VU Magazine 1984 - pagina 377

Pluriforme samenleving vraagt aanpassing onderwijs:

^Culturele minderheden zijn niet alieen maar anderstaiig' ,,We hebben deze pagina op school bewust overgeslagen, omdat we het niet nodig achten, dat kinderen op een school met de Bijbel op de hoogte worden gebracht van de offerfeesten van Moslims... Er is trouwens nog een andere reden, waarom we niet om dergelijke dingen zitten te springen, namelijk dat het contacttussen christen-kinderen en moslim-kinderen vooral een kwestie is op de scholen in de steden, vooral de grote en grotere steden. Op een plattelandsschool, zoals de onze, is deze problematiek onbekend. We begrijpen wel dat deze problematiek in stadsscholen aan de orde is, maar het blijft een feit, dat we vinden, dat de Koran en de offerfeesten van Moslims niet bekendgemaakt hoeven te worden aan kinderen van een christelijke school." door Wim Westerman Dit is een citaat uit een brief die een onderwijzer van een lagere school onlangs schreef. Hij reageerde op een jeugdblad voor zending, werelddiakonaat en ontwikkelingssamenwerking, waaraan hij in zijn lessen normaal altijd veel aandacht besteedt. Maar deze keer had hij met zijn leerlingen een bladzijde overgeslagen. Aan de ouders had hij laten weten waarom. Voor zendingsverhalen uit verre landen is wel plaats in zijn klas, maar niet voor informatie over de Islam in Nederland. Het zal na 1 augustus 1985, wanneer de Wet op het Basisonderwijs in werking is getreden en het kennisgebied ,,geestelijke stromingen" verplicht is voor iedere basisschool, interessant zijn om te bezien hoe deze onderwijzer daaraan inhoud zal geven. Taal Maar dat is een yraag voor de toekomst. Nu is in ieder geval te constateren dat deze onderwijzer de, in grootte, vierde godsdienst van het land (er zijn bijna 300.000 moslims in Nederland) negeert. Op z'n minst roept dat de vraag op of de kinderen in die plattelandsschool wel adequaat worden voorbereid op het leven in onze sterk pluriforme maatschappij. Want de kinderen in die kleine dorpsgemeenschap zullen toch ooit wel eens de grenzen van hur) dorp overschrijden, televisie kijken en kranten en tijdschriften (gaan) lezen? In ieder geval zullen ze eens met de Islam (in Nederland) geconfronteerd worden.

VU-Magazine 13 (1984) 8 september 1984

Momenteel is de Islam de vierde godsdienst van Nederland, gemeten naar het aantal aanhangers. Met de komst van culturele minderheden naar ons land steeg ook het aantal mqslim-ieerlingen opschoten voor basis- en voortgezet onderwijs. Hoe lossen die scholen de problemen op die daaruit voortvloeien? Uit dit voorbeeld mag niet worden afgeleid dat het verzwijgen van de Islam voor schoolkinderen typisch is voor christelijke en/of plattelandsscholen. Er zijn plattelandsscholen die wel aandacht aan de Islam in Nederland besteden en er zijn stadsscholen, vaak zelfs met moslims onderde leerlingen, die net doen alsof de Islam als godsdienst niet bestaat. En dat geldt evenzeer voor openbare scholen. Ook dat is met een voorbeeld te illustreren. Een docent Nederlands aan een openbare pedagogische academie in een grote stad, zei laatst tegen een basis-

Negeren zij kinderen van niet-Nederlandse herkomst of beschouwen zij ze alleen maar als „anderstalig"? De pedagogiek zou zich, meer dan thans het geval is, moeten buigen over de vraag hoe, binnen het onderwijs, het begrip tussen kinderen met uiteenlopende culturele achtergronden kan worden bevorderd. Een dialoog tussen moslim en westerse pedagogen is daartoe onontbeerlijk, aldus Wim Westerman in dit artikel. Hij studeert theoretische en historische pedagogiek aan de VU en is daarnaast coördinator van het Werl<verband Sclioling en Nascholing van het Christelijk Pedagogisch Studiecentrum te Hoevelaken. Ook rechtstreeks is hij betrokken bij de problemen van het onderwijs aan culturele minderheden, onder meer als secretaris van de Stuurgroep Protestants-Christelijk Onderwijs en Culturele Minderheden. schoolteam dat zich over het thema ,,Islam" boog: ,,Maal< je daar toch niet druk o ver. Er is met al die buitenlandse kinderen eigenlijk maar één probleem. Ze spreken van huis uit een andere taal. Concentreer je aandacht daar maar op." Deze docent reduceerde de kinderen van culturele minderheden tot anderstaligen. Daarmee deed hij iets heel gebruikelijks. Ook vele beleidsmakers van de overheid en allerlei organisaties deden dat. Zo namen bij voorbeeld veel van de schoolbegeleidingsdiensten, die ondersteuning bieden

311

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen