelukkig wordt ervaren. Homogeniteit is vervangen door pluriformiteit („stromen van instemming"). Veel van wat vroeger vertrouwd was en als een nestgeur bleef hangen is verwaaid door de bries van een grotere openheid. Er is gedemocratiseerd. Wat gebleven is Toch is er, voor wie verder ziet dan wat direct voor ogen is, ook veel van het eigene, het oorspronkelijk bedoelde, gebleven. Zij het vaak in nieuwere vormen. De binding aan de Schriften, als men wil het confessionele karakter, het vrijwillig zich stellen onder de autoriteit van de Drieenige God, Schepperen Verlosser, het uitgesproken verlangen dat allen die aan de universiteit en in het ziekenhuis werken zich laten inspireren door Zijn Geest. Om door onderzoek en onderwijs te werken aan de ontplooiing van mogelijkheden van schepping en cultuur, in mensen en structuren die immers alle zijn „in Hem en door Hem en tot Hem". Van deze intenties vei-wachten wij dat ze in het „gewone", het onopvallende dagelijkse bedrijf van Ver-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen