VU Magazine 1984 - pagina 112
wapens antwoorden kan de NAVO méér kernwapens inzetten, eventueel ook tegen de aanvoerlijnen in OostDuitsland en Polen. Dit proces van actie en reactie kan eindigen in een vernietiging van de Sovjet-Unie zelf. Omdat de Russische leiders dit voorzien, zullen ze geen oorlog wagen: de afschrikking werkt. Het moeilijkste punt in deze redenering is, dat de vernietiging van de Sovjet-Unie óók de vernietiging van de Verenigde Staten met zich meebrengt, omdat de Russen altijd voldoende wapens overhouden om hun eigen vernietiging te vergelden. Er is daarom een ,,natuurlijke belangentegenstelling tussen de NAVO-partners aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Terwijl de Amerikanen er in geïnteresseerd zijn om, als de afsctirikking faalt, het militaire conflict zo lang mogelijk tot Europa beperktte houden, dus niet te laten escaleren, en het conflict buiten hun eigen grondgebied te beheersen — is het in het belang van de Europeanen om het risico voor de aanvaller te vergroten door een relatief snelle escalatie tot wereldniveau. Deze belangentegenstelling is onoplosbaar" (4). In de praktijk ziet men dan ook, dat de Europese NAVO-landen aandringen op steeds nieuwe Amerikaanse kernwapens op hun grondgebied om daarmee een Amerikaans ingrijpen met kans op Amerikaans-Russische zelfvernietiging af te dwingen. De Verenigde Staten hebben hier steeds minder zin in en zeggen dat Europa maar eens een redelijke conventionele defensie moet organiseren. Het NAVOdubbeibesluit uit 1979 waardoor nu
Amerikaanse Pershing II — en kruisraketten naar Europa komen, is dan ook tot stand gekomen op Europees verzoek. Het is overigens begrijpelijk dat de Verenigde Staten nu staan op het uitvoeren van de plaatsing, omdat ze als supermacht menen zich géén gezichtsverlies te kunnen veroorloven. Er blijft echter het punt, dat geen Amerikaans president lichtvaardig het risico zal lopen dat zijn eigen gebied wordt vernietigd. Als de Russen komen, dan zal hij niet snel de toestemming geven om kernwapens af te schieten; daar zal heel wat overleg óók met de leiders van het Congres voor nodig zijn. En als hij dan toestemming geeft, dan zal hij de zaak zó proberen te plooien dat de kernoorlog tot Europa beperkt blijft. En als laatste punt voor overweging móet men bedenken, dat de Amerikaanse nucleaire garantie niet afhangt van de mening van de Nederlandse regering, noch van mijn mening, maar van de beoordeling door de leiders in het Kremlin. Zij moeten immers het risico van zelfvernietiging zó hoog inschatten dat ze afzien van de verovering van West-Europa.
loos zal toezien. In het eerste stadium zullen de Verenigde Staten volstaan met dreigementen ,,als jullie doorgaan, sturen wij versterkingen". In het volgende stadium worden versterkingen naar Europa gestuurd, wordt hier gemobiliseerd en worden nieuwe dreigementen over en weer geuit. Een supermacht is gehouden dreigementen uit te voeren, anders verliezen ze hun geloofwaardigheid, en het is duidelijk dat in latere stadia van de dreigementen ook kernwapens ter sprake komen. Het Amerikaanse Congres en het Amerikaanse volk zien in, dat de beheersing van Europa door de Sovjets betekent, dat de Verenigde Staten een tweede-rangsmogendheid worden en men zal steeds meer geneigd zijn daadwerkelijk in te grijpen, tot en met gebruik van kernwapens. De Sovjetleiders zien dit in en beginnen geen grootscheeps offensief. In deze redenering is het niet van belang of er — in vredestijd — kernwapens op het Europese vasteland staan opgesteld. De Amerikaanse nucleaire garantie — als die bestaat — werkt in beide gevallen.
De Russische dreiging Laten wij ter wiFfe van de dTscussie even aannemen, dat de Russen iedere gelegenheid zullen aangrijpen om West-Europa te veroveren, bij voorbeeld om hun ideologie te verbreiden of om onze havens en industrie tot hun beschikking te krijgen. Een eerste mogelijkheid is dan om alle reserves op te roepen, het land te mobiliseren en voor te bereiden op staat van oorlog. Dit vergt een maandenlange voorbereiding, waarbij Amerika niet werke-
Een tweede mogelijkheid voor kwaadwittige Sovjet-teiders is om met hun beschikbare parate troepen in OostDuitsland, Tsjecho-Slowakije en Polen een verrassingsaanval naar het Westen te ondernemen. Men zal beginnen met troepenconcentraties in Oost-Europa en dat aankondigen als een reguliere oefening. Sommigen in het Westen zullen dit interpreteren als de voorbereiding voor een Sovjet-offensief en tegenmaatregelen eisen. Van Nederland
Verbazingwekkende gemeenschapszin van de lemming We hadden ons werk in Trondheim afgesloten, toen we eind mei goed toegerust in Bodö aankwamen (ca. 100 km ten zuiden van het Lofot eiland aan de Zoutfjord). Door de talrijke betrouwbare berichten van zowel reizigers als van wetenschappers waren we vol verwachting... Dan een pad, nauwelijks 3 voet breed en voor de helft overwoekerd. We volgden het instinctief en waren vijf minuten gevorderd, toen we een soort fluiten hoorden, zo ongeveer als het geluid van marmotten, maar wat onderdrukter. Toen hoorden we een krassen, snuiven, trappelen, dat aanzwol. En nu zagen we ze aankomen. Grijs-bruin, stompe neuzen, ook niet zo groot als we hadden gedacht, doch in een schier niet te overzien aantal. Met z'n tweeën en drieën naast elkaar, soms zelfs met z'n zessen (I) en met een voor hun grootte, opmerkelijke snelheid: lemmingen (lemmus lemmus). Hun doel was, onmiskenbaar, het strand. Het leek alsof ze geen tijd te verliezen hadden. Deze schepselen waren zozeer van hun drang vervuld, je zou haast kunnen zeggen dat ze bezeten waren, dat ze verder niets schenen te zien of te horen. Sanders en Berkley merkten als eersten op hoe enkele dieren zich onverwacht intiielden, zicti omdraaiden en plotseling met de kop in de tegenovergestelde richting keken, zelfs op het punt stonden andersom dus terug te lopen! We zagen toen allemaal, hoe om deze dieren direct een beschermende ring, een cordon, werd gevormd, dat ze van de rest van de groep isoleerde.
90 B&
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1984
VU-Magazine | 536 Pagina's